| #### CAPUT XXIII. De septimo praecepto, et super adjiciendo consilio. |

| #### #### Non moechaberis (Exod. XX). Praeceptum hoc olim laxius fecerat permissio legis, nunc autem fortius, et arctius stringit severitas Evangelii. Moyses enim mandavit dari libellum repudii (Deut. XXIV). Christus autem: Dico vobis, ait, quia quicunque dimiserit uxorem suam, nisi ob fornicationem, et aliam duxerit, moechatur. Et qui dimissam duxerit, moechatur (Matth. XIX; Marc. X). Quaerentibus quoque: Quid ergo Moyses mandavit dari libellum repudii? Quoniam Moyses, ait, ad duritiam cordis vestri permisit vobis dimittere uxores vestras. Ab initio autem non fuit sic (Matth. XIX). Itaque praeceptum est non moechari, consilium autem supra hoc praeceptum conjugio penitus abstinere, sicut pro difficultate vel necessitate conjugii dicentibus discipulis: Si ita est causa hominis cum uxore sua, non expedit nubere, respondens dixit: Non omnes capiunt istud, sed quibus datum est. Statimque cum dixisset: Et sunt eunuchi qui seipsos castraverunt propter regnum coelorum. Qui, inquit, potest capere capiat (ibid.). Hoc sciens Apostolus: De virginibus autem, inquit, praeceptum Domini non habeo, consilium autem do, tanquam misericordiam consecutus a Domino, ut sim fidelis (I Cor. VII). ####  |