|
Charitas est amor honestus qui ad eum finem dirigitur ad quem oportet.
Amor est bona erga alterum propter ipsum voluntas. Unde Tullius:
Amicitia est voluntas erga aliquem bonarum rerum, illius causa quem
diligit. De dilectione Dei quam ad nos habet quaeritur utrum aequaliter
omnes diligat. Ad quod videndum est quid sit dicere, Deus diligit istum,
quod est, Deus approbat opera ejus; et sub hoc sensu potest dici quod
magis unum quam alium diligit. De eodem etiam potest dici quod modo
magis diligit eum quam prius, id est magis approbat ejus opera quam
prius. Vel magis diligit, id est ei gratiam suam amplius infundit quam
prius. Eum enim dicitur diligere quem facit diligere se et cognoscere,
infundendo ei gratiam suam. Appellatur etiam dilectio Dei ipsa divina
electio; odium Dei ipsa reprobatio: Dilexi Jacob, Esau odio habui
(Malach. I). Et alibi: Qui elegit nos ante mundi constitutionem in
charitate (Ephes. I). Et in alio loco: Propter nimiam charitatem suam
qua dilexit nos Deus; et cum essemus mortui peccatis nostris
convivificavit nos in Christo (Ephes. II). Et secundum hoc potest dici
quod magis diligit unum alio, id est majorem coronam praeparavit ei. Sed
non potest dici in ista acceptione quod eumdem modo plus modo minus
diligat. Ab aeterno enim tantum dilexit unumquemque quantum modo
diligit. Et Paulum tantum diligebat etiam cum malus erat, quantum modo
diligit; non tamen malum ejus diligebat. Ei enim omnia sunt praesentia;
et quod de Paulo in tempore futurum erat apud Deum praesens erat, et
talem eum diligebat qualis futurus erat (quod apud eum futurum non erat)
et qualem in praesentia eum ab aeterno elegerat. Augustinus in libro De
Trinitate: Absit autem ut Deus temporaliter aliquem diligat quasi nova
dilectione quae in illo ante non erat; apud quem nec praeterita
transierunt, et futura jam facta sunt; qui omnes sanctos ante mundi
constitutionem dilexit sicut praedestinavit. Sed dum convertuntur et
veniunt ad eum, tunc incipere ab eo diligi dicuntur. Et cum malis
iratus, bonis placatus dicitur: mutantur illi, non ipse.
Explicitus est tractatus quartus De sacramentis in generali et praecptis
divinis.
|
|
