| #### VERS. 9, 10. |

| #### ####
| #### “Dixit autem illi uxor sua: Adhuc permanes in simplicitate tua?” |
#### #### Verba sua Eva repetit. Nam quid est dicere simplicitatem deserere, nisi obedientiam contemnere? Et quid est dicere, ####
| #### “benedic Deo et morere,” |
#### #### nisi transcendendo praeceptum ultra quam es conditus vivere? Sed Adam noster fortis in sterquilinio jacens, qui in paradiso quondam debilis stetit: ####
| #### “Locuta es,” |
#### #### inquit, ####
| #### “quasi una de stultis mulieribus.” |
#### #### Non ait quasi una ex mulieribus, sed ####
| #### “quasi ex ineptis mulieribus,” |
#### #### videlicet quia non sexus, sed voluntas mulieribus in vitio est, et quod pravum sapiunt, accedentis stultitiae, non autem conditae est naturae. ####
| #### “Si bona,” |
#### #### scilicet dona vel temporalia vel aeterna ####
| #### “accepimus de manu Domini, mala,” |
#### #### scilicet flagella praesentia, ####
| #### “cur non sustineamus?” |
#### ####
| #### “In omnibus his non peccavit Job labiis suis,” |
#### #### etc., id est, nec contra ferientem superba dixit, nec contra suadentem recta reticuit. ####  |