| #### VERS. 10. |

| #### #### ####
| #### “Ipse vero scit viam meam.” |
#### #### Ac si dicat: Videre non valeo videntem me et eum qui me subtiliter intuetur, intueri non possum. Sed tamen haec aliter intelligi possunt: ####
| #### “Si ad Orientem iero,” |
#### #### id est si mentem in consideratione majestatis ejus extulero, ####
| #### “non apparet,” |
#### #### quia videlicet, qualis sit a cogitatione mortali videri non praevalet. ####
| #### “Si ad Occidentem,” |
#### #### id est si ad considerandam humanam mortalitatem mentis oculos deflexero, ####
| #### “non intelligam eum,” |
#### #### subaudi sed potius indignum me ejus visione esse cognoscam. ####
| #### “Et si ad sinistram,” |
#### #### subaudi iero, id est peccatorum delectationibus consensero, ####
| #### “quid agam,” |
#### #### id est quid proficiam? subaudi non enim in delectatione peccati valet agnosci. ####
| #### “Si me vertam ad dexteram,” |
#### #### id est si de meis virtutibus me extollam, ####
| #### “non videbo illum,” |
#### #### subaudi sed amplius exercebor per superbiam. ####
| #### “Ipse vero scit viam meam,” |
#### #### ac si dicat: Quamvis illum non videam, tamen coram illo confido dicere me quae de me bona dicturus sum, quia videlicet, ####
| #### “ipse scit viam meam,” |
#### #### id est et quae egerim, et qua intentione, vel humilitate nunc illa commemoratus sim, ####
| #### “ipse scit. Et probavit me quasi aurum, quod per ignem transit,” |
#### #### id est flamma desiderii, quo anima mea liquefit, dum, ut supra dictum est, ####
| #### “illum quaerit et non invenit,” |
#### #### simul cum ipso flagello quo crucior, puriorem me reddet sibi. Nunc quoniam, licet eum non videamus, ante solium ejus, qui ubique praesens est, sumus; audite quam, ut dixi, ####
| #### “ipse scit viam meam.” |
#### ####  |