|
Sane de spiritu creato hoc commodius dictu et ad intelligentiam hoc
accommodatius esse fatemur, ut non solum in loco esse, sed localem esse
pronuntiemus sine dubitatione. In loco quidem quoniam hic alicubi
praesens cernitur; localem vero quoniam cum sit alicubi non ubique
invenitur. Omne enim quod definitum est, secundum aliquid locale est;
quoniam in eo ipso quod finem et terminum habet locum habet, et
determinat locum sicut determinatum est in loco. Sed corpus dimensionem
habens loco circumscribitur; quoniam ei secundum locum principium medium
et finis assignantur. Spiritus vero quoniam dimensionem non capit (sed
definitione sola terminatur) circumscriptionem quidem non recipit loci;
et tamen loco quodammodo concluditur, quoniam cum hic alicubi praesens
sit totus, alibi non invenitur. Itaque corpus locale est, quoniam loco
circumscribitur; spiritus autem quoniam in loco per praesentiam naturae
et operationis concluditur, localis et ipse jure nominatur Spiritus
autem increatus, quoniam omni loco praesens est, nec tamen ullo in loco
concludi aut circumscribi potest, veraciter in omni loco esse dicitur;
nec tamen localis aliquando ratione ulla appellatur. Non ignoro tamen
quosdam ab omni spiritu locum universaliter removere voluisse; quoniam
secundum dimensionem solum et circumscriptionem corporalem locum
constare probaverunt. Sed horum, ut supra diximus, consideratio nimis a
communi existimatione et possibilitate recessit. Magis autem ea ponenda
in usum loquendi quae se sponte accommodant; et nihil a latere ingerant
alienum a veritate.
|
|
