| #### CAPUT 9 |

| #### #### CHRIST. Est igitur circumcisio justitiae fidei signaculum (Rom. IV). Quaero autem nunc a teipsam fidei substantiam, scilicet in quo fidem habuerit Abraham, quid crediderit, quae res in medio posita fuerit, in qua inventus est fidelis? Quid iterum stas? Quid dubitas? Ego dicam tibi quia promissio seminis, in quo benedicerentur omnes gentes, primum et ultimum capitulum fuit ejus fidei. Primo namque loquens ad eum Deus: Egredere, inquit, de terra tua, et de cognatione tua, etc. usque, atque in te benedicentur universae cognationes terrae (Gen. XII), et jam tunc quidem credidit; egressus namque est, sicut ei praeceperat Dominus; post autem labores peregrinationis atque exspectationis, quarta vice apparens cum dixisset ei Dominus: Suspice coelum, et numera stellas, si potes; sic erit semen tuum (Gen. XV). Tunc demum Scriptura: Credidit, inquit, Abraham Deo, et reputatum est ei ad justitiam (ibid.). #### JUD. Quod erat illud semen? vel quid intelligere me vis in eo quod narras, atque in te, sive atque in semine tuo, ut alibi dictum est, benedicentur omnes gentes, sive cognationes terrae? ####  |