|
Post supradicta videndum est quod et boni et mali sacramentum corporis
et sanguinis Domini sumunt; rem vero sacramenti boni tantum accipiunt.
Sacramentum in hoc loco ipsum corpus et ipsum sanguinem Domini
appellamus; rem vero sacramenti ipsam efficaciam sacramenti; quam, ut
superius diximus, Hieronymus vocat spiritualem carnem Christi. Idem
namque Judas accepit cum Petro. Idem dico quantum ad essentiam, scilicet
verum corpus Christi; sed non idem quantum ad efficientiam. Petrus enim
ad vitam, Judas ad damnationem. Augustinus: Sacramentum aliquibus ad
vitam, aliquibus ad exitium; res vero sacramenti omni homini ad vitam,
nulli ad exitium. Item: Ad quid paras dentem et ventrem? crede et
manducasti. Itaque virtutem sacramenti habent qui corde credunt sive
sacramentum suscipiant, sive non. Sed qui sine fide operante per
dilectionem accedunt, et si in sacramento verum corpus Christi
accipiant, rem tamen sacramenti non habent. Qui nisi pollutum ducerent
sanguinem testamenti, considerarent horrendum esse incidere in manus Dei
viventis (Hebr. X). Qui enim indigne manducat et bibit, judicium sibi
manducat et bibit (I Cor. XI). Indignus est ille qui in crimine est.
Indignus etiam est qui irreverenter tractat. Eadem tamen patientia et
istos tolerat Deus, qua ipse toleravit Judaeos irridentes, et
conspuentes, et crucifigentes. Itaque sicut dupliciter intelligitur caro
Christi, sicut diximus, ita et sumptio corporis et sanguinis Domini
duplex esse dicitur, scilicet sacramentalis et spiritualis.
Sacramentalis (quae communis est et bonis et malis) sine spirituali non
prodest. Spiritualis quae fide percipitur et sine sacramentali (ubi non
est contemptus religionis) sufficit. De hoc sacramento ita loquitur
Augustinus in libro Sententiarum Prosperi: Hoc est quod omnibus modis
approbare contendimus sacrificium Ecclesiae duobus constare, duobus
confici: visibili elementorum specie et invisibili Domini nostri Jesu
Christi carne et sanguine; sacramento et re sacramenti, id est corpore
Christi, sicut Christi persona constat et conficitur Deo et homine, cum
ipse Christus verus sit Deus et verus homo; quia omnis res illarum rerum
naturam et veritatem in.se continet ex quibus conficitur. Est igitur
sacramentum et res sacramenti idem corpus Christi. Item caro ejus quam
forma panis opertam in sacramento accipimus, et sanguis ejus quem sub
vini specie ac sapore potamus; caro videlicet carnis et sanguis
sacramentum sanguinis, carne et sanguine utroque invisibili,
intelligibili spirituali intelligitur; significatur corpus Christi
visibile et palpabile, plenum gratia et divina majestate.
Quomodo sit intelligendum quod dicit Augustinus, caro sacramentum
carnis; videndum est et sciendum quod illa visibilis species appellatur
caro ea consuetudine Scripturae qua solent sacramenta earum rerum nomina
sortiri quarum sunt sacramenta. Invisibilis et intelligibilis dicitur
caro; quia secundum illam speciem non videtur caro, sed intelligitur; et
est sacramentum carnis visibilis, palpabilis, quae ad dexteram Patris
est; et est sensus: Caro Christi secundum illam speciem in qua non
videtur caro, sed panis, est sacramentum sui ipsius, secundum visibilem
speciem quae in dextera Patris potest conspici.
|
|
