| #### CAPUT XXVI. Christum salva Matris virginitate natum esse. |

| #### #### Quid de salva Matris virginitate dicemus ad laudem ipsius? Contra naturam, Judaeus inquit, virgo parere non potuit. Nos autem credimus, propter quod et loquimur, quia talem filium supra naturam virgo parere potuit. Non dicimus contra naturam, quia non est naturae injuria, sed dicimus supra naturam, quia naturae est gloria. Quae ratio est dicere quod non potuerit quidquam supra naturam, qui fecit naturam? Per Verbum omnia facta sunt: si omnia, profecto et natura feminea. Ergone fortior esset natura, quam is per quem facta est natura? Nimirum recte sapit homo rationalis, ut dicat, quia, qui omnia fecit, et ipsam naturam, consequenter omnia vincit, et ipsam naturam. Quod si Judaeo vel Manichaeo magnitudo miraculi ad incredulitatem provehit, quid, rogo, magis mirum, id quod assumptus vel formatus est homo de terra animata et sensibili, an quod homo plasmatus est de terra inanimata et insensibili? Denique, terram animatam, et sensibilem Mariam dixerim, quoniam de terra et ipsa et nos sumus facti. Porro terra, de qua primus homo plasmatus est, inanimata sine dubio fuit et insensibilis. Nonne ergo plasmatio primi Adam, plasmatione secundi mirabilior fuit? Si quidem materia vivens, et sensibilis, id est femina, quamvis virgo vicinior est huic operi, quam fuit illa materia neque vivens, et sensibilis, Igitur illa quidem plasmatio mirabilior, sed ista venerabilior. ####  |