| #### CAPUT XXVII. Ad mysterium pertinere quod plantavit Abraham nemus in Bersabee. |

| #### #### Abraham vero plantavit nemus in Bersabee et invocavit ibi nomen Domini, Dei aeterni. Et fuit colonus terrae Philistinorum diebus multis. Et hoc utique ad mysterium pertinet; nam Abrahae fides a Judaeis translata, et in gentibus plantata, grande ex diversis hominibus tanquam de diversis lignis nemus effecit ad invocandum ibi nomen Domini Dei aeterni, quale et per prophetam Isaiam Deus ipse desertae gentilitati promittens, hoc modo, diversa diversorum merita distinxit: Dabo in solitudine cedrum, et spinam et myrtum, et lignum olivae. Ponam in deserto abietem, ulmum, et buxum simul, ut videant, ut sciant, et recogitent pariter (Isa. XLI). In nemore hujusmodi, usque hodie invocatur secundum fidem Abrahae nomen Domini aeterni, et ita relicta terra populi sui Judaici, colonus est Abraham terrae Philisthinorum, quod interpretatur potione cadentium, quales prius fuimus nos; nunc autem fixae et pulchrae sumus plantationes Domini, juxta Apostolum, qui cum praeterita vitia nostra tetigisset: Et haec quidem, inquit, fuistis, sed abluti estis, sed sanctificati estis, et justificati estis in nomine Domini nostri Jesu in Spiritu Dei nostri (I Cor. VI). ####  |