| #### CAPUT IV. Quomodo mulier in solitudinem fugerit. |

| #### #### Et mulier fugit in solitudinem, ubi habet locum paratum a Deo, ut ipsi pascant illam diebus mille ducentis sexaginta. ####
| #### “Et factum est praelium magnum in coelo, Michael, et omnes angeli ejus praeliabantur cum dracone, et draco pugnabat et angeli ejus (Apoc. XII),” |
#### #### etc. Mulier postquam filius ejus masculus raptus est ad Deum et ad thronum ejus, fugit in solitudinem, id est, postquam Christus ascendit in coelum, mater ejus, id est pars illa gentis ejus, ex qua ipse est secundum carnem, scilicet apostolica sive apostolicae perfectionis Ecclesia, de Judaeis collecta cuncta, sicut apostolici testantur actus, reliquit saeculi negotia, ita ut nihil suum quisquam esse diceret, sed erant illis omnia communia. Hoc namque est fugere in solitudinem, omnem praeter victum et vestitum relinquere carnis curam vel saeculi sollicitudinem. Qui ejusmodi erant et sunt, opus habebant vel habent pasci de communi eleemosyna diebus mille ducentis sexaginta, Evangelii causa, sive ipsius Domini exemplo, qui tot diebus Evangelium praedicans cum discipulis suis, vixit de Evangelio. Tali initio coeptum est praetium hoc, de quo dicit: ####
| #### “Factum est praelium magnum in coelo.” |
#### #### Apostoli namque et quotquot erant apostolicae participes gratiae, pleni gratia et fortitudine, pleni fide et spiritu sapientiae, contra draconem quasi in coelo superbientem, magnum sumpsere praelium, euntes in mundum universum, et omni creaturae praedicantes Evangelium. Hoc nimirum erat fieri praelium in coelo, id est in illis qui ad hoc praeordinati vel praedestinati fuerant, ut coelum vel sedes fierent Deo Creatori suo. Nam cum in illis vel super illos regnaret draco diabolus, divinos ab illis honores exigens tanquam Deus, cum ab illis in templis vel simulacris coleretur, stultus putabat se esse in coelo, similemque esse Altissimo. Et hoc agebatur, ut ipse depulsus ab aris, protractus ex delubris, primumque de hominum mentibus errore deceptis locum daret Deo, sicut olim factum est, quando propter superbiam de superiori atque invisibili projectus est coelo. ####  |