| #### CAPUT 59 |

| #### ####
| #### “Nemo tollet eam a me, sed ego ponam eam a meipso. Potestatem habeo ponendi animam meam, et iterum sumendi eam.” |
#### #### Sciunt jamdudum cunctae oves, optime de hujus pastoris sui fortitudine sentientes; sciunt, inquam, quia fures et latrones frustra cum laternis et facibus et armis ad comprehendendum illum misissent, nisi ipse a seipso ponere voluisset animam suam (Luc. XXII). Nam quomodo semel abierunt retrorsum et ceciderunt, dicente illo: ####
| #### “Ego sum (Joan. XVIII),” |
#### #### sic fieri jugiter potuisset, vel certe uno casu sempiternum illorum consummari exitium. Non ergo animam ejus tulit, quis quomodo jure tollitur ab unoquoque nostrum, quos in semetipso primus parens immortalitate exhaeredavit: Sed ego, inquit, a meipso, scilicet spontanea morte moriendo, pono eam in manu Patris, dicens: ####
| #### “Pater, in manus tuas commendo spiritum meum (Luc. XXIII),” |
#### #### videlicet antea praefinita conditione hac, ut si ego talentum hoc, id est animam meam, pro sanctificatione antiquae praevaricationis persolvam, et ipsam et cunctas ovium mearum animas, patre annuente recipiam. Itaque propter morti nihil debentem innocentiam, potestatem habeo ponendi vel non ponendi animam, quod si posuero eam, consequenter propter interpositae conditionis justitiam, potestatem habeo sumendi eam, scilicet ut resurgam, et omnes mihi conresurgere faciam. Forte dicis: Quare ergo ponis pro ovibus animam tuam, cum potestatem habeas etiam non ponendi eam? Adhaec ille: ####
| #### “Hoc mandatum accepi a Patre meo.” |
#### #### Quod est hoc mandatum, nisi charitas? Mandatum enim, inquit, novum do vobis, ut diligatis invicem. Hoc ergo mandatum charitas est, qua, ut superius dictum est, cognoscuntur, id est, diliguntur oves, cognoscitur, id est, diligitur Pater. ####
| #### “Sed hic, inquit, mandatum accepi a Patre meo.” |
#### #### Igitur non ut caeteri quicunque dicuntur pastores boni, sic et iste pastor bonus accidentaliter bonus est, sed a Patre suo accepit, id est, ab ea natura, qua Deus illi Pater est, bonus esse habet, tantaeque naturaliter est charitatis, ut animam suam ponat pro ovibus suis. Sequitur: ####  |