|
Pro hominibus constituitur in his quae sunt ad Deum (ibid.). Dicitur in
Evangelio: Reddite quae sunt Caesaris Caesari, et quae sunt Dei Deo
(Luc. XX). Sicut Caesar habet praefectos suos ad populum qui exigant ea
quae Caesaris sunt, sic et Deus habet praefectos suos ad populum suum,
qui ea quae Dei sunt requirant. Et sicut praefecti Caesaris legatione
populi funguntur ad intercedendum, et legatione Caesaris ad populum ad
imperandum, sic et praefecti Dei, id est praelati in Ecclesia legatione
populi funguntur ad Deum ut obsecrent, sive legatione Dei ad populum ut
jubeant. Aliud est enim officium praelati, inquantum est legatus populi
ad Deum, et aliud est in quantum legatus Dei ad populum. In illo
officio, quo est legatus populi erga Deum, devotionem exhibere debet, ut
eum oblationibus et sacrificio spirituali precibusque placatum reddat.
In eo officio quo est legatus Dei ad populum, ad ipsum pertinet
ignorantes docere, peccantes corrigere. De illo officio in quo est
legatus populi ad Deum dictum est, ut offerat sacrificia et oblationes
pro peccatis. De illo officio in quo est legatus Dei ad populum, dictum
est, ut sciat compati iis qui ignorant et errant. Quoniam et ipse
circumdatus est infirmitate (Hebr. V). Quidam sunt qui se in infirmitate
esse cognoscunt, sed circumdatos infirmitate non putant, hi videlicet
qui in quibusdam actionibus suis fortes se esse considerant. Qui vero in
omnibus suis se infirmari conspiciunt, in quantum ad existimationem
suam, undique infirmitate circumdati sunt.
|
|
