|
Sequitur: Cum deficeret parvulus, et lactens in plateis oppidi.
Determinat contritionem per parvulum, populum rudem, et fide simplicem.
Per lactentem, pravos doctores. Per plateas oppidi, voluptates hujus
saeculi accipere debemus. Parvulus ergo et lactens in plateis oppidi
deficiunt, quando carnales quique, et stulti cum perversis doctoribus
per latam viam voluptatum ad perditionem vadunt; et nota quod ait,
deficeret. Magis enim sunt plangendi, qui a bono deficiunt, quam qui
nunquam boni fuerunt.
Defecerunt, etc. ALLEG.: Proprium est electorum aliena mala tanquam sua
plangere. Sicut enim bonis congaudendo in eorum meritis participes
fiunt, ita quoque malis per compassionem condolendo, de illorum
perditione sibi lucrum faciunt. Discat ergo peccator quomodo mala
propria flere debeat, cum justus pro alienis delictis tanta contritione
se affligat. Defecerunt, inquit, prae lacrymis oculi mei. Quantum
putatis compunctus erat iste, qui sic ploravit? Non enim semel tantum se
lacrymas fudisse ostendit, qui oculos suos prae lacrymis defecisse
dicit. Sed quia multi lacrymas fundunt et non compunguntur corde,
secutus adjunxit: Conturbata sunt viscera mea, id est usque ad cordis
intima sagitta doloris penetravit, dolor sensum tetigit, et contremuit
affectus pietatis. Sequitur: Effusum est in terra jecur meum. Quid per
effusionem, jecoris, nisi afflictio carnis signatur? Nam quia in jecore
decoctio stomachi calorem accipit, qui in afflictione sui corporis curam
postponunt, quid aliud quam jecur in terra effundunt. Ne igitur inanes
lacrymae, ne ficta suspiria, ne simulati gemitus credantur, ecce carnis
afflictio manifesta sequitur. Sed fortassis pro parentibus aut cognatis
dolet iste. Audite quid dicit. Super contritione, inquit, filiae populi
mei: non patris, non matris, non fratris, non sororis, non cognati, non
affinis, sed populi mei, inquit, ne affectus carnis et non charitatis
stimulus doloris putaretur. Sed credo famosos et divites in populo iste
planctu suo honorat? Attendite quid dicat. Cum deficeret, inquit,
parvulus, et lactens. In primis animadvertite discretionem. Plangit quod
deficiunt, nec plangit quod divites non sunt. Quis parvulus, inquit, et
lactens. Videte quod infirmitati compatitur, non fortitudinem aut pompam
veneratur. Sed adhuc fortassis in infirmitate sexus et aetatis honorat
nobilitatem generis: In plateis, inquit, oppidi. Non in aula, non in
urbe, non in civitate, non saltem in domo, sed in plateis oppidi, quia
quanto major est contritorum abjectio, tanto gravior est, ideoque
pretiosior dolentis compassio.
|
|
