| #### CAPUT VI. |

| #### #### Laudare ergo Deum debuimus, et apertis magnitudinem virtutum ejus declamare vocibus. Sed nunquid digne laudare sufficimus? Sunt enim haec tua, Christe, miracula, non dissimilis gloriae illi, qua glorificatus es tu, cum tribus pueris tuis in medio Babyloniae fornacis pronuntiante rege Nabuchodonosor: Ecce ego video viros quatuor solutos, et ambulantes in medio ignis, et nihil in eis corruptionis est, et species quarti similis est Filio Dei (Dan. III). Vere, inquam, gloriae illi est gloria ista non longe dissimilis. Denique quod fuit illic tam magnus ille caminus ignis fortiter succensus imperio regis illius, qui typum gerebat diaboli, hoc fuit nocte illa totum castellum istud in unum ignem conflatum, et quasi unus caminus effectum, ut supra diximus, areis sive horreis nostris, et caeterorum quae novis messibus plena erant, flammas aedificiorum in immensum augentibus, cum undique circumvallatum, et altitudine flammarum coopertum non laederetur monasterium, nonne pueri tui, Domine, scilicet fratres omnes, et multi qui intus confugerant pauperes in medio ignis ambulabant? Tu enim, Fili Dei, prompta gratia cum eis ambulasti, et hujusce dignationis tuae tria testimonia dedisti signa haec, quorum duo viderunt, qui videre voluerunt, vel ad videndum accesserunt, scilicet corpus tuum cum vasculo, in quo erat repositum, et corporale incommutatum, sicut sarabella puerorum illorum commutata sive adusta non fuerunt. Tertium quod fuit species viri super monasterium incumbentis, non omnes, qui aderant vel prospiciebant, viderunt, sed tam multi credibiles et auditu digni se vidisse fatebantur, ut non credere illis aut saltem dubitare nefas putemus. Alias autem, quid de visu hominum quaerimus? Tanto incendio nihil resistere aut superesse potuisset, nisi actu praesens adfuisset tua potentia, Deus. Perinde te laudavimus et laudamus et adhuc laudationem tuam loquetur os nostrum, et sancto nomini tuo benedicemus. Populus quoque, ubi corpus Domini procedentes circumtulimus, (erat enim, ut supra dixi, Dominicus dies, quo in eorum Dominicae resurrectionis solemni more processio agitur) claro conjubilavit concentu, sacerdote supra memorato reatum suum confitente cum fletu coram omnibus, eo quod cum caetera, quae potuit, incendio praeriperet, istud unicum redemptionis et salutis nostrae sacramentum tollere fuisset oblitus. Ego una vobiscum, fratres charissimi, supra dictum corporale et pyxidem illam pro summis reliquiis transferre ad majus altare, et hoc monostichon superscribere dignum duxi: #### Hoc corpus Domini flammas in pyxide vicit. ####  |