|
De responsione patrinorum quaeritur in cujus persona fiat. Cum enim
quaerat sacerdos: Vis baptizari, et patrinus respondeat: Volo; certum
est quod non in sua persona respondet. Item cum quaerit: Credis in Deum,
et patrinus respondeat: Credo; si in persona pueri responderet non
videtur verum cum puer nondum credat. Si autem dicatur sub tali sensu:
Credo, id est crediturus est; temeraria videtur responsio cum non sit
inde certus. Augustinus dicit quod sacramentum fidei appellatur fides:
et sub tali sensu verum est quod puer credit, id est sacramentum fidei
suscipit. Augustinus ad Bonifacium episcopum: Itaque parvulum, etsi
nondum fides illa quae in credentium voluntate consistit, jam tamen
fidei sacramentum fidelem facit. Nam sicut credere respondetur, ita
etiam fideles vocantur, non rem ipsam mente annuendo, sed ipsius rei
sacramentum percipiendo.
Cum homo in baptismo liberetur ab omni peccato, solet quaeri cur non et
a poena peccati. Isidorus de summo bono: Si a poena praesenti homines
liberarentur per baptismum, ipsum putarent baptismi pretium, non illud
aeternum. Ergo soluto reatu peccati, manet quidam temporalis poena, ut
illa vita frequentius quaeratur quae erit a poenis omnibus aliena.
|
|