| #### CAPUT LVII. De adulterina permistione jumentorum. |

| #### #### Perseverat haec posita semel naturae lex, quibusque posteritatem suam propagantibus in genere suo, verbi gratia, nec de equina specie nascantur asini, nec de leonibus generentur ursi, nec de bobus cervi, nec de camelis procreentur elephanti, aut de bubalis onagri. Fiunt tamen quaedam naturarum ex inaequali permistione adulterina, cum, verbi gratia, de equa et asino mulus, de hirco et ove nascitur tityrus, quod hominum instinctu fieri lex vetat, cum dicit: Jumenta tua non facies coire cum alterius generis animantibus (Levit. XIX). Hoc primus fecisse fertur Ana, filius Sebeon filii Esau scilicet, quod equarum greges ab asinis in deserto fecerit primus ascendi, ut mulorum inde nova, contra naturam, animalia nascerentur. Verumtamen et bestiae, quae sub hominum magisterio non sunt, contra naturam diversis ex speciebus permiscentur, ut leo, dum permiscetur pardae, et nascitur leo pardus, et dum lupus cervae commiscetur, lynces generantur. Et in reptilibus quoque permistionis inordinatio reperitur. Tradunt enim physici quia vipera nequissimum genus reptile, et super omnia quae serpentini sunt generis astutior, ubi coeundi cupiditatem assumpserit, murenae maritimae copulam requirit, progressaque ad littus, sibilo testificata sui praesentiam ad conjugalem amplexum illam evocat. Murena invitata non deest, et venenatae serpenti expetitos usus suae conjunctionis impertitur. Et de his quidem jam satis dictum, deinceps ad hominis creationem (quae nostra criminosa et laboriosa dies est) articulum promoveamus. ####  |