| #### VERS. 26. |

| #### #### Homini bono in conspectu suo dedit Deus sapientiam, et scientiam, et laetitiam: peccatori autem dedit afflictionem, et curam superfluam, ut addat, et congreget, et tradat ei qui placuit Deo: sed et hoc vanitas est et cassa sollicitudo mentis. Principium sapientiae est fons bene vivendi. Hanc bonus pro praemio meritorum accipit, et collata scientia levium rerum, laetitiam exagerat sapienti atque scienti. Unde noster Dominus nos exhortans ad bene sapiendum dicit: Quaerite primum regnum Dei et justitiam ejus, et haec omnia adjicientur vobis (Matth. VI). Nemo melius sapit quam qui quaerit coelestia. Quaerenti coelum et terram sciendo tenenti, additur ad cumulum meriti, gaudet in perpetuum. Econverso vir malus pro talione meritorum accipit, utique quaque insistens vanis curis semper deprimatur cassa sollicitudine mentis. Ecce peccatoris peccator filius Adae adhuc audit quod peccans audivit Adam: In sudore vultus tui vesceris pane tuo; maledicta terra in opere tuo, spinas et tribulos germinabit tibi (Gen. III). Magna est ergo vanitas, et cassa sollicitudo mentis peccatori, semper inhiare labori in acquirendis rebus, et multiplicandis, neque posse uti quaesitis, quia de his labores ejus tradidit ei qui placuerit Deo. Ideo in Evangelio legitur: Omni habenti dabitur; ab eo autem, qui non habet, et quod habet auferetur ab eo (Matth. XXV). Sic primogenita Esau ad dilectum sibi transtulit Jacob, et benedictione paterna consecratum (Gen. XXVII). Ita quoque Ruben primogenitus, quoniam maculavit stratum patris sui, amisit duplicem primogenitorum partem, regnum videlicet et sacerdotium (Gen. XLIX). Filius accrescens Joseph pro primogenito reputatus est (ibid.): Judas honorem regii nominis promeruit (ibid.): Levi sacerdotum infula decoratus est (Deut. XXXIII). Multum itaque valet natura, sed plus operatur gratia. Fertur enim simia geminum edere partum; unum amat, alterum odit: quando venatores audit et canes, dilectum pectore et manibus astringens fugere nititur, sed ille odiosus cernens se derelinqui dorso matris insilit, et haeret importunior: mater aggravata pondere geminorum, dum periculum timet fugiendo dilectum projicit, et transfundit amorem suum in cum quem prius odio habuerat. Sic bona spes multo amplius valet quam mala res. ####  |