| #### CAPUT 8 |

| #### ####
| #### “Surge, totle grabatum tuum et ambula. Et statim sanus factus surrexit, et sustulit grabatum suum et ambulabat. Erat autem Sabbatum in illo die.” |
#### #### Cur enim Sabbato, illi ####
| #### “quem omnipotens verbum imperio suo sanat, grabatum suum portare imperat,” |
#### #### quod apud Judaeos fieri non licebat, dicente lege de die Sabbati: ####
| #### “Non inferetis onera per portas vestras (Jer. XVII).” |
#### #### Cur, inquam, hoc imperat, nisi ut ostendat inimicis suis Judaeis mox adfurum ut sicut per prophetam praedixit, non solum Sabbati, sed et omnium solemnitatum illorum stercus super vultus illorum projiciat (Mal. II). Hoc enim postmodum coepit fieri auctoritate Spiritus sancti, signa et prodigia facientis, ubi omnes a servitio legis absolvit, interpretibus voluntatis ejus sanctis apostolis, dicentibus: ####
| #### “Quia visum est Spiritui sancto et nobis, nihil ultra vobis imponere oneris, quam haec necessaria, ut abstineatis ab immolatis simulacrorum et sanguine et suffocato et fornicatione. A quibus custodientes vos, bene agetis. Valete (Act. XV).” |
#### #### Sed cum Sabbatum carnalem non curandum esse Dominus opere injuncto innuit, cur tali modo, id est deportatione grabati, quam alio quolibet modo istud significare maluit? Plane nonnihil aut parum boni operis per illam grabati vectationem significavit. Non enim quidpiam ejus laboris aut oneris in hoc fas est suspicari, sub quali laborantibus quodam loco dicit: ####
| #### “Venite ad me, omnes qui laboratis et onerati estis, et ego reficiam vos (Matth. XI).” |
#### #### Siquidem labor ille et onus illud infirmorum est qui non sunt sanitatem consecuti, non alius sine dubio labor quam amor hujus mundi qui nondum curatos multis oneribus curvat et deprimit. Igitur onus illud hic significat quod quisque portat, Sabbatum Domini legitime celebrat. Proinde primo sciendum est quia, sicut in homine illo qui curatus est populum gentilium intelligimus, quondam absque fide in peccatis suis jacentem, nunc autem in fide stantem et in bonis operibus ambulantem, ita in grabato ejus universum apostolorum et praedicatorum Christi ordinem recte accipimus. Nam sicut homo et cum aegrotat grabatum suum portat, et cum jam sanus est, in eodem diurno labore competenti sumno recreatur, ita populus gentilium et cum infidelitate langueret, per apostolos et praedicatores sanctos ad Christum magna dilectionis suavitate deportatus est, et cum jam per justitiam fidei sanatus est, eorum nihilominus meritis vel exemplis, doctrinis quoque vel monitionibus in opere bono, ne deficiat, confortatur, et a nibus in opere bono, ne deficiat, confortatur, et a quotidianis solvitur excessibus. Hoc autem ita vicissim portat, ut cum illi spiritualia seminaverint, jure carnalia metere debeant (I Cor. IX). Huic ergo magno languido jam sanato cum dicitur: ####
| #### “Tolle grabatum tuum et ambula,” |
#### #### idem est ac si dicatur: Da operam ut grabato tuo non ingratus appareas. Eos quippe in quorum spirituali praedicatione requiescis, tua carnali sustentare debes substantia: ####
| #### “Dignus est enim operarius mercede sua (Luc. X).” |
#### #### Fecit homo imperata, sanus factus confestim surrexit et sustulit grabatum suum, et ambulat. Quid verius? quid manifestius? Palam omni mundo grabatum suum portat et ambulat. Sanctos apostolos vel apostolicos viros, in quorum fide meritisque et exemplis requiescit, non solum in vita ipsorum suscepit, et competenti alimonia supportavit, sed etiam post obitum illorum memorias ipsorum debito cum honore veneratur, et amplius possessionibus dilatat, ut successoribus vel imitatoribus eorum nihil [in] corporalibus desit, in quorum spirituali ministerio suam animam reclinavit. Ita profecto huic homini grabatum suum portare jubebat Jesus, cum diceret Paulus, imo ipse qui Paulo loquebatur Christus Corinthiis [Romanis], de ministerio quod fiebat in sanctos Jerosolymis: ####
| #### “Placuit, inquit, eis et debitores sunt eorum. Nam si spiritualium eorum participes facti sunt gentiles, debent et in carnalibus ministrare eis (Rom. XV).” |
#### #### Igitur cum languido illi Dominus secundum magnitudinem potentiae suae dixisset: ####
| #### “Surge,” |
#### #### recte juxta beneplacitum voluntatis suae hoc addidit, ut diceret: ####
| #### “Tolle grabatum tuum et ambula.” |
#### #### Imperium ejus, et velox sanitas, et sanitati prompta comitatur obedientia. Erat autem, inquit, Sabbatum in illo die. ####  |