|
Tali quaestione coarctamur et ducimur in ambignum, ut non facile
audeamus hoc vel hoc aliquid affirmare, vel quod Deus fieri praecepit
quod noluit, vel quod quae noluit, fieri permisit. Et tamen e duobus
unum facilius approbamus, quod voluit quod praecepit bonum, quam malum
quod permisit, cum tamen quod praecipit factum non sit bonum, sed malum
quod permisit. Leve enim est et sine conscientiae scrupulo dicitur: Deus
vult bonum, et cum dicitur, bene sonat: Deus vult bonum Si vero dicitur:
Deus vult malum, grave est auditu et non facile recipit hoc pia mens de
bono quod malum vult. Videtur enim hoc solum dici cum dicitur Deus vult
malum, quia bonus malum diligit et approbat quod pravum est, et amicam
sibi reputat iniquitatem, et gaudet quasi de consimili et bonum putat
quod malum est; et ideo refutat hoc mens pia; non quia quod dicitur non
bene dicitur, sed quia quod bene dicitur non bene intelligitur.
|
|
