| #### CAPUT XIV. De eo quod dictum est: |

| #### ####
| #### “Gigantes autem erant super terram.” |
#### #### Gigantes autem erant super terram in illis diebus. Postquam enim ingressi sunt filii Dei ad filias hominum, illaeque genuerunt, isti sunt potentes a saeculo viri famosi. Pro gigantibus alii cadentes, alii violentos transtulere, ex Hebraeo interpretantes. Cadentes autem recte dicuntur, id est superbi, quicunque potentes a saeculo sunt vel viri famosi. Nam hoc ipsum superbire cadere est, juxta illud in psalmo: Vos autem sicut homines moriemini, et sicut unus de principibus cadetis (Psal. VIII). Alias autem si pro magnitudine staturae gigantes placet hic accipi, nunquid commistio filiorum Dei et filiarum hominum aliam naturam fecit, ut nascerentur homines mirandae proceritatis? Ergo gigantes, id est superbi, videlicet ex eo superbientes, quod essent utraque gente generosi, scilicet, tam secundum Seth, quam secundum Cain. Inde etiam Absalon materiam habuit superbiendi, quod sanguis suus esset derivatus ex duobus regnis. Mater enim ejus Maacha filia fuit Tolomaei regis Gessur. Sed et Ismael, quamvis esset nothus, id est humano genere impar, tamen quia consanguinitatem trahebat duabus ex gentibus, quippe qui paterno genere Hebraeus, materno autem genere erat Aegyptius, potens saeculo fuit, vir famosus, id est homo ferus (Gen. XVI) sive superbus. ####  |