|
Quaeritur, si quis corrupte profert verba illa, utrum baptismus sit an
non? Zacharias papa Bonifacio: Retulerunt mihi nuntii tui quod fuerit
sacerdos in eadem provincia qui latinam linguam penitus ignorabat, et
dum baptizaret nesciens Latine loqui, infringens linguam diceret:
Baptizo te in nomine Patria, et Filia, et Spiritus sancta; et quod
propter hoc considera ti rebaptizare. Sed si ille qui baptizavit, non
errorem introducens aut haeresim, sed pro sola ignorantia Latinae
locutionis infringendo linguam quod supra fati sumus baptizatis
dixisset, non possumus consentire ut denuo baptizentur. Solet quaeri de
illo qui pro ludo vel mimice, commemoratione tamen Trinitatis
immergitur, si rebaptizandus sit. Augustinus inde nihil definit, sic
tamen loquens: Si totum ludicre, mimice, joculatorie agitur, utrum
approbandus esset baptismus qui sic daretur, divinum oraculum
implorandum esse censerem. Sed non videtur sapientibus quod debeat
baptismus dici ubi non est intentio baptizandi; sicut et mulieres quando
in balneum immergunt pueros, invocant nomen Trinitatis; sed quia
baptizare non intendunt non est baptismus. In omni enim sacramento ista
duo necessaria sunt, ut forma sacramenti servetur et intentio illud
celebrandi habeatur.
|
|
