|
Contingit autem aliquando ut possessiones Ecclesiae vel quaelibet alia
ecclesiastica bona corporalia per malos praelatos data vel vendita ab
usu Ecclesiae alienantur. In quo genere crimen simoniae esse non
videtur, quamvis culpa gravis non desit. Quanta enim iniquitas sit,
manifestum est eos qui ad aedificandas et custodiendas ecclesias positi
sunt, destructioni illarum et eorum quae ad illas pertinent dissipationi
operam dare, maxime si ea quae abalienantur talia sunt, quae ad usus
alienorum nunquam licite transire possunt, sicut sunt decimae quae ab
initio institutae sunt ad eorum tantum sustentationem qui tabernaculo
deserviunt. Haec igitur ad laicos transferre quid aliud est, quam de
sacro sacrum auferre? Sic ergo si unicuique peccato nomen culpae
conveniens datum fuerit, nihil mali fit in judicio aequitatis.
|
|
