|
(THREN. I.) Quomodo sedet sola civitas plena populo? Quantum ad litteram
spectat, desolationem Jerusalem plangit Jeremias, et admirantis vel
dolentis vox est ista. Ideo autem ab admiratione inchoat, ut
magnitudinem calamitatis ostendat, ac per hoc attentos faciat auditores:
ut in quibus sint malis agnoscant, et ad poenitentiam convertantur.
Quomodo sedet sola civitas plena populo? quasi diceret: Civitas, quae
olim in tempore David, et aliorum bonorum regum qui Deo placuerunt,
plena populo fuit, attendite quare nunc sola remansit. Cur enim nisi,
quia Deum offenderunt? Solam autem dicit, hoc est desolatam, propter
populum abductum captivatum in Babylonem. Vel si ad idem tempus
referatur, plena populo est, et tamen sola sedet; quia Deum propitium
non habet, quoniam prodesse non potest multitudo populi, ubi deest
auxilium Dei. Quod autem dicit: Sedet, ad dejectionem pertinet, et
humiliationem.
|
|
