| #### VERS. 5. |

| #### #### ####
| #### “Portas, inquit, vultus ejus,” |
#### #### id est doctores iniquos, per quos quisque deceptus ingreditur ut Leviathan iste quasi in potestatis suae principatu videatur; ####
| #### “portas, inquam, quis aperiet,” |
#### #### subaudi, nisi ego qui electis meis magistros errorum sub specie sanctitatis absconditos perspicua cognitione manifesto? Quas portas cur impossibile sit cuiquam praeter ipsum aperire subdendo manifestat. ####
| #### “Per gyrum, inquit, dentium ejus formido,” |
#### #### id est in circuitu et quasi in praesidio doctorum erroris ejus saecularium potestatum est protectio. Nam hic per dentes insinuare voluit quos superius portas vocavit: nam et portae sunt, quia ingressum perditionis aperiunt, et dentes sunt, quia quos in terrore capiunt, a veritatis soliditate confringunt. Circa quos formido est, quia videlicet circa ipsos sunt qui mentes infirmorum affligunt, et quod ab ipsis verbis blandientibus dicitur, hoc ab illis gladiis ferientibus imperatur. ####  |