|
Sergius papa: Triforme est corpus Domini. Pars oblata in calicem missa,
corpus Christi quod jam surrexit monstrat, pars comesta ambulantem adhuc
super terram; pars in altari usque ad finem missae remanens, corpus
jacens in sepulcro; quia usque ad finem saeculi corpora sanctorum in
sepulcris erunt. Quia vero morte Domini liberati sumus, hujus rei nos
esse memores in edendo carnem et potando sanguinem (quae pro nobis
oblata sunt) significatur. Per aquam quae in calicem ponitur populus
significatur; quae idcirco cum vino offertur, ut populus passione
Christi redemptus intelligatur.
Solet quaeri si oblivione vel negligentia aliqua non apponeretur aqua,
utrum irritum fieret sacrificium. Sed quia de auctoritate nihil inde
habemus, de nostro sensu nihil asserere de his audemus. Hoc tamen dicere
possumus quod hujusmodi graviter puniendus esset.
Quod intincta non debeat dari eucharistia, ex decretis Julii papae
habetur; quia, ut dicit, soli Judae panem intinctum Christus dedit. Sed,
ut Augustinus super Joannem dicit, non tunc Judas corpus Christi
accepit, sed solum panem; prius vero acceperat cum discipulis.
Breviter de hoc sacramento quaedam exsecuti sumus; inde tamen auctores
multum obscure et ut videtur secundum verba contrarie loquuntur, quorum
aliquas auctoritates ponamus. Augustinus: Donec saeculum finitur, sursum
est Dominus; sed tamen hic etiam nobiscum est veritas Domini. Corpus
enim Domini in quo surrexit uno loco esse oportet; veritas autem ejus
ubique diffusa est. Quod ita intelligendum est. Corpus Domini uno loco
esse oportet secundum visibilem formam, id est in ea forma in qua videri
potest; veritas ubique diffusa est, id est, divinitas vel ipsum corpus
ubique celebratur. Potest enim referri quod dicitur ejus, vel ad
Christum vel ad corpus ipsum. Ideo diximus, ubique celebratur, quia non
est dicendum ubique esse corpus Christi: quod est solius divinitatis.
Augustinus: Una persona Deus et homo; ubique per id quod Deus est, in
coelo per id quod Deus et homo est.
Eodem modo et illud exponitur: Pauperes semper habebitis vobiscum; me
autem non semper habebitis (Matth. XXVI). Quod exponunt sancti secundum
eam praesentiam quae conversatus fuerat prius cum illis manducans,
bibens et caetera faciens. Item Augustinus loquens alibi de corpore
Domini ponit haec verba: ipsum et non ipsum. Quod sic intelligendum est:
ipsum essentia non ipsum visibili forma. Hieronymus in Isaiam: Comedunt
cibos impietatis dum non sunt sancti corpore et spiritu; nec comedunt
carnem Jesu, nec bibunt sanguinem ejus. Augustinus De civitate Dei: Non
sunt dicendi manducare corpus Christi, qui non in membris computantur
Christi. Denique ipse dicit: Qui manducat carnem meam, et bibit meum
sanguinem, in me manet et ego in eo (Joan. VI). Quod intelligendum est
de illa spirituali et divina, de qua supra locuti sumus. De iis qui sunt
extra Ecclesiam ut excommunicati et manifesti haeretici, quaeritur utrum
conficiant corpus Christi. Quibusdam videtur quod quamvis sit eis ad
damnationem tamen conficiant; quia ordinationem non amiserunt in qua
datur potestas illud conficiendi. Aliis videtur quod nec exeommunicati
nec manifesti haeretici conficiunt. Nullus enim in ipsa consecratione
dicit offero, sed offerimus ex persona totius Ecclesiae. Cum autem alia
sacramenta extra Ecclesiam possint fieri, haec nunquam extra, et istis
magis videtur assentiendum.
|
|
