|
Hoc ergo quaeritur utrum essentiae illae rationales quae spiritus erant;
et natura simplices, et vita immortales, unius subtilitatis vel
puritatis sive vigoris ejusdem vel quolibet alio nomine significandum
sit quaelibet essentia bona, sive alia melior aut decentior forma jure
appellatur, creatae sunt. Sic enim corporum natura se demonstrat; et
sunt quaedam corpora solida magis et firma, et alia puriora apparent et
extersa magis et munda et clara et quasi meliorem et digniorem
substantiam vel essentiam vel formam habentia; et alia levia et coaptata
et prompta et integra et incorrupta magis; et alia fragilia et
corruptioni proxima et infirma et feculenta et vilia et ponderosa et
incongrua. Et est pulchra tamen in universitatis compage et ordine ista
diversitas, in qua minus bonum malum non est, et differens bonum majus
bonum est. Ad hunc ergo modum rationabile est illas quoque spirituales
naturas quae universaliter bene conditae sunt, convenientes puritati
suae et excellentiae; non indignas et in essentia et in forma
differentias et gradus in ipso mox exordio cognitionis suae accepisse,
quibus alii superiores, alii inferiores possent constitui secundum
moderamen sapientiae cuncta bona creantis et bene ordinantis Dei.
|
|
