| #### CAPUT XLVI. Cur nunc dicit: |

| #### ####
| #### “Defecerunt prae lacrymis oculi mei,” |
#### #### qui antea dixerat: ####
| #### “Propterea da filios eorum in famem, etc.” |
#### #### CAPH. ####
| #### “Defecerunt prae lacrymis oculi mei, conturbata sunt viscera mea, effusum est in terra jecur meum super contritionem filiae populi mei, cum deficeret parvulus et lactens in plateis oppidi.” |
#### #### ####
| #### “Cum, inquit, deficeret parvulus et lactens,” |
#### #### tunc ####
| #### “defecerunt prae lacrymis oculi mei, et viscera mea,” |
#### #### imo pietatis tumultu ####
| #### “conturbata sunt,” |
#### #### et ####
| #### “jecur meum” |
#### #### quod sanguinis est fons, ####
| #### “in terra effusum est.” |
#### #### Quid enim? Nunquid poterat naturalis affectus carnis et sanguinis rationis sequendo judicium persistere in altitudine zeli? Dicebam antequam haec fierent: ####
| #### “Propterea da filios eorum in famem, et deduc eos in manus gladii. Fiant uxores eorum absque liberis et viduae, et viri earum interficiantur morte (Jer. VIII):” |
#### #### haec, inquam, et his similia dicebam, concordando per spiritum judicio et justitiae tuae. At ubi mala ipsa venerunt, et res oculis exhibita est, vicit pietas, et a supernis judiciis relapsa in semetipsam vulnerata ruit natura. ####  |