| ### LIBER TERTIUS ###  |

| #### INCIPIUNT CAPITULA LIBRI TERTII. |

| #### #### I. De eo quod, si verum est quod monachis objicitur, de omnibus sanctis inconveniens concluditur. #### II. Quod si monachi de vita poenitentium jure culpantur, omnes sancti in ea culpa esse probantur. #### III. Item quod inde sequatur Christum solum coelum ascendisse, et solum ibi absque sanctis resedisse. #### IV. Quod, quia haec inconvenientia falsa concluduntur, idcirco monachi haec facere sinuntur. #### V. Quod sit auctoritas monachorum de vita orthodoxorum. #### VI. Quod, ideo quia monachi in Christo mortui esse dicuntur, spiritualia tractare conceduntur. #### VII. Quod omni monacho qui presbyter ordinatur, praedicare, baptizare concedatur. #### VIII. Quod si non licet hoc monacho qui ordinatur, non plenus sed semipresbyter vocatur. #### IX. Quod, si monachi de vili vestimento causantur omnes sancti qui hoc usi sunt pro nihilo habeantur. #### X. Objectio quod non sint idem regulares canonici, et illi qui dicuntur clerici. #### XI. Solutio quod omnes clerici dicantur esse regulares. #### XII. Quod, sicut qui vivunt absque Christianitate, non sunt Christiani, ita qui absque regula canonicorum non sint clerici. #### XIII. Quod sicut qui faciunt irregularia irregulares sint dicendi, ita qui non clericalia, non sint clerici habendi. #### XIV. Quod ita esse ex Evangelio et ex canonibus sit necesse. #### XV. Quod hi soli debeant potestatem ligandi atque solvendi habere, quos constat secundum regulam apostolorum vivere. ####  |