| ### LIBER QUARTUS ###  |

| #### PROEMIUM |

| #### #### Prolixa invectione peccata Judae sive Israel, aut Ephraim, spiritus propheticus praesenti loco declamans, mala illis ventura denuntiat acerba nimis et diuturna, non ante finienda donec veniret Romanus exercitus, et cumulatam in ultionem sanguinis Christi miseriarum mensuram in illis compleret. Testatur hoc ipse qui in prophetis olim loquebatur Christus, cum per semetipsum testimonium de praesenti prophetae hujus declamatione sumens, ita loquitur ductus ad crucifigendum: Filiae Hierusalem, nolite flere super me, sed super vos ipsas flete, et super filios vestros, quia ecce dies venient in quibus dicent: Beatae steriles, et ventres quae non genuerunt, et ubera quae non lactaverunt. Tunc incipient dicere montibus: Cadite super nos; et collibus: Operite nos (Luc. XXIII). Hoc namque propheta hic ante praedixerat, et sic infra scriptum est: Lappa et tribulus ascendet super aras eorum, et dicent montibus: Operite nos; et collibus: Cadite super nos (Ose. X). Dicebat autem Dominus de tribulatione et ira, quae ventura erant per manus Romanorum populo illi in ultionem sanguinis sui. Igitur quocunque nomine propheta hic utatur, sive Judam, sive Israel, sive Ephraim vocet eos, ipsi sunt Judaei illius temporis, quod propheta prospicit intendens in adventum Christi, et maxime illis mala ista denuntiantur, qui patrum suorum recedentium a domo David, mensuram impleturi erant, crucifigendo magnum et verum David. Nunc ita coepto tenore, ordinem prophetiae persequamur. |