| #### CAPUT XVI. Quod illum afferentem haedum de capris, et volentem cubiculum introire, prohibuit pater puellae, et idcirco iratus, |

| #### ####
| #### “Faciam,” |
#### #### inquit, ####
| #### “vobis mala,” |
#### #### quid mysterii in Christo contineat. #### (CAP. XV.) Post aliquantum autem temporis, cum dies triticeae messis instaret, venit Samson invisere volens uxorem suam, et attulit ei haedum de capris. Post aliquantum temporis, id est postquam resurrexit a mortuis, et in coelum ascendit, sanctumque Spiritum apostolis suis dedit Cum dies triticeae messis instaret, id est cum tempus evangelicae praedicationis adesset, ut operarios suos Dominus messis in mundum universum mitteret; venit ipse Christus in apostolis suis, in quibus loquebatur, invisere volens uxorem suam, convertere volens synagogam, afferens illi haedum, id est praedicans poenitentiam et remissionem peccatorum. Cumque ejus cubiculum solito more vellet intrare, prohibuit eum pater illius. Pater Synagogae, caetus pharisaicus, cujus erat officium vel professio populum instruere, severitate magistri, patris affectu: talis profecto pater clavim usurpans scientiae, Christum prohibuit ne intraret cubiculum Synagogae. Caesis namque apostolis, denuntiaverunt, ne in nomine ejus loquerentur ulli hominum (Act. V). Cui respondit Samson: Ab hac die non erit culpa in me contra Philistaeos, faciam enim vobis mala. Sensus pene idem et verba consona sunt haec: Jerusalem, Jerusalem, quae occidis prophetas, et lapidas eos qui ad te missi sunt, quoties volui congregare filios tuos, quemadmodum gallina congregat pullos suos sub alas, et noluisti? Ecce relinquetur vobis domus vestra deserta (Matth. XXIII). Haec passurus ore proprio dixit, et postquam passus est, postquam resurrexit, et in coelum ascendit, itidem loquens in apostolis suis, in illos Philistaeos, in illos potione cadentes, ebriosque suo sanguine Judaeos, excusso pulvere pedum, locutus est: Vobis quidem oportebat primum loqui verbum Dei, sed quoniam repulistis illud, ecce convertimur ad gentes (Act. XIII). Ita jam non est ab hac die culpa in me contra vos. Quid enim ultra debui facere, et non feci? ####  |