|
Rationalis enim creatura venit habens in se perfectiorem horum
similitudinem in voluntate et consilio et potentia; et comparavit quae
foris invenit cum his quae habuit intus, et conjunxit duo haec, ut per
visibilia invisibilia videret. Et vidit Creatoris potentiam et
sapientiam et bonitatem a semetipsa, per ea quae foris apparuerunt in
agnitionem excitata. Et haec erant quasi admonitio et recordatio prima
trinum esse Deum; sed nondum perfecta consummatio agnitionis, quoniam ad
substantiam erant; nec poterant singulariter dividi quae unum erant. Non
enim singulariter personae Patris potentia erat quae Filii erat et
Spiritus sancti erat; neque singulariter sapientia personae Filii erat,
quae Patris erat, et Spiritus sancti erat; neque singulariter personae
Spiritus sancti bonitas erat, quae Patris erat, et Filii erat; sed
praedicabatur Trinitas ex istis, non significabatur in istis; et tamen
haec tria aeterna erant, et causa omnium erant et per haec facta sunt
omnia, et ipsa non sunt facta; et assignavimus bonitati voluntatem, et
sapientiae dispositionem; et potestati operationem. Et oboritur
conquisitio gravis et investigatio profunda de voluntate Dei, et de
praescientia illius, et providentia, et dispositione, et potestate. Haec
enim, omnia in causis rerum consistunt, et objiciunt quaestionem
investigationi propositae.
|
|
