| #### VERS. 4. |

| #### #### ####
| #### “Vere enim, inquit, absque mendacio sermones mei.” |
#### #### Magis ac magis in impudentiam sui foras erumpit, utpote gloriam illam non habens, qua sancti doctoris anima gloriatur, sicut scriptum est: ####
| #### “Omnis gloria ejus filiae regis ab intus (Psal. XLIV).” |
#### #### Unde et subdit: ####
| #### “Et perfecta scientia probabitur tibi.” |
#### #### Nimirum magna se dicturum sentit, sed nimirum corde, quod de semetipso aestimavit, docere non potuit. Postquam inflatas animi cogitationes per verba elationis exhalavit, fortem sententiam subdidit dicens: ####  |