| #### Psalmus 98. |

| #### Sed et sequens, id est, XCVIII spem atque metum pariter inculcat: ####
| #### “Dominus regnavit, irascantur populi, qui sedet super cherubim, moveatur terra.” |
#### #### Nam ####
| #### “Dominus regnavit,” |
#### #### id est Dominus diabolum vicit. Quod ait, ####
| #### “irascantur populi, et moveatur terra,” |
#### #### concessive debet intelligi, quasi diceret: Non est curandum, satis irascantur, satis moveantur Judaei, qui sunt terra, id est terrenis tantum dediti. Nam licet illis irascentibus et nolentibus eum regnare super se, ####
| #### “Dominus regnavit qui sedet super cherubim.” |
#### #### Metum, inquam, cum spe psalmus iste incutit, maxime ubi praemittens: ####
| #### “Moyses et Aaron in sacerdotibus ejus, et Samuel inter eos qui invocant nomen ejus,” |
#### #### etc. Continuo subjungit: ####
| #### “Deus, tu propitius fuisti eis, et ulciscens in omnes adinventiones eorum.” |
#### #### Nam idem est ac si diceret: Ita propitius fuisti eis, ut tamen omnes adinventiones eorum ulciscereris. Spem ergo juvat, quod propitius fuit eis, metum incutit, quod talium quoque et tam magnorum omnes offensiones impunitas non dimisit. |