| #### VERS. 23. |

| #### ####
| #### “Semper enim quasi tumentes super me fluctus timui Deum, scilicet,” |
#### #### ne mortem aeternam, quam minatur, in cura rerum temporalium navigans incurrerem: ####
| #### “et pondus ejus ferre non potui,” |
#### #### videlicet, quia consideratione terroris, quo coelum et terra movebuntur, metu animus palpitat, et intentionis suae oculos declinans, intueri quod praevidet recusat. #### Post virtutum supradictarum enumerationem, quid jam superest, nisi ut ipsas quoque divitias qua mente possederit innotescat? Ait enim: ####  |