|
Postquam de originali peccato diximus, adjiciendum videtur de
actualibus, de quibus primum videndum est quod non imputantur posteris,
juxta illud Ezechielis: Non ultra erit istud proverbium in Israel:
Patres nostri manducaverunt uvam acerbam, et dentes filiorum
obstupuerunt (Jerem. XXXI; Ezech. XVIII). Anima quae peccaverit ipsa
morietur. Filius non portabit iniquitatem patris (Ezech. XVIII). Ad hoc
videtur contrarium quod dicitur in Exodo: Ego reddo iniquitatem patris
in filios usque in tertiam et quartam generationem iis qui oderunt me
(Exod. XX; Deut. V). Sed, sicut Hieronymus dicit, hoc dictum est de
filiis imitantibus patrum mala; quod innuitur per finem illius
auctoritatis, iris qui oderunt me. Si enim filius non imitatur peccata
patris, non inde punietur.
Opponitur: Si de imitantibus illud intelligendum est, quare solummodo
usque in tertiam et quartam dixit, cum omnes qui imitantur peccata
parentum, in qualibet generatione sint, illis teneantur? Quod ita sancti
solvunt: Ideo dictum est, in tertiam et quartam, quia usque ad quartam
magis solet evenire ut filii imitentur facta parentum, cum adhuc eis
nota et velut praesentia sint. Augustinus de temporali poena illud
exponit; quia in ultione parentum puniuntur saepe filii temporaliter pro
peccatis parentum, ut caeci nascantur, vel claudi post ortum fiant, vel
quavis alia poena afficiantur. Sed in futuro, sicut Apostolus ait,
unusquisque onus suum portabit (Galat. VI). Hieronymus super Ezechielem
dicit in nobis esse quasi patrem suggestionem carnis, filium primum
impulsum cogitationis ad peccandum; et haec est prima proles. Nepos, si
decreverit facere vel opere compleverit. Pronepos, si non solum fecerit
quod malum est; sed etiam in suo scelere glorietur, et haec est quarta
generatio: non quod tres praecedant generationes; sed dicitur quarta a
primo motu (qui est quasi pater) posita. Deus ergo primum et secundum
stimulum, scilicet cogitationes (sine quibus nullus esse potest), non
punit ad damnationem; sed tertiam et quartam generationem, quae sunt
peccata ad mortem. Ad probationem cujus rei, quod scilicet primus motus
non punitur, Cham peccante dum irrideret nuditatem patris, non ipse qui
risit, sed filius sententiam suscepit: Maledictus, ait, Chanaan, servus
erit fratrum suorum (Gen. IX). Quae enim justitia est ut pater
peccaverit et in filium sententia proferatur, nisi fieret propter
hujuscemodi significationem?
|
|
