|
Necesse est, aiunt quidam, ut terrena corpora naturale pondus vel in
terra teneat vel cogat ad terram; et ideo in coelo esse non possunt.
Primi quidem illi homines in terra erant nemorosa atque fructuosa quae
paradisi nomen obtinuit, et de ponderibus elementorum sic argumentantur.
Quoniam scilicet a magistro Platone didicerunt: mundi duo corpora maxima
atque postrema duobus mediis: aere scilicet et aqua esse copulata atque
conjuncta. Ac per hoc, inquiunt, quoniam terra ab hinc sursum versus est
prima secunda aqua super terram, tertius aer super aquam, quartum super
aerem coelum, Non potest esse terrenum corpus in coelo. Momentis enim
propriis ut ordinem suum teneant sua elementa librantur. Ecce qualibus
argumentis omnipotentiae Dei humana contradicit infirmitas quam possidet
vanitas.
Quid ergo faciunt in aere terrena tot corpora, cum a terra sit aer
tertius, nisi forte qui per plumarum et pennarum levitatem donavit avium
terrenis corporibus ut portentur in aere, immortalibus factis corporibus
hominum non poterit donare virtutem qua in coelo etiam possint habitare:
nam cum terrenorum corporum sicut onera gestando sentire consuevimus,
quanto major est quantitas tanto fit major et gravitas; tamen membra
suae carnis leviora portat anima cum in sanitate robusta sunt, quam in
languore cum macra sunt. Et cum aliis gestantibus onerosior sit salvus
et validus quam exilis et morbidus; ipse tamen ad suum corpus movendum
et portandum agilior est cum in bona valetudine plus habet molis, quam
cum in peste vel fame minimum roboris. Tantum valet etiam in habendis
terrenis corporibus quamvis adhuc corruptibilibus atque mortalibus non
quantitatis pondus; sed temperationis modus. Et quis verbis explicet
quantum distat inter praesentem quam dicimus sanitatem et immortalitatem
futuram? Non itaque redarguunt nostram fidem philosophi de corporum
ponderibus. Est enim sic hinc sursum versus terra prima, aqua, secunda,
aer tertius, coelum quartum, ut super omnia sit animae natura. Nam et
Aristoteles quartum corpus eam dixit esse, et Plato nullum. Si quintum
esset, certe superius esset caeteris. Cum vero nullum est, multo magis
superat omnia. In terreno ergo quid facit corpore? in hac mole quid agit
subtilior omnibus? In hac pondere quid agit levior omnibus; in hac
tarditate quid agit celerior omnibus? Itane per hujus tam excellentis
naturae meritum non poterit effici ut corpus ejus levetur in coelum? Et
cum valeat nunc natura corporum terrenorum deprimere animas deorsum
aliquando et animae levare sursum terrena corpora non valebunt? Postremo
si ita est elementorum ordo dispositus, ut secundum Platonem duobus
mediis, id est aere et aqua; duo extrema, id est ignis et terra
jungantur, coelique obtineant illi summum locum; haec autem imum velut
fundamentum mundi, et ideo in coelo non potest esse terra. Cur est ignis
in terra? Secundum hanc quippe ratione ista duo elementa in locis
propriis, imo ac summo terra et ignis esse debuerunt, ut quemadmodum
nolunt in summo esse posse quod imi est, ita nec in imo esse posset quod
summi est. Sicut ergo nullam putant vel esse vel futuram esse particulam
terrae in coelo, ita nullam particulam videre debuimus ignis in terra.
Nunc vero non solum in terris, verum etiam sub terris ita est, ut eum
eructent vertices montium, praeter quod in usibus hominum et esse ignem
in terra et eum nasci videmus de terra, quandoquidem et de lignis et
lapidibus nascitur, quae sunt corpora sine dubitatione terrena. Cur ergo
nolunt ut credamus naturam corporum terrenorum aliquando incorruptibilem
factam coelo convenientem futuram sicut nunc ignis corruptibilis his
convenit terris? Nihil igitur asserunt ex ponderibus atque ordine
elementorum unde omnipotenti Deo quo minus faciat corpora nostra talia
ut etiam in coelo possint habitare, praescribant.
|
|
