| #### CAPUT VII. De eo quod in Psalmo dicit Pater Filio:
| #### “Tecum principium in die virtutis tuae in splendoribus sanctorum ex utero ante luciferum genui te.” |
####  |

| #### #### Et quidem in Psalmo Dominus Domino, Pater Filio dicit: ####
| #### “Tecum principium in die virtutis tuae, in splendoribus sanctorum, ex utero ante luciferum genui te (Psal. CIX),” |
#### #### et hoc ita intelligitur, ut dicat filio David, Domino David: Pater Deus, ego principium tecum sum, tecum operor in die virtutis tuae, in processu victoriae vel resurrectionis tuae, quo videlicet die sancti splenduerunt depulsis tenebris, et accepta remissione peccatorum: ego, inquam, ####
| #### “principium,” |
#### #### id est Pater, qui ####
| #### “ex utero ante luciferum,” |
#### #### id est, ante omnem creaturam, ####
| #### “genui te.” |
#### #### Nam Lucifer qui cecidit, quia principium esse voluit, fuerit quidem principium viarum Dei, sed junior te exstitit (Job XL). Verumtamen expositio haec, qua Pater principium in hoc versiculo intelligitur, scrupulosa est infirmis intellectibus, quod experimento didicimus. Putant enim ex hoc libere posse dici quod Pater sit principium Filii, et ad eumdem sensum pertrahere nisi sunt illud quod dicit Apostolus: ####
| #### “Caput autem Christi Deus (I Cor. XI).” |
#### #### Ut ergo scrupulum omnem amoveat, et illaeso calle fides procedat, sciendum quia littera praescripti versiculi nullam nobis necessitatem imponit, ut Pater intelligatur nomine principii. Cum enim dicit (Psal. CIX): ####
| #### “Dixit Dominus Domino meo,” |
#### #### id est Pater Filio, Deus Christo, ####
| #### “tecum principium,” |
#### #### hoc recte intelligitur ac si dicat: Idcirco ####
| #### “sede a dextris meis,” |
#### #### idcirco ####
| #### “dominare in medio inimicorum tuorum,” |
#### #### quia Deus es, et non homo tantum Verbum et non caro tantum. Denique hoc idem sonat: ####
| #### “Tecum principium.” |
#### #### Cum natura humana, secundum quam visus vel reputatus es novissimus virorum, divina natura est in unitate, antiquum et increatum principium (Isa. XXXV). Quid aliud loquitur Petrus in Actibus apostolorum, dicens de hoc eodem Domino: ####
| #### “Qui pertransivit benefaciendo omnes oppressos a diabolo, quoniam Deus erat cum eo?” |
#### #### (Act. X.) Nimirum non sicut dici poterat, fuit Dominus cum Moyse, et sicut ad Josue Dominus dicit: ####
| #### “Sicut fui cum Moyse, ita ero tecum (Josue I);” |
#### #### non, inquam, ita dictum accipimus, ####
| #### “quoniam Deus erat cum illo,” |
#### #### scilicet Christo; sed ita ac si diceret, quoniam ille non tantum homo, sed et Deus erat et homo. Similiter cum hic audis dicentem Patrem Deum ad mediatorem Dei et hominum Jesum Christum: ####
| #### “Tecum principium,” |
#### #### ne occasionem sibi porrectam arbitretur Arius, ut dicat, quoniam principium se hic appellat Pater, ergo ille principium Filii est, et hinc dicit Apostolus: ####
| #### “Caput autem Christi Deus (Ephes. V),” |
#### #### compendio fac litis finem: sentiens et principium, id est Deum sive Verbum, et hominem assumptum unam esse personam, Jesum Christum, cujus humanae naturae ipsa, quae illi insita est, verbi Divinitas, et principium, et caput, et Deus est. Amplius autem et Pater, et Filius et Spiritus sanctus, indivisa Trinitas, unum principium, unus Deus, unum caput est. ####  |