|
Factus est Dominus velut inimicus; praecipitavit Israel: praecipitavit
omnia moenia ejus. Hucusque desolationem filiae Sion, id est regionis
Judae planxisse videtur. Nunc ad ipsam matrem Sion, scilicet civitatem
Jerusalem deplorandam se convertit, dicens: Factus est Dominus velut
inimicus: gravis dolor. Dominus, qui fovere, qui diligere consueverat,
factus est velut inimicus, quia jam non ut pater ad correctionem
percutit, sed ut hostis ad consumptionem. Praecipitavit moenia ejus, id
est Sion, dissipavit munitiones ejus. Moenia in civitate ad decorem
fiunt, munitiones ad tutamen. Quid est ergo, praecipitavit moenia,
dissipavit munitiones, nisi sublimia dejecit, et fortia confregit? Quod
ergo superius de regione planxerat, hoc idem nunc etiam in Jerusalem
factum esse deplorat; ut ibi, per speciosa Jacob, pulchritudinem
regionis; hic per moenia Sion, decorem civitatis; ibi per munitiones
virginis Juda, munitiones regionis; hic per munitiones Sion, ipsius
Jerusalem munitiones significari intelligas. Unde satis convenienter ibi
speciosa tantum, hic moenia posuit, quia alius regionis, et alius
civitatis decor est. Decor namque regionis magis consideratur in
ubertate frugum et fecunditate pecorum. Decor civitatis in sublimitate
aedificiorum, et ideo speciosa destrui, et moenia praecipitari dicuntur,
ut omnia vastata cognoscas, et ea videlicet quae intus civitatem
decorabant specie, et quae foris regionum utilitate.
|
|
