|
Si tibi videor tardius rescripsisse, scito me tarde quoque accepisse ad
quod rescriberem. Nam quod miseras, non continuo ad me usque perlatum
est, sed Pontiniaci diu ante retentum. Porro, ubi accepi, moram minime
feci in rescribendo. Caeterum id brevius quam tua forte deposcebat
intentio, sed non plane quam mea occupatio sineret. Curavi tamen ne te
utcunque lateret quidquid super interrogatis ego sentirem, tuo sane
eadem mea sensa et otio et ingenio plenius astruenda relinquens, si ita
oportere cognoveris. Nec dubito ad manum tibi esse rationes certas et
congruas auctoritates quibus facile id possis.
|
|
