| #### CAPUT 12 |

| #### #### Ita factum est, ut diei non luceret haec pars tertia, et noctis similiter. Semen illud Abrahae sive gens Israelitica, quo respectu sol, et luna, eodem erat dies clara, et nox lucida. Dies clara, videlicet pro consanguineo sibi Christo patribus repromisso, sole aeterno. Nox lucida, pro rerum temporalium eventu bono, terraeque Chanaan possessione promissa, et regno terreno multis mirabilium Dei signis illustrato. At illi infideles murmuratores, quicunque in superbia Deo detraxerunt, et ob hoc ore Dei dicti sunt multitudo pessima. Exempli gratia, cum dixit: ####
| #### “Usquequo multitudo haec pessima murmurat contra me (Num. XIV)?” |
#### #### Neque in futura vita Christum solem, neque in praesenti vita temporalem videre meruerunt patrum haereditatem. Itaque diei similiter et noctis pars ista, quae putabatur diei esse et noctis lucidae, eum potius ad illam, ut jam dictum est, tertiam partem pertineret, in qua Chanaan reputatus est, non luxit, non clarificata est, sed tenebrosam post memoriam reliquit. ####  |