|
Quanto autem studio et amore Christus sibi sponsam ornat et preparat ad
coelestem dedicationem, per temporalem Ecclesiae dedicationem ex parte
significatur. Pontifex enim ter circuit ecclesiam dedicandam, aspergens
eam aqua benedicta, clero et populo sequente. Interim extrinsecus, et
intrinsecus duodecim, ardent luminaria. Quoties ad portam venitur,
propter mysterium clausam, episcopus percutit super liminare virga
pastorali dicens: Tollite portas, principes, vestras, et elevamini,
portae aeternales, et introibit Rex gloriae (Psal. XXIII). Diaconus
respondit: Quis est iste Rex gloriae (Ibid). Cui pontifex: Dominus
virtutum ipse est Rex gloriae? (Ibid.) Tertia vice reserato ostio intrat
cum clero et populo dicens. Pax huic domui. Deinde caetera peragit quae
ad dedicationem pertinent. Quae autem hic fiunt visibiliter, omnia in
anima per invisibilem virtutem Deus operatur, quae verum templum Dei
est, ubi fides fundamentum facit, spes erigit, charitas consummat. Ipsa
etiam Ecclesia catholica, una ex multis lapidibus adunata, templum Dei
est, quia multa templa unum templum, quorum unus Dominus et una fides.
Domus ergo dedicanda est anima sanctificanda; aqua, poenitentia; sal,
sapientia; trina aspersio, trina immersio baptizandi; luminaria
duodecim, totidem apostoli crucis mysterium praedicantes; pontifex,
Christus; virga ejus, potestas; trina percussio, coelestium, terrestrium
et infernorum dominatio; ut trina rerum machina flectat genu jam
subdita; interrogatio inclusi, ignorantia populi; apertio ostii,
evacuatio peccati. Pontifex intrans pacem domui precatur; et Christus
ingrediens mundum pacem inter Deum et homines facit. Deinde prostratus
pro sanctificatione Dominum orat; et Christus humiliatus ad passionem
pro discipulis et credituris hominibus orabat dicens: Pater, sanctifica
eos in veritate. (Joan. XVII.) Surgens non salutat, sed orat tantum,
quia non est applaudendum iis qui nondum sanctificati sunt, sed pro
ipsis orandum. Descriptio alphabeti in pavimento est simplex doctrina
fidei in corde humano. Versus a sinistro angulo orientis ductus in
dextram occidentis, et alter a dextro orientis in sinistrum occidentis,
crucem exprimunt et collectionem utriusque populi figurant, juxta illud
quod Jacob cancellatis manibus filios Joseph benedixit (Gen. XLVIII).
Licet enim ab oriente transiens Christus, tamen in sinistra reliquit
Judaeos, quia infideles, et venit ad gentes: quibus licet fuissent in
occidente dat esse in dextera, et tandem a gentibus in dextera positis
orientis transiens visitabit Judaeos in sinistro angulo occidentis, quos
constat esse deteriores quam prius gentiles invenerit. Cambuca qua
scribitur mysticat ministerium doctorum, quo facta est conversio gentium
et perficienda Judaeorum. Quod deinde stans ante altare Deum in
adjutorium invocat, significat eos qui percepta fide ad pugnam se
praeparant. Et quia adhuc sunt in certamine, quasi inter suspiria,
nondum alleluia adjungitur. Post hoc aqua benedicitur cum sale et
cinere, etiam addito vino aquae misto. Aqua est populus, sal doctrina,
cinis memoria passionis Christi. Vinum aquae mistum Christus Deus et
homo, vinum divinitas, aqua humanitas. Sic populus sanctificatur
doctrina fidei et memoria passionis junctus suo capiti Deo et homini.
Unde altare et Ecclesia interius aspergitur, ut intus, sicut extra,
spiritualis Ecclesia sanctificanda ostendatur. Aspersorium de hyssopo
humilitas est, qua aspersa mundatur Ecclesia catholica. Circuit
aspergendo quasi lustrans et curam omnibus impendens. Interim cantatur:
Exsurgat Deus et dissipentur (Psal. LXVII), etc. Responsorium ejus cum
antiphona quam sequitur alia: Qui habitat in adjutorio Altissimi (Psal.
XC). Et pontifex cantat: Domus mea domus orationis vocabitur (Matth.
XXI). Et item: Narrabo nomen tuum fratribus meis (Psal. XXI). Et quia
sine Deo nullum opus proficit, in consummatione orat ut exaudiantur
beneficia ibi ingredientes petituri. His factis venit ad altare cantans:
Introibo ad altare Dei (Psal. XLII), cum psalmo toto, etc., et quod
remansit de aqua ad basim altaris effundit, committens Deo quod excedit
vires humanas in tanto sacramento. Dehinc altare linteo extergitur.
Altare Christus est, linteum caro ejus tunsionibus passionis ad candorem
et gloriam immortalitatis perducta. Hinc pontifex offert super altare
thus in modum crucis accensum in medio altaris, et per quatuor angulos
ejus crucem facit de oleo sanctificato. Deinceps cruces tres per
singulos parietes Ecclesiae de eodem oleo chrismantur, et sic peracta
consecratione altare albo velamine operitur. Incensum, orationes, oleum,
gratiam spiritus sancti demonstrat. Cujus plenitudo: sicut unguentum in
capite quod descendit in barbam, barbam Aaron (Psal. CXXXII), descendit
in apostolos eorumque discipulos: qui crucis mysterium per quatuor
climata mundi Domino cooperante praedicaverunt. Album velamen
immortalitatis mysticat laetitiam: de qua Filius exsultat Patri dicens:
Concidisti saccum meum et circumdedisti me laetitia (Psal. XXVIV).
|
|
