| #### CAPUT 5 |

| #### ####
| #### “Et dicetur ei: Quid sunt plagae istae in medio manuum tuarum. Et dicet: His plagatus sum in domo eorum qui diligebant me (Zach. XIII).” |
#### #### Perspicuum est diligentibus, occultum est negligentibus, quod iste, qui hic respondet percontantibus, unus et solus sit Filius hominis Jesus Christus. Quis enim alius interrogatus est aut respondit, sive interrogari et respondere potuit, postquam mortuus est, plagis acceptis in medio manuum suarum nisi iste solus qui mortuus resurrexit, ut posset loqui, cujus videlicet locutionis hoc initium fuit, ut ostenderet plagas suas dicendo: ####
| #### “Videte manus meas et pedes meos (Luc. XXIV).” |
#### #### Haec ergo gloriosa sicut caetera prophetarum praeconia, dicta sunt de te, o Fili hominis, et verum est quod de sancto Paracleto sub ipso tuae passionis articulo promittens dixisti: ####
| #### “Ille me clarificabit, quia de meo accipiet, et annuntiabit vobis (Joan. XVI).” |
#### #### Tuum est et vere tuum est, quidquid sancti prophetae locuti sunt. Etenim illi de te scripserunt, de te quid scriberent, acceperunt, et de illo tuo Spiritus paracletus, quantum sibi placet accipiens et nobis annuntians, id est, intelligere faciens, clarificat te nobis, ut claritatem jam hic ex parte videamus sive cognoscamus, tantae gloriae tantique honoris tui, cujus haec summa est, quia cum fueris mortuus plagis, quas in modio manuum tuarum accepisti, adhuc loqueris, et ipsas respondens plagis interrogantibus jugiter respondeas responsione mirabili. Quid enim? Quandiu, quomodo, a quo, vel a quibus interrogaberis, sive dicetur tibi, quid istae plagae sint? Nimirum in saecula saeculorum, sine cessatione, et cum ineffabili admiratione dicetur tibi: Et a Deo Patre, cui factus es obediens usque ad mortem, mortem autem crucis (Philipp. II), dicetur tibi, et a sanctis angelis qui in te desiderant prospicere (I Petr. I), dicetur tibi, et ab hominibus quos morte tua redemisti, dicetur tibi et jugiter interrogaberis quid istae plagae sint, et tu dices eis dictione quae nullum unquam finem habet: ####
| #### “His plagatus sum in domo eorum qui diligebant me.” |
#### #### Et, o magnum sacrilegium, sacrilegum homicidium, plagas ejusmodi tibi esse illatas in domo diligentium! Non dices: His plagatus sum ab his qui diligebant me, sed in domo eorum qui diligebant me. Nam qui plagas intulerunt, non dilexerunt te; erant autem secundum carnem domus Abraham, et Isaac, et Jacob, et David et caeterorum talium qui diligebant te, qui promissum sibi exspectabant te. Verumtamen hoc dicere, non est respondere, ad hanc interrogationem, quid sunt plagae istae. Aliud namque est percontando dicere quid sunt plagae iste, et aliud dicere ubi factae sunt plagae iste. Illud quaeritur quid sint plagae iste. Ergo ex abundanti dicet, ####
| #### “his plagatus sum in domo eorum qui diligebant me.” |
#### #### Et tunc demum dicet quid sint plagae, dicet: Calix est quem Pater dedit mihi bibere (Joan. XVIII). Nam quod protinus sequitur, aequipollens est; vox enim est Patris ejusdem, qui calicem dedit, et ex persona ejus sonat hoc dictum in auribus nostris: ####  |