| #### Psalmus 30. |

| #### Amplius atque profusius causam eamdem subsequens idem tricesimus psalmus exponit: ####
| #### “In te, Domine, speravi, non confundar in aeternum.” |
#### #### Nam quod haec illius verba sint, ipse universo orbi auditum et notum fecit, clamando voce magna: ####
| #### “Pater, in manus tuas commendo spiritum meum (Luc. XXIII).” |
#### #### Ipse igitur est, qui secundum formam servi speravit in Deum, ut non confunderetur in aeternum, quemadmodum illum inimici confundere voluerunt, juxta quorum aestimationem. ####
| #### “Factus sum, ait, tanquam vas perditum, quoniam audivi vituperationem multorum,” |
#### #### verbi gratia, dicentium: ####
| #### “Vab, qui destruis templum Dei, salvum fac temetipsum (Matth. XXVII).” |
#### #### Habet autem hic psalmus in titulo sic: ####
| #### “In finem Psalmus David pro exstasi.” |
#### #### ####
| #### “Pro exstasi,” |
#### #### inquit, id est pro consideratione profundissimi intellectus Christi, de reparatione humani generis, quam per mortem et resurrectionem suam disposuit, qui intellectus omnem intellectum creaturarum excedit. Postquam autem dixit: ####
| #### “In manus tuas commendo spiritum meum.” |
#### #### Et sic ####
| #### “spiritum tradidit, unus militum lancea latus ejus aperuit, et continuo sanguis ejus et aqua effluxerunt (Joan. XIX).” |
#### #### Qua videlicet effusione, omnes electos ab origine mundi, a peccatis emundavit, et baptismum nobis in remissionem peccatorum condidit. |