| #### CAPUT XII. |

| #### #### Quid igitur mihi dicis, ut quid tot sacerdotes in coenobiis? Denique multa sunt coenobia quondam bene ordinata, nunc autem cum caeteris rebus numero quoque sacerdotum sic immunita, ut rectius dicas: Messis quidem multa, operarii autem pauci (Matth. IX). Tot sunt circummanentes Christiani; tot sunt, qui suas eleemosynas dederunt, seque in orationes sacerdotum commendaverunt, tot ubique plebes fidelium Christianorum, quorum fides Deo cognita est, pro quibus offerimus, vel qui ipsi offerunt sacrificium laudis, pro se, suisque omnibus, pro redemptione animarum suarum, pro spe salutis et incolumitatis suae, tot nihilominus, qui nos praecesserunt cum signo fidei, et dormiunt in somno pacis:--- Messis quidem multa, operarii autem pauci: Nunquid abbreviatum est opus Dei, ut non sufficiat occupare operarium, ne otiosus sit? Imo in coenobiis bene ordinatis vix sufficiunt ad cursum ordinis complendum dies aestivi, maxime, si congregatio major vel numerosior fuerit, et si aliquando moliuntur aliquid de opere manuum communiter exeuntes ad operandum, quod propter brevitatem impensae horae, non tam opus dixerim, quam operis simulacrum, totum fere quotidianum spiritualis operis exercitium, redditur insipidum, impeditum et nonnulla suimet particula mutilatum, ita ut quoties tale quid viderit studiosus operarius divinae laudis, reminisci cogatur illius dicti, cujus supra memini: Non est aequum nos derelinquere verbum Dei, et ministrare mensis (Act. VI). ####  |