|
Si ergo quaeritur de primo homine qualis ante peccatum fuerit, secundum
animam quidem rationalis fuit, habens discretionem boni et mali;
scientiam quoque rerum, quantum ad principium conditionis pertinuit
perfectam. Nam sicut (quantum pertinet ad perfectionem staturae et
aetatis humani corporis) primum hominem perfectum credimus factum, ita
quoque (quantum ad animam) cognitionem veritatis et scientiam (eam
duntaxat quae primae perfectioni congrua fuit) perfectam mox conditum
accepisse putamus, et ad illam non studio aut disciplina aliqua per
intervalla temporis profecisse; sed simul et semel ab ipso sui
conditionis exordio una ac simplici divinae aspirationis illuminatione
illam percepisse. Triplici autem cognitione primum hominem eruditum
constat, cognitione scilicet creatoris sui ut cognosceret a quo factus
erat, et cognitione sui ut cognosceret quid factus erat, et quid sibi
faciendum erat. Deinde cognitione quoque illius quod secum factum erat,
et quid sibi de illo et in illo faciendum erat.
|
|
