|
Post hoc consideratio adducit inquirere quales effecti sunt dum
dividerentur aversione et conversione. Quod enim primum erant secundum
aliquid unum erant, quia omnes boni erant; et quod boni non facientes,
sed facti erant. In hoc igitur unum erant quod boni facti erant et
nondum ad aliud erant quam facti erant; quia tunc primum facti erant, et
non ante quidquam fecerant. Coeperunt autem dividi ab eo quod facti
erant, ut aliud jam essent, vel proficientes supra illud et boni essent;
vel sub illo deficientes ut mali essent. Haec est conversio et aversio
qua divisi sunt qui unum erant et boni natura ut sint alii supra illud
boni per justitiam: alii sub illo mali per culpam. Conversio enim justos
fecit et aversio injustos. Utraque enim voluntatis fuit, et voluntas
utrinque libertatis. Et propterea utraque merito imputatur et utraque
merito judicatur, sive pro bono merito judicatur, sive pro bono merito
ad gloriam sive malo pro merito ad poenam.
|
|
