CAP. VIII. De celeritate judicii, Augustinus ad Consentium.

In atomo dicit Apostolus, hoc est in puncto temporis, quod dividi non potest in ictu oculi; hoc est in summa celeritate et in novissima tuba, hoc est in novissimo signo quod dabitur, ut ista compleantur. Canet enim, inquit, tuba et mortui resurgent incorrupti et nos commutabimur (I Cor. XV). Ergo istam commutationem in melius sine dubitatione oportet intelligi, quia omnes et justi et injusti resurrecturi sunt. Sed sicut Dominus in Evangelio loquitur: Qui bene fecerunt in resurrectionem vitae; qui male egerunt in resurrectionem judicii (Joan. V); judicium appellans poenam sempiternam, sicut alio loco: Qui non credit, inquit, jam judicatus est (Joan. III). Proinde illi qui ad judicium resurrecti sunt non commutabuntur in illam incorruptelam, quae nec doloris poenam vel corruptionem pati potest. Illa namque fidelium est atque sanctorum. Isti vero perpetua damnatione cruciabuntur: quia ignis eorum non exstinguetur, et vermis eorum non morietur (Isa. LXVI). Ac per hoc incorrupti quidem resurgent integritate membrorum, sed tamen corrumpendi dolore poenarum cum audierint: Ite in ignem aeternum, qui paratus est diabolo et angelis ejus (Matth. XXV). A quo auditu malo justus non timebit