| #### CAPUT XII. |

| #### #### Hic pondus in meditatione vel meditatio in pondere est. Hic enim Angelus, ubi homo factus erat, seque cognosci volebat, quod venisset sicut mundo expediebat, illud unum de similibus intendens, ait: Et beatus qui non fuerit scandalizatus in me (Matth. XI). Quidnam est in eo scandalizari, nisi nolle credere in eum, pro eo quod ut mortalis homo comprehensus est, et mori potuit et crucifigi? Hinc Apostolus: Nos autem praedicamus Christum crucifixum, Judaeis quidem scandalum, gentibus autem stultitiam (I Cor. I). Quorsum istud? Videlicet admiramur felicitatem gratiae hujus Angeli, quam per Spiritum sanctum nobis contulit, quia non solum non scandalizamur in eo pro hac re, verum etiam oppido confirmamur in ejus fide, quia nisi Angelus iste Deus esset, nullatenus homo, qui secundum veritatem naturae nostrae moreretur, ipse fieri potuisset. Quid enim? Nunquid creatus angelus, qui utique non est Deus, humanam potuisset assumere naturam? Et quidem in specie hominum apparere potuerunt, et apparuisse leguntur angeli, ut illic: Cumque sublevasset Abraham oculos, ecce apparuerunt ei tres viri stantes prope eum (Gen. XVIII); sed in veritate naturae hominis nullus eorum unquam apparuit praeter istum, qui veritatem naturae nostrae ita suscepit, ut etiam unum de similibus loqueretur, id est vera carnis morte moreretur. Non ergo in eo scandalizamur, imo magis in fide confirmamur. Nam quia vere mortuus fuit, constat quia vere homo est, et quia veram hominis naturam assumere potuit, constat quia solus Angelus iste Deus est. Solus quippe Deus adeo subtilis est, ut substantiae ejus creatura rationalis capax sit. Neque humana creatura creaturae angelicae, neque creatura angelica creaturae humanae capax est, quia nec altero, scilicet angelus anima humana, vel anima humana angelo subtilior est; solus, ut jam dictum est, Creator utriusque, Deus et Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, utroque videlicet et angelo et homine, longe subtilior est, et proinde utrique et angelo et homini capabilis est, quorum trium personarum haec una, scilicet Dei Filius, qui est Angelus, sic humanam naturam suimet capacem esse voluit, ut una cum homine persona fieret tam verus homo, ut loqueretur unum de similibus, id est moreretur. ####  |