| #### CAPUT XI. Aman stulte tempus perditionis Judaeorum per sortes quaesivisse, cum an perdendi essent nondum cognovisset. |

| #### #### Consideremus altitudinem cordis superbi in ipsa praeparatione malignitatis, ut mense primo, cujus vocabulum est Nisan, anno duodecimo Assueri, missa est sors in urnam, quae Hebraice dicitur Phur coram Aman, quo die et quo mense gens Judaeorum deberet interfici, et exivit mensis duodecimus, qui vocatur Adar (Esth. III). Nondum sciebat stultus, utrum deberet gens Judaeorum interfici, et sorte jam quaerebat, quo die, quo mense deberet interfici. Forte putabat se esse tantum, et tantus erat in oculis suis, ut in manu sua mors hominum, et vita credi deberet constituta, et idcirco voluntatem suam esse judicans, de interfectione quaerendum censebat a sortibus solummodo de interfectionis tempore. At ille, cujus carnis originem secundum sortes illas parabat praedicere, jamdudum dicebat per os prophetae: ####
| #### “In manibus tuis sortes meae (Psal. XXX).” |
#### #### Voces quippe illius tricesimi psalmi, voces sunt Verbi incarnati, cujus incarnationis fides et spes secundum promissionem, sic erat in corde illius gentis, sicut infans in utero mulieris. Quantaecunque vel qualescunque sortes ejus fuerint vel sint. quas commemorans Deo Patri dicit ipse: ####
| #### “In manibus tuis sortes meae,” |
#### #### nullo modo debent excipi sortes, quas misit Aman, quin ad sortes ejusdem pertineant. Et revera sicut in alio psalmo jam tunc dicebat: ####
| #### “Et super vestem meam miserunt sortem (Psal. XXI),” |
#### #### ita constanti veritate ipsi dicere conveniebat, et super matrem meam, super gentem, de qua nasciturus eram, miserunt sortem. Igitur ille perditus, et a sua superbia deceptus, una sortium consultatione, de duabus rebus existimavit sibi responsum vel satisfactum esse, scilicet et interfectione, et interfectionis tempore. Sed, ####
| #### “in manibus tuis, inquit, sortes meae,” |
#### #### quod sic recte intelligitur, ac si diceret: Jam de isto maligno sortitore Aman hostis et inimicus meus pessimus misit sortes, ut interficeret. Tu autem in manibus habens potestatem vitae et mortis, sortes easdem commutasti ad illius interfectionem, et meae gentis ereptionem. ####  |