|
Confregit in ira furoris sui omne cornu Israel, etc. Per cornu fortitudo
virtutis signatur, per Israel homo, per dexteram Dei protectio, per
inimicum diabolus, per faciem inimici instantia diaboli per ignem
concupiscentia, per gyrum corpus quod circumdat animam. Cornu cum
animali non nascitur, et tamen inest ei naturaliter causa unde cornu
oriatur. Sic anima non ex natura, sed ex gratia virtutes habet, quas
tamen virtutes eadem gratia, non sine naturali consensu liberi arbitrii
in homine operatur. Sed quia homo libertatem arbitrii peccando perdidit,
et Deus homini peccanti juste gratiam suam subtraxit, quasi omne cornu
Israel confractum est; quia et jam habitas virtutes perdidit, et eas
etiam, quas habiturus erat, obtinere non meruit. Est etiam aliud, quod
in cornu notare possumus. Cornu namque crescendo ex humore carnis
indurescit, et rationalis creatura cooperante gratia ex promotione
virtutum robur accipit. Item sicut cornu caput et pedes munit, sic
virtus mentem intrinsecus, et foris opera a laesione custodit. Avertit
retrorsum, etc. Primum hominem in via obedientiae ambulantem diabolus
sequebatur ut eum revocaret, sed accessum nocendi ad hominem habere non
potuit, quia dextera Dei inter eum et hominem fuit. Cum vero homo ad
suasionem diaboli sponte se convertit, statim Deus dexteram suam
retrorsum a facie inimici avertit, ut eum jam instantem a laesione
hominis non repelleret; quatenus transgressionis suae culpam
praevaricator vel in poena sentiret. Sequitur: Et succendit in Jacob
quasi ignem, etc. Ignis est concupiscentia carnis, quam nascendo
contrahimus; et quandiu in hac concupiscentia vivimus, quasi quemdam
domesticum hostem intra nosmetipsos portantes toleramus. Iste ignis
semper in nobis est, sed non semper ardet, non semper flammam habet.
Tunc autem ignis in flammam accenditur, quando peccati fomes usque ad
delectationem et consensum suscitatur. Quae videlicet flamma in gyro
devorat; quia sicut tinea vestimentum consumit, ita quoque integritatem
carnis, qua anima vestitur, prava delectatio corrumpit. In gyro devorat,
quia per omnes sensus corporis ad castitatem animae violandam
circumquaque virus corruptionis infundit, vel per gyrum mundum istum
accipere possumus. Concupiscentia autem carnis in gyro devorat; quia per
omnia hujus mundi oblectamenta discurrens, desideria sua mala satiare
laborat. Tetendit arcum suum, etc. In arcu comminatio accipitur: in
dextera firmata vehemens percussio notatur. Deus ergo et arcum tendit,
et dexteram firmat quia peccanti homini, et in futuro poenas perpetuas
comminatur: et interim praesentibus etiam flagellis reatum ejus
ulciscitur. Quod tamen quoniam non ex ira, sed ex misericordia operatur,
non inimicus sed quasi inimicus, et quasi hostis dicitur. Quod legi
etiam aliter potest. Arcum Deus tendit, quando comminatur peccatoribus
poenam, et tamen adhuc exspectando differt sententiam: sed quia quosdam
differt ut correcti emendentur; quosdam vero, ut perseverantes gravius
puniantur in iis quos ad emendationem exspectat arcum tendit, non quasi
inimicus, sed quasi propitius; in iis vero, quos ad cumulum damnationis
vivere sinit, quasi inimicus arcum tendit. Similiter in iis, quos per
flagella corrigit, firmat dexteram, sed non quasi hostis; quos autem ad
internecionem percutit, in iis dexteram firmat quasi hostis.
|
|
