| #### VERS. 5. |

| #### #### ####
| #### “Induta est caro mea putredine” |
#### #### et caetera. Videlicet quia ####
| #### “a planta pedis usque ad verticem non erat in eo sanitas (Isa. I).” |
#### #### Sed et haec in persona Ecclesiae, quam sua mutabilitas in hac peregrinatione fatigat, exponenda sunt. ####
| #### “Si dormiero,” |
#### #### id est si in contemplatione rapta fuero, ita sum mutabilis ut ####
| #### “dicam: Quando surgam,” |
#### #### id est, quando ad exteriora relaxabor: dicit enim palpando sibi nonnunquam etiam fortis animus: Non semper tenditur arcus. ####
| #### “Et rursum,” |
#### #### scilicet cum fuero remissa in exterioribus, ####
| #### “expectabo vesperam,” |
#### #### id est desiderabo contemplationis silentium, ####
| #### “et replebor doloribus usque ad tenebras,” |
#### #### id est donec praesens finiatur vita. Vel ita: ####
| #### “Si dormiero,” |
#### #### id est si in torpore otii fuero, exercitationem desiderans dico: ####
| #### “Quando consurgam? et rursus exspectabo vesperam,” |
#### #### id est et in quiete exercitium actionis, et in exercitatione, quaero otium quietis. Et hanc mutabilitatem mihi, scilicet Ecclesiae, causa haec maxime importat, quod ####
| #### “caro mea;” |
#### #### id est carnales, qui sunt membra mea, ####
| #### “induta sit putredine et sordibus pulveris,” |
#### #### id est per fidem quidem mundi, sed per operationem sunt immundi. Et haec causa, ####
| #### “quod cutis mea.” |
#### #### id est hi qui solis exterioribus intendunt, sicut cutis exterius in corpore tenditur. ####
| #### “aruit,” |
#### #### scilicet ab humore coelestium, ####
| #### “et contracta est,” |
#### #### scilicet diligendo praesentia, et non tendendo ad aeterna. ####  |