| #### CAPUT XII. De tertio teste, scilicet aqua, quod sicut Spiritus Dei ferebatur super aquas, ita nunc veraciter dicamus, quia Spiritus, ut novam faciat creaturam, fertur super aquas. |

| #### #### Aqua illa quae cum sanguine de mortui Christi latere fluxit, nova creatura fuit, et ad hoc creata est, ut alterum recreationis mundi principium existeret. Alterum, inquam, principium, nam primae creationis mundi principium et creandarum prima fuit materia specierum. Etenim confusa tunc erat aquarum substantia, et sub aquis latebant omnia, quando dicente Deo: Fiat lux, etc., ferebatur Spiritus ejus super aquas (Gen. I). Hoc sane interest, quod tunc aquas illas creaverat Deus de nihilo, hinc autem non de nihilo, sed de hominis Jesu Christi creavit corpore jam mortuo. Alterum ergo principium aqua illa fuit, imo est. Et illo quidem principio sic super ferebatur aquis spiritus Dei, ut diceret, fiat lux et facta est lux, quam angelicam creaturam recte intelligimus; in isto autem principio sic superferri dignatus est aquis idem Spiritus, ut itidem diceret, fiat lux, et facta est lux, quam lucem Dei visionem, hominibus redditam confitemur. O vere magnus et laudabilis artifex hic sapientiae Spiritus, qui nobis ut absque ulla contradictione nova essemus creatura, atque idcirco non pertineremus ad praevaricationem veterem Adam, adinvenit alterum principium, adinvenit artis modum, quo ad illud nos reduceret principium, et de vetere faceret hominem novum. Ista est sapientia, quam nemo principum hujus mundi cognovit. Si enim cognovissent, nunquam Dominum gloriae crucifixissent (I Cor. II). Nimirum ipsa calliditas principum tenebrarum hoc praescire non potuit. Sciebant ipsum esse Christum Filium Dei, sed hoc nullatenus scire vel aestimare potuerunt, quod alterum nobis tale principium adinvenire posset sapientia Dei, quo nos defendens reprehendi non possit justitia Dei. Quid enim? Quantum et quam admirabile est hoc inventum? Hoc artificium et tunc quando conditum est, fallacem diabolum sapienter fefellit, et deinceps omnes deos, imo non deos, sed daemonia gentium, Jovem, Herculem, Junonem, Minervam, caeteraque portenta daemonum, omnes quoque cultores eorum, omnes sapientes infatuatos hujus saeculi, reges et imperatores orbis sapienter elusit, fortiter vicit. Quomodo Christus in contemptibili forma servi, occultam contegens formam Dei, fortem armatum in eo ipso quod contemnebatur vicit, et de atrio suo foras misit (Luc. XI), sic aqua ista in sua vili substantia pretiosam contegens gratiam Spiritus sancti, et sanguinis Christi daemonum culturam dextruxit, templa daemonum in templa Christi, cultores et filios diaboli in veros adoratores et filios Dei convertit ####  |