|
Sed forte mercenarius eris si diligis Deum et servis ei, ut praemium ab
illo accipias. Dicunt hoc stulti quidam, et tam stulti ut seipsos non
intelligant. Diligimus Deum et servimus illi; sed non quaerimus
praemium, ne mercenarii simus; etiam ipsum non quaerimus. Dabit si
voluerit, sed nos non quaerimus. In tantum enim excutimus manus ab omni
munere, ut etiam ipsum non quaeramus quem diligimus. Pura enim et
gratuita et filiali dilectione diligimus, nihil quaerimus. Ipse cogitet
si quid dare voluerit, nos nihil requirimus. Diligimus ipsum sed non
quaerimus aliquid, etiam ipsum non quaerimus quem diligimus. Audite
homines sapientes. Diligimus, inquiunt, ipsum, sed non quaerimus ipsum.
Hoc est dicere diligimus ipsum, sed non curamus de ipso. Ego homo sic
diligi nollem a vobis. Si me sic diligeretis ut de me non curaretis, ego
de vestra dilectione non curarem. Vos videritis si dignum est ut Deo
offeratis, quod homo digne respueret. Quomodo, inquiunt, mercenarii non
sumus si Deum propter hoc diligimus ut praemium ab eo accipiamus. Non
est gratis hoc amare, neque amor iste filialis; sed mercenarii et servi,
qui pretium quaerit pro servitute sua. Qui hoc dicunt virtutem
dilectionis non intelligunt. Quid est enim diligere nisi ipsum velle
habere? Non aliud ab ipso sed ipsum, hoc est gratis. Si aliud quaereres
ab ipso, gratis non amares. Nunc autem non aliud quaeris pro eo quod
amas, et tamen aliquid quaeris et desideras in eo ipse quod amas.
Alioquin non amares si non desiderares. Sed aliud est pro ipso, aliud in
ipso. Si pro ipso aliquid amas, mercenarius; si in ipso amas et ipsum
amas, filius es; etiam si vitam aeternam aliud aliquid esse cogitaveris,
et diversum ab ipso bono quod Deus est, et pro ipso adipiscendo tantum
servieris, non est pura servitus, neque dilectio gratuita. Filii illi
Zebedaei qui consessum dextrae et sinistrae petierunt in regno ejus,
quiddam aliud cogitaverunt alienum et diversum a bono isto; et pro eo
adipiscendo aliquandiu illi adhaeserunt, donec increpati et mutati
veritatem cognoverunt, et intentionem correxerunt. Putaverunt enim quod
Deo serviendum esset pro eo quod ipse non esset; quia non intellexerunt
ipsum esse bonum, quod solum amandum est propter seipsum; et quidquid
amandum est praeter ipsum amandum est propter ipsum. Quod quidem tanto
amatur felicius quanto ardentius. Qui hoc amat, seipsum amat, quia bonum
suum amat; et vere amat, quia verum bonum amat. Propterea Scriptura non
dixit tibi teipsum diligas, ne forte errares et putares indulgendum tibi
et studendum iis quae foris sunt commoda et carni tuae suavia, et
existimares quod sic te diligere deberes, et occasionem sumeres a
Scriptura ut solam carnem tuam foveres et animam tuam negligeres;
propter hoc non dixit tibi ut teipsum diligas, ne hoc intelligeres, ubi
magis diligeres, et hoc negligeres, ubi periculosius deperires. Non ergo
tibi dixit, ut teipsum diligas, nec tamen omnino tacuit, cum dixit ut
Deum tuum diligas. Cum enim diligis Deum tuum, diligis bonum tuum, et
melius bonum et melioris bonum. Et cum diligis bonum tuum diligis
teipsum, qui bonum ipsius diligis, et quod bonum est illi diligis.
|
|
