| #### CAPUT 2 |

| #### #### Tertio, confestim peccata repetens: Arastis, inquit, impietatem, messuistis iniquitatem, comedistis fructum mendacii (ibid.), et caetera, quibus praemissis, continuo Salvatoris ejusdem adventum repromittit, sic eloquens personam Dei Patris: Sicut mane transit, pertransit rex Israel, quia puer Israel et dilexi eum, et ex Aegypto vocavi filium meum (Ose. XI). Quarto, itidem peccata replicans, et dicens: Baalim immolabant, et simulacris sacrificabant, et ego quasi nutritius Ephraim portabam eos in brachiis meis et nescierunt quod curarem eos in funiculis Adam; traham eos in funiculis charitatis, et ero eis quasi exaltans jugum super maxillas eorum, et declinavi ad eum ut vesceretur; non revertetur in terram Aegypti, et Assur ipse rex ejus, quoniam notuerunt converti (ibid.), et caetera, repente ad eumdem Salvatorem sermo recurrens, ipsumque repromittens: Post Dominum, inquit, ambulabunt, quasi leo rugiet; quia ipse rugiet et formidabunt filii maris, et volabunt quasi avis ex Aegypto, et quasi columba de terra Assyriorum; et collocabo eos in domibus suis, dicit Dominus (ibid.). Denique Dominus de quo ait, quasi leo rugiet, Salvator noster est, de quo et patriarcha Jacob praedixerat: Catulus leonis Juda, ad praedam, fili mi, ascendisti, requiescens accubuisti ut leo, et quasi leaena (Gen. XLIX), ipsa rugiit, et formidaverunt filii maris. Quia resurrexit et praedicatores apostolos suos misit, et timuerunt atque ad poenitentiam conversae sunt nationes orbis, et avolaverunt, et nunc usque avolare non desinunt, quasi avis ex Aegypto hujus saeculi, et collocat eos in domibus suis, videlicet in supernis mansionibus, de quibus ait: In domo Patris mei mansiones multae sunt. Si quominus dixissem vobis, quia vado parare vobis locum (Joan. XIV), etc. Quinto, peccata repercutiens confestim dicendo: Circumdedit me in negotiatione Ephraim, et in dolo domus Israel, etc., usque ad id: Idcirco erunt, quasi nubes matutina, et sicut ros, mane praeteriens, sicut pulvis turbine raptus ex area, et sicut fumus de fumario (Ose. XIII), continuo Salvator ipse suum repromittens adventum: Ego autem, inquit, Dominus Deus tuus ex terra Aegypti; et Deum absque me nescies, et Salvator non est praeter me (ibid.), etc. Sexto protinus peccata commemorans Dominus, dicendo: Juxta pascua sua adimpleti sunt et saturati sunt, et elevaverunt cor suum et obliti sunt mei, et caetera. Tunc demum itidem suum repromittens adventum: De manu mortis, inquit, liberabo eos, et de morte redimam eos. Ero mors tua, o mors, ero morsus tuus, inferne, et caetera usque ad id: Et ipse diripiet thesaurum omnis vasis desiderabilis; ipse, inquam, videlicet Christus, qui in persona sua dixerat: Ero mors tua, o mors, quia per mortem suam fortem armatum vicit et vasa ejus diripuit. Septimo acriter eadem peccata condemnans propheta, dicendo: Pereat Samaria, quoniam ad amaritudinem concitavit Deum suum, in gladio pereat: parvuli eorum elidantur, et fetae ejus discindantur, protinus in Christum vel Christi adventum respiciens: Convertere, ait, Israel ad Deum tuum (Ose. XIV), et caetera, usque in finem. Quibus utique et veri Israelis conversionem, et peccatorum per eumdem Christum remissionem et donorum Spiritus sancti abundantem et gratuitam mystice praesignat effusionem. Ita quotics peccata gentis percutit sive enumerat, toties in adventum sive sacramentum Filii Dei suum propheticus sermo cursum terminat, illud videlicet innuens, quod justificari et a peccatis salvari, non aliter quam per gratiam vel fidem ejus quis possit. Unde Apostolus tam Judaeorum quam gentium peccatis opportune commemoratis, tandem dicit: Justificati igitur ex fide, pacem habeamus ad Deum, per Dominum nostrum Jesum Christum (Rom. V). Nunc ipsum litterae expositionis ordinem ingrediamur. Praemisso, ut jam dictum est: Audite verbum Domini, filii Israel, quia judicium Domino cum habitatoribus terrae, quo dicto, non tantum attentos, verum et attonitos reddere potuisset eos, si haberent aures audiendi, confestim causam ingrediens, sic incipit: Non est enim veritas, et non est misericordia, et non est scientia Dei in terra. Maledictum et mendacium, et homicidium et furtum, et adulterium inundaverunt, et sanguis sanguinem tetigit. Propter hoc lugebit terra, et infirmabitur omnis qui habitat in ea, in bestia agri, et volucre caeli; sed et pisces maris congregabuntur. Verumtamen unusquisque non judicet et non arguatur vir: populus enim tuus sicut hi, qui contradicunt sacerdoti, etc. Fere totam hanc sermonis prophetici partem, usque ad id quod ait: In tribulatione sua mane consurgent ad me. Hic praescribi ratio postularet, nisi festinantis ad expositionem lectoris vitaremus offensam. ####  |