|
Videte ergo quod ibi fuit malum. Nam bonum quod appetebatur malum non
fuit, et voluntas qua appetebatur similiter in quantum voluntas fuit; et
in quantum ad bonum fuit malum non fuit, sed quod sine mensura
appetebatur hoc solum malum fuit. Ergo voluntati hominis nec hoc malum
est quod voluntas est, quia aliquid est, et omne quod aliquid est, bonum
est, nec hoc malum est ad quod est, quia similiter aliquid est, et omne
quod aliquid est bonum est, sed quod sine mensura est, hoc malum est.
Hoc enim esse non est aliquid esse, sed est aliquid non esse quod esse
deberet. Et ideo malum nihil est cum id quod esse deberet non est. Hoc
ergo malum, id est non esse: quod esse deberet cum alibi vel poena sit
vel ad poenam sit, in rationali voluntate culpa est, quia quoties in
ipsa est, ex ipsa et per ipsam est. Ex ipsa quia libero, per ipsam quia
arbitrio ipsius factum est. In quo a similitudine Dei quadam perversa
imitatione recedit, ex quo et per quem et in quo est omne quod est, quia
cum prava efficitur; ex ipsa et per ipsam et in ipsa hoc solum est quod
nihil est. Et hoc illi peccatum est et injustitia et culpa, ex qua
turpis apparet et reprehensibilis et digna reprobatione, quia non habet
formam suam, nec decorem nec pulchritudinem pro qua amari debuisset et
adduci ad gloriam.
|
|
