| #### CAPUT 9 |

| #### ####
| #### “Si opera non fecissem in eis, quae nemo alius fecit, peccatum non haberent. Nunc autem et viderunt, et oderunt et me, et Patrem meum.” |
#### #### Si parum, inquit, erat quia locutus sum, quanquam verum et sanum sermonem locutus sim, et ex veritate sermonis lex jubeat illum agnosci quem Deus miserit (Deut. XVIII), ecce per aliud testimonium justae addicuntur damnationi: ####
| #### “Si opera non fecissem in eis, quae nemo alius fecit,” |
#### #### etc. Quid enim? Nonne manifeste praevaricatores legis sunt, in qua scriptum est: ####
| #### “Quia duorum hominum testimonium verum est,” |
#### #### cum odio habentes testimonia dictorum scilicet, et factorum, impleant Scripturam dicentem: ####
| #### “Captabunt in animam justi, et sanguinem innocentem condemnabunt?” |
#### #### (Psal. XCIII.) Ubi namque judicibus deest legis fuffragium, damnatio cujuslibet hominis reputatur in homicidium. ####  |