|
(THREN. II.) Quomodo obtexit caligine in furore suo Dominus filiam Sion.
Lamentabile principium ab admiratione inchoat, quod tam subito dejectus
est populus ille qui prius usque ad coelum exaltatus videbatur. Caligo
tristitiam tribulationis designat. Filiam, inquit, Sion, ipsam Sion, id
est gentem Judaeorum, quam paterno affectu dilexit et custodivit; vel
ipsius Sion filiam, id est regionem Judaeam. Mos enim Scripturarum habet
ut metropolitanae civitates matres appellentur, et circumjacentes
regiones, oppida quoque, et castella et vici, filiae, Incipit ergo,
sicut supra dictum est, e longinquo plangere ipsam, scilicet regionem,
ut tandem ad ipsum caput regionis Jerusalem perveniat. Sequitur:
Et non recordatus scabelli pedum suorum. Id est populi, qui servituti
ejus humiliter subjectus erat.
Praecipitavit Dominus, nec pepercit. Hic distingue.
Omnia speciosa Jacob destruxit in furore suo. Hic iterum distingue.
Deinde sequitur:
Munitiones virginis Juda dejecit in terram. Hic rursum distingue. Deinde
sequitur:
Polluit regnum, et principes ejus. Quod in praecedenti clausula
generaliter sub nomine terrae praemiserat, hoc hic per partes exsequitur
speciosa, munitiones, regnum, principes; et vide quomodo lamentum
crescit: prius solum, inde terram nominaverat; sed ne forte ipsa terra
sterilis, et inculta atque ideo minus plangenda putaretur, subsequenter
de ejus opulentia et sublimitate lamentum confirmat. Praecipitavit,
inquit, plus est praecipitare quam projicere; et quod est adhuc gravius,
nec pepercit. Hoc veraciter in ultima captivitate completum est, quia
jam amplius revocandi non sunt, praecipitavit. Quid omnia speciosa Jacob
destruxit, munitiones virginis Juda dejecit. Per speciosa intellige
opulentiam: per munitiones fortitudinem atque potentiam. Per Jacob et
virginem Juda, idem populus signatur. Jacob tamen generale nomen est
duodecim tribuum: Juda vero ad duas tribus tantum pertinet. Ideo
generali nomine praemisso statim speciale nomen adjunxit, ut duarum se
tribuum captivitatem plangere demonstraret. Jacob ergo et Juda idem
populus est, Jacob, quia in potentia robustus; virgo Juda, quia in
opulentia delicatus. Quid est ergo speciosa Jacob, nisi opulentiam
fortium? et quid est munitiones virginis Juda, nisi fortitudinem
opulentorum.
|
|
