|
Vocasti quasi ad diem solemnem: qui terrerent me de circuitu. ALLEG.
Potest non inconvenienter in hoc loco tempus extremi examinis designari:
quae dies vel ideo solemnis dicitur, quia tunc gaudia justorum
inchoabunt, sive quia tunc omnia in medium discutienda deducentur. Quod
nimirum tempus ita nemo sine terrore exspectat, sicut nemo est, cui sine
culpa praesentis vitae cursum transire contingat. Electi vero dum se pro
praesentis vitae miseria lamentis afficiunt, etiam mala quae restant
ante oculos mentis adducunt, et sollicite futuros terrores considerando,
ut ibi judicium evadant, hic se judicant. Considerant saevissimos
exactores daemones, ad quorum praesentiam etiam electi terrebuntur: qui
undique arctabunt judicandos, ita ut nemo locum evadendi habeat, nisi
misericordia judicis districtionem temperaret ultionis. Quando multos,
qui hic in disciplina Ecclesiae educati, et doctrina veritatis enutriti
inter filios Dei computandi videbantur, inimicus consumet et secum ad
perditionem trahet. Potest etiam de paganis et haereticis, sive
quibuslibet infidelibus dici, praecipue in tempore Antichristi, quando
diabolus undique in membris suis ad persecutionem fidelium laxabitur.
Qui dies ideo solemnis dicitur, quia tunc iniqui de oppressione bonorum
laetabuntur; quia non est qui effugiat et relinquatur, dum alios in
veritate persistentes corporaliter puniunt, alios autem sibi
consentientes spiritualiter occidunt. Unde sequitur: Quos educavi, et
nutrivi, inimicus consumpsit; quia nimirum multi tunc ad infidelitatem
corruent, qui in disciplina Ecclesiae educati, et doctrina enutriti
fuerunt. Educavi, inquit, et enutrivi, non solum nutrivi, quia fortes
etiam, quos pondus tribulationis oppressit, inimicus consumpsit. Bonos
quidem persequendo affligere inimicus potest, consumere autem non
potest; qui autem tribulatione superatur, ille ab inimico consumitur.
|
|
