|
Signorum usus a Veteri Testamento assumptus est, ubi tubae argenteae a
Domino ductiles fieri praecipiuntur quibus multitudo populi convocari
debuisset. Ad similitudinem harum tubarum signa ex metallo aeris in
Ecclesia facta sunt ad corda fidelium excitanda, ut per ea signum detur
quando debeant in unum convenire (Num. X). Vasa ista metallina ora
praedicantium significant. Plectra ferrea quo interius tunduntur, ut
sonum emittant, linguae sunt eorumdem. Funis autem mensura vitae est, et
conversationis modus qui in Scriptura proponitur. Funis manu tenetur,
quando Scriptura opere adimpletur. Funem sursum sequitur, qui ductu
Scripturae sacrae ad bona elevatur. Funem deorsum trahit qui eadem
docente quantum in malis pressus jaceat agnoscit. Iste aptus est populum
Dei in unum convocare, qui et elevatus opere exempla bonitatis ostendit,
et inclinatus humilitate infirmitatem suam veraciter agnoscit. Signa
ergo evangelica durabiliora sunt, et longius audiuntur quam tubae legis,
quia vox Veteris Testamenti ad tempus Judaeis tantum insonuit. Sonus
autem evangelicae praedicationis in omnes gentes ad fines orbis terrarum
exivit et usque in finem saeculi non cessabit.
|
|
