|
Sicut peccatoribus cruciandis Deus poenas corporales praeparavit, ita
etiam ad ipsas poenas corporales loca corporalia distinxit. Quia enim ea
quae foris sunt opera ejus non solum instrumenta sed etiam documenta
esse debent eorum quae invisibiliter operatur; idcirco etiam et in
corporalibus locis et tormenta impiorum et gaudia justorum distinxit.
Infernus locus tormentorum est. Coelum locus est gaudiorum. Bene etenim
locus tormentorum est deorsum et locus gaudiorum sursum; quia et culpa
deorsum premit, et justitia sursum sustollit. Maxima tormenta locum in
infimo habent; maxima gaudia in summo. Media autem bona et mala in
medio, hoc est in hoc mundo mista sunt. Dicitur infernus esse inferior
locus, in imo terrae poenis damnandorum praeparatus. De quo tamen omnino
certum non est in qua parte ejus, id est utrum intra concavitatem illius
sive extrinsecus in aliqua regione ambitus ipsius dispositus sit;
quamvis tamen verisimilius videatur infra terram quasi carcerem quemdam,
et velut ergastulum tenebrarum collocatum. In hoc inferno dicunt ignem
inexstinguibilem; et qui ut semper ardeat nutrimento non egeat, ab
initio mundi daemonibus aeternaliter cruciandis praeparatum; in quo
scilicet igne etiam homines maligni cum daemonibus aeternam poenam
passuri sunt, quia eis in hac vita positi ad culpam consenserunt. Ad
hunc infernum animae sceleratorum a corporibus egressae statim retrudi
existimantur, sicut e diverso perfectorum justorum, et qui ab hac vita
purgati exeunt sine mora ad coelum (ubi secundum humanitatem suam Jesus
Christus in dextera Patris sedet in gloria) deduci continuo creduntur,
sicut scriptum est: Ubicunque fuerit corpus illuc congregabuntur aquilae
(Matth. XXIV; Luc. XVII). Est autem alia poena post mortem quae
purgatoria dicitur. In qua qui ab hac vita cum quibusdam culpis, justi
tamen et ad vitam praedestinati exierunt, ad tempus cruciantur, ut
purgentur, cujus locus omnino determinatus non est, nisi quia multis
exemplis et revelationibus animarum in ejusmodi poena positarum saepe
numero monstratum est in hoc mundo illam exerceri, et fortassis
probabilius erit ut in iis potissimum locis singulae poenam sustinere
credantur, in quibus culpam commiserunt, sicut multi saepe documentis
probatum est. Alia vero si qua sunt harum poenarum loca non facile
assignantur. Beatus Augustinus ex Epistola Petri ostendit quomodo
apostatae Angeli labentes in hujus mundi ima detrusi sunt usque ad
futuram in die judicii ultimam damnationem. Nam quod Petrus carcerem
vocat caliginis inferi (II Petr. II), idem Paulus tenebras appellasse
ostenditur, dicens: Rectores tenebrarum harum spiritualia nequitiae in
coelestibus (Ephes. VI). Hunc autem carcerem sive tenebras istas aerem
istum intelligimus esse. Unde et aeriae potestates dicuntur, in quo modo
ipsi maligni spiritus ante ultimi judicii diem et secundum aliquid
ligati sunt, inquantum scilicet conscientia futurae damnationis
constringuntur; et secundum aliquid soluti, inquantum videlicet ad
tentandos homines secundum moderamen divinae dispensationis ab illis
interim maximis gehennae tormentis laxati vacare permittuntur. De
inferno autem ubi ille aeternus ignis paratus est cruciandis, beatus
Gregorius in libro Dialogorum testatur hoc verisimilius judicari, ut,
sicut diximus, sub terra esse credatur propter Scripturam quae dicit:
Nec in coelo nec in terra nec sub terra inventum est qui librum signatum
aperire potuisset (Apoc. V). Quaeri autem non inconvenienter potest,
utrum animae damnandorum, eorum scilicet qui ab impiis et
sceleratissimis quadam vivendi mensura in malitia inferiores fuerunt,
egressae a corporibus statim ad inferni loca rapiantur; an vero in
aliquibus aliis locis poenalibus secundum occultam Dei dispensationem ab
illis gravioribus gehennae tormentis adhuc interim differantur, ut
videlicet quemadmodum boni qui cum culpis quibusdam mansionibus
detinentur, ut non statim ad gaudia coelorum ascendant, ita quoque minus
mali cum hinc egrediuntur quamvis damnandi, quibusdam tamen levioribus
poenis secundum modum seu mensuram culparum dispositis non statim ad
tormenta inferni descendant. De perfectis quippe bonis dubium non est
quin egredientes statim ad gaudia transeant. Similiter etiam et de valde
malis dubium non est, quin exeuntes hinc sine mora ad inferni tormenta
descendant. De imperfectis quoque bonis certum est quod nunc interim
quibusdam poenis usque ad plenam videlicet purgationem a venturis
gaudiis differantur. De imperfectis sive minus malis certum non est ubi
nunc sint, donec in tempore universalis resurrectionis receptis
corporibus ab illa tormenta descendant ubi semper sint. Nam idcirco ab
illis differri dicuntur, quia minus mali sunt; poterunt simili ratione
non differri credi quia damnandi sunt. Quid enim facit dilatio ubi
emendatio vel purgatio esse non potest? Quod tamen quia occultum omnino
est, nequaquam temere definiendum est.
|
|
