| #### CAPUT XXXVII. De centesimo aetatis anno Abrahae, quo natus est Isaac, et quod ubi nasciturus jam datur, Trinitatis mysterium in forma angelorum se homini manifestare dignatur. |

| #### #### (CAP. XVIII.) Apparuit iterum Dominus ei in convalle Mambre, sedenti in ostio tabernaculi sui, in ipso fervore diei. Hic annus aetatis Abrahae centesimus ad illam secundum Divinitatis consilium respicit plenitudinem temporis, de qua dicit Apostolus: At ubi venit plenitudo temporis, misit Deus Filium suum, factum sub lege, ut eos, qui sublege erant, redimeret, ut adoptionem filiorum reciperemus (Gal. IV). Proinde totus illi festivus atque solennis, et divinis est revelationibus, maxime, quia quam hactenus vidisse non legitur figuram sanctae Trinitatis, hoc tempore videre meruit. Ecce enim apparuit, inquit Scriptura, iterum ei Deus in convalle Mambre sedenti, in ostio tabernaculi sui in ipso fervore diei. Cumque sublevasset oculos, apparuerunt ei tres viri stantes prope eum. Quos cum vidisset, cucurrit in occursum eorum de ostio tabernaculi sui et adoravit in terra, et dixit: Domine, si inveni gratiam in oculis tuis, ne transeas servum tuum, etc. Ubi nasciturus Isaac, non jam solum, ut ante promittitur, sed et datur, Trinitatis mysterium in forma trium angelorum, se homini manifestare dignatur, quia videlicet ubi Christus nascitur ex semine Abrahae, ejusdem Christi Filii Dei incarnationem praesentia suae majestatis, tota Trinitas, in hospitio virginei ventris operatur: et exinde nomen ejusdem Trinitatis, nomen Patris et Filii et Spiritus sancti toto mundo publica praedicatione declaratur. Nam Pater est qui virginem impraegnat; Filius, qui natura induitur humana, Spiritus sanctus, cujus operatione concipit virgo, quae virum non noverat. Sed jam ipsa litterae sequamur vestigia. Apparuit, inquit, iterum. Incertum reliquit quanto intervallo post illa quae supra narrata sunt, hoc factum sit: sed certum tamen est quod brevissimum tempus interfuerit. Nam et in praecedenti visione, cum dixisset Deus, Pactum vero meum statuam ad Isaac, addidit continuo, quem pariet tibi Sara tempore isto in anno altero: et in hac iterum dicit: Revertens veniam ad te hoc eodem tempore, vita comite, et habebit Sara filium: potest tamen intelligi, quod ait in ipso fervore diei, idem esse ac si diceretur in fervore ipsius diei, subauditur, cujus praecedente nocte apparuerat, et de circumcisione mandatum dederat illi. ####  |