| #### VERS. 6. |

| #### ####
| #### “Repondensque Eliu filius Barachel Buzites dixit: Junior sum tempore,” |
#### #### etc. Quod solent observare sapientes, videlicet, ut in principiis inventionum suarum benevolentiam captent auditorum, hoc iste, quanquam arrogans, in principio suae inventionis facere studet, sed protinus ab hoc studio resiliit; quia videlicet superbis mentibus humilitas ardua res est. ####
| #### “Junior, inquit, sum tempore.” |
#### #### Cum hoc dixisse sufficeret: addit quod superfluum est, ####
| #### “vos autem antiquiores,” |
#### #### quia videlicet omnis arrogans in dictis suis etiam superfluus est. ####
| #### “Idcirco, demisso capite, veritus sum indicare vobis meam sententiam.” |
#### #### Quo dicto virtutem quoque humilitatis et reverentiae sibi arrogat, quam in veritate non habet, sicut satis testantur sequentia: ####
| #### “Veritus sum, inquam.” |
#### ####  |