|
Quare ergo Christus triticum dicatur, jam per Dei gratiam et legendo
discimus, et edendo sentimus. Quatuor autem modis Christum comedimus.
Christum enim edimus, quando corporaliter sacramentum corporis et
sanguinis ejus sumendo, spiritualiter animas nostras saginamus. Christum
edimus, quando Christum credendo diligimus. Christum edimus, quando
Christum imitamur. Christum edimus, quando verbum Dei audiendo in novae
vitae conversationem transimus. Quid est ergo quaerere triticum, nisi
quaerere Christum, quaerere verbum Dei, doctrinam veritatis, et
conversationem novi hominis? Triticum igitur quaerimus, quando verbum
vitae audire, et Christum imitari desideramus. Sed si triticum edimus,
vinum, et non aquam hibere debemus, id est verbum Dei audiendo sumere,
et per spiritualem intelligentiam illud in nobis irrigare. Hoc est enim
quod in lege nobis praecipitur ne carnes agni paschalis aqua coquamus
(Exod. XII), quia carnaliter nobis sapere non debet, quod ad pastum
spiritualem datum est. Interrogent ergo boni subjecti malos praelatos
suos, et dicant: Ubi est triticum? Ac si dicerent: Ubi est doctrina
veritatis? ubi exempla novi hominis? Ac si apertius dicerent: Vos nec
loquendo veritatem ostenditis, nec bene vivendo imitatione dignos
exhibetis. Ubi est vinum? Quasi dicerent: Vos, qui etiam spiritualia
carnaliter tractatis, quomodo nos de carnalibus ad spiritualia evocare
poteritis? Vos, qui terrena, quae abjecisse videbamini, oblivisci non
potestis; quomodo nos ad oblivionem eorum quae possidemus inebriabitis?
Manducate prius, et postea reficite; inebriamini, et deinde inebriate.
Proh pudor! Quid dicemus ad haec? Quid mirum est, si populus carnalia
diligit, quando clerus spiritualia etiam pro carnalibus vendit? Unde
recte subinfertur, cum dicitur. Cum deficerent quasi vulnerati in
plateis civitatis. Duae sunt civitates, Babylonia, et Jerusalem. Sed
Babylonia plateas habet, id est vias latas, quae ducunt ad mortem. In
plateis ergo civitatis deficiunt, qui per carnis illecebras defluentes a
virtute mentis emollescunt, vel per civitatem, ipsam Ecclesiam non
inconvenienter accipimus; habet namque sancta Ecclesia plateas, habet et
semitas. Quid enim terrenae actiones sunt, nisi quaedam plateae; et quid
spirituales actiones, nisi semitae? In plateis ergo civitatis sunt qui
in sancta Ecclesia licite terrenis actionibus inserviunt. In plateis
autem civitatis deficiunt, qui terrenis negotiis occupati spirituales
consolatores non inveniunt. Qui profecto nequaquam deficerent, si
detrimenta, quae foris saepe patiuntur, consilio et admonitione bonorum
praelatorum intus semper repararentur. Unde bene de ejusmodi dicitur,
quasi vulnerati. Quid enim peccata sunt, nisi vulnera? Quasi vulnerati
igitur deficiunt, qui sic per negligentiam, sicut alii per culpam, ad
interitum tendunt. Cum magno igitur dolore pronuntiandum est, quasi
vulnerati, ac si diceretur: Cur isti per negligentiam praelatorum
pereunt qui criminibus et flagitiis vulnerati non sunt? Unde sequitur:
Cum exhalarent animas suas in sinu matrum suarum. Quid namque est sinus
matrum, nisi blanda adulatio praelatorum? Quasi morientes; namque filios
matres in sinu tenent, quando carnalium mentes in corpore suo pereuntes
mali praelati, non solum ad bonam operationem non exsuscitant, sed etiam
blandis favoribus palpando in sua perditione fovent.
|
|
