| #### VERS. 3. |

| #### #### ####
| #### “Cui dedisti consilium?” |
#### #### Tenet hoc quod longe superius dixerat: ####
| #### “Apud ipsum est fortitudo et sapientia (Job XII).” |
#### #### Nam, postquam de fortitudine dixit, ####
| #### “cujus adjutores,” |
#### #### etc., nunc de Sapientia subjungit, ####
| #### “cui dedisti consilium,” |
#### #### etc. ####
| #### “Consilium,” |
#### #### inquam, ####
| #### “cui” |
#### #### quasi jurisperitus ####
| #### “dedisti,” |
#### #### multa videlicet adversum me crimina componendo, quae is qui me percussit adversum me numeret, ne videatur injuste percutere, dum reclamo dicens: ####
| #### “Disputare cum Deo cupio (Job XIII).” |
#### ####
| #### “Forsitan illi,” |
#### #### subaudi dedisti consilium, ####
| #### “qui non habet sapientiam?” |
#### #### Illud quidem charitatis esset, scilicet ei consilium dare, qui sapientiam non habet, quia consilio indiget; dare autem Deo, qui ipsa Sapientia est, nimis perversae et importunae adulationis est. ####
| #### “Et prudentiam tuam ostendisti plurimam,” |
#### #### scilicet plus appetendo sapere quam oportet sapere, et confingendo quasi in favorem Dei mala contra proximum tuum, quae constat non esse. ####  |