| #### CAPUT XXVI. Quid sit spiritualiter ingresso vineam proximi uvas intus comedere, foris autem non efferre. |

| #### #### Ingressus vineam proximi tui comede uvas, quantum tibi placuerit, foras autem ne efferas tecum. Proximus tuus mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus est, qui vulneratum hominem ubi ab Hiericho in Jerusalem descenderat, misericorditer suscepit, et inde proximus ejus dicitur et est, quia cum illo misericordiam fecit (Luc. X). Unde ei loquitur per Prophetam: Quasi proximum, quasi fratrem nostrum, sic complacebam. (Psal. XXXIV). Porro vinea ejus Ecclesia ejus est, quemadmodum in propheta dicit spiritus: Cantabo dilecto meo canticum patruelis mei, vineae suae, vinea facta est dilecto meo in cornu filio olei (Isa. V). Ac deinceps: Vinea enim Domini excercituum, domus Israel est, et vir Juda germen delectabile ejus (ibid.). Vineam hanc ingressus es, quando ad fidem Chtisti tanquam operarius a patre familias vocatus es (Matth. XX). Comede ergo, inquit, uvas, quantum tibi placuerit, foras autem ne efferas tecum, id est opera bona quantacunque potes corde bono et animo volenti, nihil autem quasi ad oculos hominum. Qui enim lucem suam lucere facit coram hominibus, ut videant opera ejus bona, et glorificent Patrem qui est in coelis (Matth. V), ille profecto intus uvas comedit, et proximo suo nequaquam damnosus, imo charitati ejus gratiosus existit. Quia autem fecit justitiam suam coram hominibus, ut videatur ab eis, uvas procul dubio foras extulit, et in hoc amici gratiam laesit. Dicit enim de hujusmodi: Amen dico vobis, receperunt mercedem suam (Joan. VI). Receperunt, inquam, nec aeterna familiaritate ad eamdem proximi ingredientur vineam. ####  |