| #### CAPUT 48 |

| #### ####
| #### “Cum essem cum eis, ego servabam eos in nomine tuo.” |
#### #### Corporali, inquit, praesentia ####
| #### “cum essem cum eis, ego servabam eos,” |
#### #### non tamen addidit, ut essent unum sicut et nos. Hoc enim fieri non potuisset, quandiu cum eis ipse maneret passionis expers. Quomodo vero illos servaverit, monstrat propositum sic: ####
| #### “Quos dedisti mihi custodivi, et nemo periit ex eis, nisi filius perditionis, ut Scriptura impleatur.” |
#### #### Ergo sic tantum illos se servasse dicit, ut episcopatus suos non perderent, sicut perdidit ille ####
| #### “filius perditionis, ut Scriptura impleatur.” |
#### #### videlicet quae dicit in illum: ####
| #### “Fiant dies ejus pauci et episcopatum ejus accipiat alter (Psal. CVIII),” |
#### #### etc. Quod per praesentiam ejus factum fuisse, scilicet, ut vel sic custodirentur, satis ex eo liquet; qui mox ut ab eis auferri coepit, maximus eorum Petrus negavit et episcopatum suum perdidisset, nisi quia conversus ipse in eum respexerit. Igitur ####
| #### “quia servavi illos,” |
#### #### inquit, eousque, ut in horam passionis meae corde mecum permanserint, quamvis corpore fugientes, me solum reliquerint, et idcirco in salutem et peccatorum remissionem fiat illis effusio sanguinis mei. Deinceps: ####
| #### “o Pater sancte, serva eos, inquit, in nomine tuo,” |
#### #### ut fortes facti per omnia mundi pericula perseverantes (Luc. XXI), ad hoc perveniant, quod, ut jam dictum est, ####
| #### “similiter ut nos unum sint.” |
#### ####
| #### “Custodivi, inquam, eos, cum essem cum eis.” |
#### ####  |