|
Sequitur: Polluit regnum et principes ejus. Hoc est virginis Juda.
Polluit, dicit, propter gentes inter quas dispersi sunt: ex quarum
consortio et ritu profanati sunt, qui prius in Dei protectione securi
regnabant, et in principum suorum fortitudine confidebant. Nunc autem
regnum totum cum principibus suis polluitur, quia populus, cum
protectoribus suis, gentibus subjugatur.
Confregit in ira furoris sui omne cornu, et simul avertit retrorsum
dexteram suam. Per cornu, fortitudo principum ejus signatur; per
dexteram vero Dei, protectio divina intelligitur. Quid est ergo quod de
Deo dicitur, confregit omne cornu Israel, avertit retrorsum dexteram,
nisi quod in populo praevaricatore, et omnem humanam fortitudinem
comminuit, et suam tandem protectionem abstulit, ut omnino desolati
ostendantur quibus post humana praesidia etiam divinum adjutorium
tollitur. Avertit, inquit, dexteram suam. Dexteram avertit, ne
protegeret; et sinistram extendit, ut feriret. Unde sequitur:
Et succendit in Jacob quasi ignem fiammae devorantis in gyro. Sicut
etiam ignis, accensus late vagatur et consumit omnia, sic hostes
Judaeorum, postquam in eis omnis fortitudo defecerat, et divinum
auxilium subtractum erat, nullo sibi obsidente, universa vastabant.
|
|
