|
Quaeritur de spiritu creato, utrum in loco vel localis sit. Quidam
volunt et dicunt quod non sit localis nec in loco: nimis inhaerentes
isti sententiae Augustini super Genesim. Corporalis creatura movetur per
tempora et loca; spiritualis vero tantum per tempora. Moveri per tempus,
est moveri per affectiones, ut de tristitia in gaudium, discendo etiam
quae nescit, ut in angelis, in hoc enim prius et posterius consideratur.
Deus nec per tempora, nec per loca. Sed ubi Augustinus dicit:
Spiritualis creatura non movetur per loca; hoc intellexit, non habet
localem circumscriptionem. Ea enim quae habent dimensionem loco
circumscribuntur, quoniam eis secundum locum principium et medium et
finis assignatur. Spiritus vero creatus non habet dimensionem; et quia
tamen terminum habet, quia ita est hic quod non alibi, localis est,
licet non faciat distantiam in loco; quia, etsi multi spiritus essent
hic, non coangustarent locum ut minus de corporibus contineret. Solus
igitur Deus, quia intra se omnia continet, juxta illud: In quo vivimus,
movemur, et sumus (Act. XVII): nec habet terminum, nec loco continetur.
Sed quidquid habet terminum secundum aliquid locale est. Ambrosius in
libro De fide: Sic enim Isaias dixit: Quia missus est ad me unus de
Seraphim (Isai. VI). Et Spiritus quidem sanctus missus dicitur; sed
seraphin ad unum, Spiritus sanctus ad omnes. Seraphin mittitur in
ministerium, Spiritus sanctus operatur mysterium. Seraphin de loco ad
locum transit, non enim complet omnia, sed ipsum repletur a Spiritu. Hic
plane dicit Ambrosius quod angeli locales sunt.
|
|
