| #### CAPUT 41 |

| #### #### CHRIST. Ille, qui Christum, quem felle cibavit, quem aceto potavit (quemadmodum ipse dixi praecedenti versiculo ejusdem psalmi, qui totus in persona ejus scriptus est: Et dederunt in escam meam fel et in siti mea potaverunt me aceto (Psal. LXVIII), et ante haec: Zelus, ait, domus tuae comedit me, et opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me (ibid.); ille, inquam, qui hunc Jesum Christum vult omnino non esse Christum, et ex Scripturis suffragium adipisci desiderat, quo videatur eum rationabiliter negare; ipse est, qui optat oculos suos obscurari, qui sciens et prudens laqueo pedes suos immittere contendit (ibid.). Juste ergo conceditur ei, et dimittitur secundum desideria cordis sui dicendo: Fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum, etc. #### JUD. Quae ratio est dicere Deum, ne forte convertatur, et sanem eum; quod contra me vis esse dictum? ####  |