| #### CAPUT XIV. Quod hi, quibus dicturus est: |

| #### ####
| #### “Esurivi et dedistis mihi manducare,” |
#### #### etc., ad eam perfectionem hic non attingant ut nihil possideant. #### Simulque ex hoc liquet illos, quibus a dextris positis haec dicenda sunt, eos esse qui, ad illam perfectionem non pertingentes, quia dictum est: Si vis perfectus esse, vade, vende omnia quae habes, et da pauperibus, et veni, sequere me (Matth. XIX), activae vitae inserviunt, et peccata quidem contraxerunt, sed eadem eleemosynis redimere studuerunt. Nam qui contemplativae vitae dediti sunt, eorum non est judicari, sed judicare. Imo sicut eorum non est quidquam in hoc saeculo possidere, sed omnia pro Christo reliquisse, sic eorum non est esurientem pascere, sitienti potum dare, hospitem colligere, nudum operire, infirmum et in carcere positum visitare. Martha, Martha, inquit Dominus, sollicita es et turbaris erga plurima. Porro unum est necessarium. Maria optimam partem elegit, quae non auferetur ab ea (Luc. X). Ergo qui cum Martha ministrantes solliciti sunt, et turbantur erga plurima, tunc primum ad regnum possidendum vocantur, quando judicantur et salvantur, eo quod bene ministrando, peccata sua eleemosynis redemerunt; nam isti qui cum Maria sedentes ad pedes Domini audiunt verbum illius (ibid.), id est qui contemplativam obtinent vitam, jam ex parte regnant, jam enim utcunque apprehendunt partem suam. Regnare namque sive initium regnandi jam facere est verbo Dei vacare, et, propter illud, non solum peccata fugere, verum etiam et divitias, licitas quoque curas saeculi contemnere. Notandum itaque ubi dicitur: Venite, benedicti Patris mei, possidete regnum, non hujusmodi rationem subjungi, propter me enim omnia reliquistis et me secuti estis, sed nec istas, non enim occidistis, non moechati estis, non furtum aut rapinam fecistis, sive non concupitis, sed, esurivi enim et dedistis mihi manducare, etc., ut intelligamus illos esse judicandos, et in maximo timore futuros, qui peccaverunt negotiis saecularibus impliciti, sed peccata sua, ut jam dictum est, eleemosynis redimerunt, et in judicio esse salvandos, illos autem, qui omnia reliquerunt, et Dominum secuti sunt, judicaturos. ####  |