| #### CAPUT XXXVI. De diverso supplicio ejus qui hominem in insidiis occidit, et ejus qui occidit inimicum suum. |

| #### ####
| #### “Qui percusserit hominem, volens occidere, morte moriatur. Qui autem non est insidiatus, sed Deus illum tradidit in manus ejus, constituam tibi locum quo fugere debeat.” |
#### #### ####
| #### “Constituam, inquit, tibi locum,” |
#### #### id est, separabo tibi urbes fugitivorum, quo fugere debeat qui non est insidiatus, sed Deus inimicum tradidit in manus ejus. Exempli gratia: Persequente Saule David, cum ille fuisset ####
| #### “ingressus speluncam ut purgaret ventrem, David et viri ejus in interiore parte speluncae latebant. Et dixerunt servi David ad eum: Ecce dies, de quo locutus est Dominus ad te: Ego tradam tibi inimicum tuum (I Reg. XXIV,)” |
#### #### etc. Item: ####
| #### “Venerunt David et Abisai ad populum nocte, et invenerunt Saul jacentem et dormientem in tentorio. Dixitque Abisai ad David: Conclusit Deus inimicum tuum in manus tuas. Nunc ergo perfodiam eum lancea in terra semel, et secundo opus non erit (I Reg. XXVI).” |
#### #### Plane David non fuerat insidiatus, sed Deus inimicum gratis insidiantem tradiderat in manus ejus. Unde et dicit: ####
| #### “Animadverte et vide, quoniam non est iniquitas in me, tu autem insidiaris animae meae (I Reg. XXIV).” |
#### #### Et ille secundum hanc legem locutus: ####
| #### “Justior, inquit, tu es quam ego (ibid.),” |
#### #### quia videlicet permisso legis poteras occidere me, legitimum habiturus refugii locum, donec temporis hujus moreretur sacerdos. ####  |