| #### CAPUT XXXIII. De eo quod dictum est: |

| #### ####
| #### “Masculus cujus praeputii caro,” |
#### #### etc., et quid ante adventum Christi circumcisio contulerit. #### Masculus cujus praeputii caro circumcisa non fuerit, delebitur anima illa de populo suo, quia pactum meum irritum fecit. Tanquam diceret: Masculus qui supra dictum foederis mei signum non susceperit, id est, non circumcidit carnem praeputii sui, ille fidem seminis tui negavit. Porro, sine fide seminis tui, quod est Christus, salvari impossibile est. Delebitur igitur anima illa de populis suis, id est, non connumerabitur inter populos quorum te patrem constitui. Quare? Videlicet quia pactum meum irritum fecit, id est, quia in Adam praevaricatus est, cujus tunc erat in lumbis, et tunc exortus, praevaricationem illius quam tuam fidem sequi, et imitationem peccati quam exspectationem seminis tui, suscipere maluit. Unde enim inter Deum et homines inimicitiae, nisi quia primus homo pactum Dei in paradiso praevaricatus est? Ergo qui non accipit ejus testimonium, per quem solum illae inimicitiae solvuntur, qui, inquam, non signatus est ante adventum ejus signaculo, quale tunc positum fuit: et qui non signatur post adventum ejus signaculo ipsius, quale nunc positum est, merito perit pro eadem culpa primae praevaricationis. Quaerat nunc aliquis: Cur ergo sancti patres ante adventum Christi non introibant in regnum Dei, si per fidem Christi in circumcisione fuerant justificati et ipsi? Ad quod e diversorespondemus: Cur sacramentis sanctae Ecclesiae, verbi gratia, corporis et sanguinis Domini communioni non admittuntur catechumeni nostri? Nonne corde credunt, et ore confitentur fidem Christi? Videlicet, inquis, quia nondum sacro fonte sunt regenerati. Ita plane veteres sancti, idcirco ab illa coelesti gloria non debebant in communionem gloriae et visionis recipi divinae claritatis, nec fas erat ut inter candorem innocentiae vel claritatis angelicae reciperentur qualescunque humani generis justitiae, quae omnes, testante Isaia, sic erant sicut pannus menstruatae (Isa. LXIV), nisi prius lotae essent sanguinis et aquae de Christi latere profluentis inundatione. ####  |