|
Fides est certitudo rerum invisibilium ad religionem pertinentium, supra
opinionem et infra scientiam constituta. Ex hac fidei assignatione patet
quod non licet dubitare, vel opinari circa fidei articulos. Ubi enim est
opinio, non est certitudo, ubi vero non est certitudo, non est fides. In
naturalibus opinionibus vel poeticis existimationibus, vel in
allegoricis, vel tropologicis sententiis, licet diversas sententias
promere. Circa fidem non licet non solum aliud constituere, sed nec de
ipsa veritate ad modicum dubitare; sed oportet firmiter ipsam profiteri.
Unde in Symbolo Athanasii: Haec est fides catholica, quam nisi quisque
fideliter firmiterque crediderit, salvus esse non poterit. Si autem de
nullo fidei articulo licet diversa opinari, maxime de illo qui caeteris
est principalior, cui caeteri tanquam fundamento innituntur, qui in his
verbis exprimitur. Verbum caro factum est (Joan. I), id est homo
constans ex carne et anima. Unde Augustinus: Firmissime tene, et
nullatenus dubita ipsum qui aeternaliter natus est de Patre, esse illum
qui essentialiter conceptus est et natus de Virgine, unius naturae cum
matre. Ecce Augustinus prohibet dubitare, et jubet firmissime tenere in
Christo duas esse naturas, divinam scilicet, secundum quam dicit: Ego et
Pater unum sumus (Joan. X); et humanam, secundum quam dicit: Pater major
me est (Joan. XIV).
|
|
