|
Maria, ait, maledictionem non effugit, quae per virginitatis propositum
sterilitatem incurrit. Amplius autem. Quare nubere voluit, postquam
continentiam voverat? Duo sunt. Aut propter maledictionem sterilitatis
virginitatem non proponeret; aut propter votum castitatis virgo
permansura non nuberet. Nunc vero si iniquum jure dicitur maledictionem
potius quam benedictionem eligere: quale dicendum est votum fecisse
integritatis et nubere? Libenter accipio, quod ex tua pervicacia laus
virginis cumulatur. Sic vult manifestari veritas, sic vult confutari
iniquitas. Videamus ergo, quale sit, in quo notandam putas virginem.
Scilicet, ais, quia in proposito virginitatis, maledictione sterilitatis
incurrit. Quanta ergo est maledictio sterilitatis? Tanta utique, quanta
et benedictio fecunditatis. Et ipsa itaque benedictio fecunditatis
quanta est? Primos illos nostri generis parentes, cum benediceret Deus,
ait: Crescite et multiplicamini, et replete terram. Ergo benedictionem
fecunditatis dedit illis: Multum ergo dedit illis, quando benedictionem
fecunditatis dedit illis, quando dixit: Crescite et multiplicamini, et
replete terram. Nonne et avibus coeli hoc dixit, et bestiis atque
jumentis terrae hoc dixit: Crescite et multiplicamini, et replete
terram? Peracta namque quinta nascentis saeculi die, cum produxisset ab
aquis Deus piscium et volatilium genus, subjunxit Scriptura et dixit:
Videns Deus quod esset bonum, ait: Crescite et multiplicamini, et
replete aquas maris: avesque multiplicentur super terram (Gen. I).
Rursum cum educeret Noe de arca cum omnibus animantibus terrae in genere
suo in universos suae benedictionis munus diffundens iterum ait:
Crescite et multiplicamini (Gen. VIII) et replete terram. Secundum illam
utique misericordiam, qua salvat homines et jumenta (Psal. XXXV); aperit
manum suam et implet omne animal benedictione (Psal. CXLIV). Igitur
benedictio fecunditatis non solum hominibus, sed jumentis data est. Quid
ergo mali fecit Maria? Maledictionem, inquit, sterilitatis elegit potius
quam benedictionem fecunditatis. Intendite aequitatem. Judex noster
virginem damnat, eo quod spreverit benedictionem jumentorum; et
virginitatem eligens, benedictionem acceperit angelorum. Inflammatum
est, inquit Psalmista, cor meum, et renes mei commutati sunt; et ego ad
nihilum redactus sum, et nescivi. Ut jumentum factus sum apud te, et ego
semper tecum. Tenuisti manum dexteram meam; et in voluntate tua
deduxisti me, et cum gloria suscepisti me. Quid enim mihi est in coelo,
et a te quid volui super terram? (Psal. LXXII.) Igitur Propheta, invento
eo quod sibi in coelo repositum est, quidquid in terra hactenus
diligebat in ejus comparatione libenter despicit; et superna jam
spirituali amore ambiens tam diu se per delectationem carnalem jumentum
fuisse erubescit. Inflammatum est enim, ait, cor meum, et renes mei
commutati sunt. Hoc est, per carnis semen in terra multiplicari cur
appetam, cum mihi in coelo haereditatem conservari agnoscam? Deus cordis
mei, et pars mea Deus in aeternum (ibid.). Haec est illa optima pars
quam elegit Maria, quae non auferetur ab ea (Luc. X). Et quia se in
honore esse intellexit, non est comparata mutis insipientibus, nec
similis facta est illis (Psal. XLVIII). Voluit ergo aliquid supra
conditionem jumentorum appetere; et idcirco parum judicabat, vel potius
indignum reputabat, honori suo benedictionem jumentorum anteferre.
|
|
