| #### VERS. 4. |

| #### ####
| #### “Igitur Eliu exspectavit Job loquentem, eo quod seniores essent qui loquebantur.” |
#### #### Ac si aperte diceretur: Cur ergo tamdiu siluit, et, cum esset arrogans, pati silentium potuit, praesertim cum ea quae dicebantur adversus Job inferiora suo sensu judicaret? scilicet idcirco, ####
| #### “eo quod seniores essent qui loquebantur,” |
#### #### id est ut, cum post dicta seniorum altiora diceret palmam dicendi obtineret; quippe qui quasi desideratus et necessarius athleta robustum gladiatorem, qui alios superasset, dilato congressu sterneret. Juxta typicum quoque intellectum recte Eliu, per quem arrogantes designantur, junior fuisse describitur illis per quos haeretici figurantur, quia videlicet, post exorta haereticorum bella, propter quae subtiliora sunt in Ecclesia sensuum spicula requisita, post illa, inquam, bella, esse intra eamdem sanctam Ecclesiam fastu scientiae inflati arrogantes coeperunt, qui ferventes ingenio dum congrue inveniunt, arroganter intumescunt. ####  |