|
Quod autem dicitur, firmavit dexteram, sic intelligi potest. Primo
namque homini quasi dexteram Deus imposuit, quando peccanti plagam
mortalitatis inflixit; quam dexteram Deus adhuc confirmat, quoties primo
vulneri quotidiana flagella supra adjicit. Quod vero supradixit. Avertit
dexteram suam, et hic dicit, firmavit dexteram suam, contrarium non est.
Avertit enim, ne protegeret; convertit, ut percuteret; firmavit, ut
flagella multiplicaret, quatenus praesens poena percussos doceat, qualis
eos, qui in malo perseveraverint, poena in futuro exspectat. Unde
dicitur in psalmo: Dedisti metuentibus te significationem, ut fugiant a
facie arcus, et liberentur dilecti tui (Psal. LIX). Sequitur: Et occidit
omne, quod pulchrum erat visu in tabernaculis filiae Sion. Tabernaculum
animae corpus est, quia illud sensificando inhabitat. Tabernaculum etiam
animae conscientia est, quia in illa quisque secum cum domesticis
cogitationum suarum pausat. Omne igitur quod pulchrum erat visu in
tabernaculis filiae Sion, Dominus occidit, quia et foris omnem vigorem,
et pulchritudinem corporis humani ab illo immortalitatis statu arescere
fecit, et intrinsecus conscientiam hominis rectarum cogitationum
honestate spoliavit. Vel per omne quod pulchrum erat accipere possumus
foris disciplinam, et decorem bonorum operum, et intus (ut dictum est)
munditiam bonarum cogitationum. Et nota quod non occiditur nisi quod
vivit. Vivunt bona opera, quando recta intentione fiunt; vivunt bonae
cogitationes, quando amoris intimi affectum sentiunt. Cavendum autem
est, cum Deus ab homine virtutes perimere et auferre dicitur, quatenus
hoc non agendo, sed permittendo facere credatur. Facit enim, quia justo
judicio fieri permittit. Sequitur: Et effudit quasi ignem indignationem
suam. In effusione abundantia signatur; ac si diceret, non stillavit,
sed effudit, quasi ignem, non quasi aquam, sed quasi ignem. Ignis enim
dura et fortia consumit; quasi ignis ergo indignatio effunditur, quia in
vindictam praevaricationis peccatoris, non solum caro, sed anima quoque
cruciatur. Vel quia ignis lutum indurat, dura vero aut liquefacit, aut
incinerat: quasi ignis indignatio effunditur, ut in una eademque poena
duri et rebelles confundantur et pereant; qui vero suam infirmitatem
humiliter agnoscere voluerint, confirmentur, et salvi fiant.
|
|
