| #### CAPUT XXIII. Generationem filiorum Dei, denuo per mulieres, callido antiqui serpentis consilio corruptam fuisse. |

| #### #### Quid ageret, quo se verteret ille serpens antiquus, dum semini suo contrarium semen Dei multiplicaretur? Invenit quid faceret, unde Verbum Dei superare propositumque ejus adhuc sese avertere posse sperabat. Sciebat quod per mulierem virum primum coepisset. At vero tunc multae succreverant mulieres pulchrae et concupiscibiles, et viri, quamvis justi, ad libidinem proni, utpote de vitiata radice nati. Sciens ergo valere sibi ad mortis ipsorum proventum, consortia mulierum alienarum, id est earum quae de generatione Cain exortae sunt, egit ut fieret quod Scriptura factum narrat, dicens: ####
| #### “Cumque coepissent homines multiplicari super terram, filiasque procreassent, videntes filii Dei filias hominum, quod essent pulchrae acceperunt sibi uxores ex omnibus quas elegerant (Gen. VI).” |
#### #### Ecce primus effectus primumque experimentum, propter quod veraciter de illo ad beatum Job dictum est: ####
| #### “Virtus ejus in lumbis ejus, et potestas ejus in umbilico ventris ejus (Job L).” |
#### #### Per luxuriam namque, quae viris in lumbis, et feminis in umbilico est, rem tantam effecit, ut virtuosus sibi videretur, et potens sive fortis. Quia secundum intentionem suam non parum profecisse sibi visus est, in eo quod filios Dei, filiis sive filiabus hominum fecit conformes, ut nulla vel parva esset discretio generationis Cain et generationis Seth. An parum sibi visus est fecisse, cum is qui proposuerat, dicens: ####
| #### “Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram,” |
#### #### talem, tamque diversum proferret sermonem? ####
| #### “Poenitet me fecisse” |
#### #### hominem? (Gen. VI.) Sic enim scriptum est: ####
| #### “Delebo, inquit, hominem, quem creavi a facie terrae ab homine usque ad animantia, a reptili usque ad volucres coeli. Poenitet me fecisse eos.” |
#### #### Si ergo rite perpendis vanitatem serpentis blasphemi levitatemque inimici praesumptuosi, haud dubium quin multum res illa magnos ejus flatus auxerit, ut putaret se omnino avertisse propositum Dei, verbumque ejus fecisse vacuum ad ipsum reverti. ####  |