|
Cui comparabo te? etc. LITTERAL. Paulatim planctum promovet. Primum
aedificia, et deinde homines, et ipsos quasi absentes luxit; nunc tandem
velut emollitis et assuefactis longo fletu animis ad praesentes verba
convertit, dicens: Cui comparabo te, et cui assimilabo te? ac si
diceret: Quia tam magna est contritio tua, cui comparabo te? et, quia
tam gravis es, cui assimilabo te? Quod est aperte dicere. Mala tua et
magnitudine et modo omnem miseriam superant. Sed quia etiam magna
minimis quadam differenti similitudine comparari aliquando possunt:
subdit: Et exaequabo te, etc. Quod est dicere. Alia mala etsi per
differentiam quamdam tibi comparari possunt, tamen nulla per
aequalitatem possunt. Quare? Sequitur: Magna enim velut mare contritio
tua. Mirum est quod calamitatem ejus nulli coaequari posse commemorat,
et statim magnitudinem maris, ei in comparatione coaequat. Sed sic
intelligendum est ac si diceret: Quemadmodum mare super omnes, alias
aquas et mole et amaritudine excellens est, ita tuae contritioni nulla
calamitas coaequari potest. Sequitur: Quis medebitur tui? Sicut
exsiccari non potest aqua maris, sic contritio tua ab homine aestimari
non poterit, nec est in quo speres nisi solus Deus. Cui comparabo te?
Illi, qui post agnitam veritatem retro abeunt, pejores sunt iis, qui
nunquam veritatem agnoverunt. Et quanto cuique excellentior gradus est,
tanto periculosior est lapsus. Unde propheta cum superius malorum
praelatorum in Ecclesia negligentiam, et subjectorum interitum
planxisset, statim secutus adjunxit.
|
|
