| #### CAPUT 7 |

| #### #### Denique proditori Judae dicenti; ####
| #### “Quare hoc unguentum non veniit trecentis denariis, et datum est egenis,” |
#### #### ita respondit Dominus Jesus: ####
| #### “Sine illam, ut in diem sepulturae meae servet illud.” |
#### #### Non ergo totum effudit illud, sed reservatum aliquid effundere habebat in die sepulturae ejus, quando futurum erat. et factum est, ut Joseph ab Arimathea sepeliret corpus ejus cum linteis et aromatibus, Nicodemo quoque mixturam ferente myrrhae et aloes, quasi libras centum, ubi aderat et ista mulier, sicut evangelistae testantur (Matth. XXVII; Joan. XIX). Porro Judas et quod effusum erat perditum esse calumniabatur, et quod non erat effusum, venundare properabat, ut de pretio furaretur. Falsum locutus est, frustra calumniatus est, quoniam ei, qui unguentum admisit, non erat ibi delectatio profusionis, imo meditatio vicinae mortis, quod notum esse voluit, dicens: ####
| #### “Ad sepeliendum me fecit.” |
#### #### Quod protinus sequitur: ####
| #### “Amen dico vobis, ubicunque praedicatum fuerit hoc Evangelium in toto mundo, dicetur et quod haec fecit in memoriam ejus,” |
#### #### magis ac magis nos excitat ad considerandam hanc faciem vituli hujus. Quid enim nobis innuit, vel quorsum haec facies tendit intuitum, dicendo: Hoc Evangelium, nisi in ipsum passionis suae sacramentum, in quo stabat, et de quo loquebatur paulo ante, sic incipiens: ####
| #### “Scitis quia post biduum Pascha fiet, et Filius hominis tradetur ut crucifigatur?” |
#### #### Ipsam nimirum passionis, sepulturae et resurrectionis suae praedicationem, quae tunc in toto mundo audienda erat, et nunc audita est, vere et fideliter nominavit, Evangelium, quod interpretatur bonum nuntium. Audivimus, credidimus, ####
| #### “propter quod loquimur (II Cor. IV),” |
#### #### quia vere bonum est nuntium, et ubicunque praedicatur hoc bonum nuntium, dicetur et quod haec fecit in memoriam ejus, et valde utiliter ex evangelica Scriptura dicitur, ut et nos similiter faciamus, nos, inquam, omnis Ecclesia de cunctis gentibus peccatricibus et justificatis per gratiam ejus. Cum enim charitatis obsequium quibuslibet ex minimis ejus, pro eo quod sunt ejus fideles, impendunt divites, dando manducare esurientibus, dando bibere sitientibus, hospites colligendo, nudos operiendo, infirmos visitando, et veniendo ad eos qui in carcere sunt (Matth. XXV), nimirum suave et odoriferum effundunt unguentum super pedes ejus, et hoc faciendo, effundunt etiam super caput ejus, dum pro eo quod sic ministrant de rebus temporalibus, nihil omnino vanae gloriae sive laudis humanae nescire volentes, spem suam totam reponunt in coelestibus. Et ut de spiritualibus quoque obsequiis non taceam, quando fidelem et utilem de illo habemus, vel facimus sermonem, Deum et hominem eum confitentes sive praedicantes, nimirum et super caput, et super pedes ejus unguentum bonum effundimus, et ex ejusmodi odore unguenti domus impletur, totus Christianus conventus laetificatur. O quoties indignati sunt pro ejusmodi, etiam illorum nonnulli quos negare non posses discipulos esse Domini, et fremuerunt adversus fidelem animam ita facientem, componentem optimum unguentum, et effundentem super caput et pedes Domini, id est scribentem scripta fidelia secundum veritatem sanctarum Scripturarum, spirantia ubique sive redolentia fidem et confessionem verae divinitatis et verae humanitatis, Dei et hominis Dei, et hominis Jesu Christi. Indignationem ejusmodi in plerisque legimus, et nosipsi, nostris diebus, nostris pro opusculis, nonnihil experti sumus. Verum quomodo illic alii discipuli simpliciter indignati sunt, Judas vero qui indignationis illorum fuit incendium, malitiose et pro cupiditate lucri indignatus est, ita et tunc et usque nunc Judaei quidem et haeretici malitiose indignantur, nonnulli autem Catholici simpliciter indignati sunt et indignantur adversum nos, scribentes et studentes in Scripturis, et quasi perditionem unguenti existimant quod scribimus, putantes quod per praesumptionem et pro vana gloria hoc faciamus. Sed tandem loquitur Dominus, testis fidelis, et conscius cujusque intentionis et dicit: ####
| #### “Quid molesti estis huic mulieri? Opus bonum operata est in me.” |
#### #### Denique etiam praeter commune testimonium quod perhibebit omnibus, et quo omnes defendet in die judicii, jam hic nonnullos talium defendit, qualibet defensione ut inter indignationes ipsas perseverare, et opus bonum quod operari coeperint, valeant perficere. ####  |