| #### CAPUT VIII. De convivio quod fecit Joseph fratribus suis, et de ordine primogeniti, juxta primogenita sua. |

| #### #### Quibus appositis, seorsum Joseph, et seorsum fratribus, Aegyptiis quoque qui vescebantur simul seorsum (illicitum enim est Aegyptiis comedere cum Hebraeis, et profanum esse putant hujuscemodi convivium) sederunt coram eo, primogenitus juxta primogenita sua, et minimus juxta aetatem suam. Primogenitus juxta primogenita sua sedit, et minimus juxta aetatem suam, id est, quo erat quisque natu prior, eo sedit et superior; et e contrario, quo erat quisque natu minor, eo sedit et inferior. Summus sine dubio cunctorum et maximus, utpote dominus domus, et con- vivii princeps, sedit ipse Joseph, coram quo sederunt omnes, utpote longe minores. Quid ergo sibi vult hoc loco ista Scripturae diligentia, cum praemisso, quia sederunt coram eo, addidit, primogenitus juxta primogenita sua, nisi ut insinuaret jam ex tunc ipso usu cessisse Joseph primogenita? Sic enim et in Paralipomenon libro legitur: Quia cum violasset Ruben thorum patris sui, data sunt primogenita ejus filiis Joseph filii Israel, et non est reputatus ille in primogenitum. Porro Judas qui erat fortissimus inter fratres suos, de stirpe ejus principes germinati sunt: Primogenita autem reputata sunt Joseph (I Par. V). Etenim quod primogeniti erat, accepit enim duplicia, dicente patre Jacob: Do tibi partem unam extra fratres tuos, quam tuli de manu Amorrhaei, in gladio et arcu meo (Gen. XLVIII). Igitur Joseph post carcerem primogenitus in hoc etiam Christo assimilatur, qui est primogenitus ex mortuis (Col. I), et primogenitus ex multis fratribus (Rom. VIII), et secundum renovationem orbis principium creaturae Dei, novae namque creaturae oportet subaudiri. Quod et evangelista Lucas considerans, cum de virgine Maria, quae nullum deinceps erat paritura, dixisset: Et peperit filium suum, statim adjecit, primogenitum (Luc. II), quanquam et secundum divinam generationem recte primogenitus debeat dici. Prius enim quam aliquid crearet Pater illum genuit. Aegyptios et Hebraeos, quibus illicitum erat et profanum pariter convivari, et tamen eadem domo, eodemque epulantur convivio, licet seorsum hi, et seorsum illi, Joseph auctore vel principe convivii, duo parietes sunt, scilicet gentes et Judaei, quos hactenus discordes Christus in semetipso conjungit (Eph. II), et ad unius fidei concordiam quandoque perducet. Quod dictum est, et inebriati sunt cum eo, idioma linguae Hebraicae est, ut ebrietatem pro satietate ponant, sicut ibi: Rivos ejus inebrians multiplica genimina ejus, in stillicidiis ejus laetabitur sive inebriabitur germinans (Psal. LXIV), haud dubium quin terra pluviis irrigata. ####  |