| #### VERS. 20. |

| #### ####
| #### “Unde ergo sapientia venit?” |
#### #### subaudi quam ab omnibus tanto distare jam dictum est, scilicet ab angelis, qui signantur per ####
| #### “aurum obrizum;” |
#### #### ab omnibus sacri eloquii tractationibus; qui signantur per ####
| #### “argentum” |
#### #### a mundi philosophis; qui notantur per ####
| #### “tinctos Indiae colores;” |
#### #### a cunctis patribus veteris et novi testamenti; qui signantur per lapides ####
| #### “sardonychum et sapphirum;” |
#### #### ab illis qui jam pervenerunt ad illam supernam patriam; qui et signantur per ####
| #### “aurum et vitrum;” |
#### #### a prophetis quoque, qui vasa auri excelsa et eminentia fuerunt; ab haereticorum quoque superbo splendore, quasi qui ####
| #### “topazium” |
#### #### sibi videntur, obliti per superbiam quod ####
| #### “de Aethiopia,” |
#### #### id est de gentilitatis nigredine venerunt. ####
| #### “Unde, inquam, venit?” |
#### #### Potestne adiri et inde huc adduci? subaudi non. Nam inde venit unde orta est, id est ab invisibili Patre nascitur, et via ejus occulta est. Nam ####
| #### “generationem ejus quis enarrabit?” |
#### #### (Isai. III.) Sed dicis: per intelligentiae spiritum percipitur. Bene. ####
| #### “Et quis est locus intelligentiae?” |
#### #### Ac si dicat: A quo oritur haec sapientia, ab illo procedit haec intelligentia. ####
| #### “Unde ergo venit” |
#### #### illa, vel ####
| #### “quis locus” |
#### #### ejus. ####  |