| #### CAPUT XII. Quod ille de quo ait: |

| #### ####
| #### “Apprehendet vir fratrem suum domesticum patris sui,” |
#### #### Moyses sit, de quo dicitur: ####
| #### “Nos discipuli sumus Moysi,” |
#### #### et quomodo ille econtrario dicat: ####
| #### “Non sum medicus, et non est in domo mea panis,” |
#### #### etc. #### Apprehendet enim vir fratrem suum domesticum patris sui, et dicet: Vestimentum tibi est? Princeps esto noster, ruina autem haec sub manu tua. Respondebit in die illa dicens: Non sum medicus, et in domo mea non est panis, neque vestimentum. Nolite me constituere principem populi. Tanta quippe erit raritas hominum, et maxime omnium penuria rerum, ut qui cibum et vestimentum habuerit, potens et dives et inclytus esse credatur, miseriamque ac calamitatem communem sustentare et protegere videatur sua posse potentia. Altius autem quod ad rem magis attinere videtur, vir, id est Judaicus populus, qui Dominum suum crucifigere est ausus, apprehendet fratrem suum domesticum patris sui, id est Moysen, non Deum aut Dominum, sed fratrem et comparem suum domesticum, non etiam Dominum Abrahae patris sui. Illum apprehendet, in illo sperabit, sed frustra id faciet, dicendo: Nos discipuli sumus Moysi (Joan. IX). Frustra, inquam, illum apprehendet, et in illo sperabit. Dictum enim est: Est qui accuset vos Moyses, in quo vos speratis (Joan. V). Ille itaque respondens, Non est ista, inquit. Non sum medicus, in domo mea non est panis, neque vestimentum. Abite, adulatores importuni, nolite adulari mihi, dicendo, nos discipuli sumus Moysi, et crucifigendo Dominum et magistrum Moysi. Abite, ruinosi, non ero princeps vester, ruina vestra non erit sub manu mea. Non ego sum medicus, qui mederi possim ruinae, qua corruistis exterius, qua corruistis interius. Ille medicus erat, imo est, quem vos blasphematis, quem vos occidistis male fortes phrenetici. Quid dicitis: Vestimentum tibi est? An quia legislatio mihi credita est? Plane non vestimentum, imo neque panis, neque vestimentum in domo mea est. Vestimentum in domo illius est cujus digito lex contexta est. Panis in domo illius est cujus angelorum visio cibus est. Quare sic ille respondebit, dicetque: Nolite me constituere principem populi? Nimirum propter scelus ejusdem populi. Ruit enim Hierusalem, et Judas concidit, quia lingua eorum, et adinventiones eorum contra Dominum, ut provocarent oculos majestatis ejus. Idcirco ruit Hierusalem, et Judas concidit, quia contra Dominum blasphemaverunt atque dixerunt: Tolle, tolle, crucifige, crucifige talem, non habemus regem nisi Caesarem (Joan. XIX), et clementissimum Deum furore linquae suae ad amaritudinem provocarunt. Agnitio vultus eorum, respondebit eis, et peccatum suum quasi Sodoma praedicaverunt, nec absconderunt. Quid est agnitio vultus eorum, nisi caecitas mentis eorum? Revera illa respondebit, id est merito contigit eis. Quare? Quia peccatum suum sicut Sodoma praedicaverunt. nec absconderunt. Quomodo Sodomitae communi libertate peccantes, et ne pudorem quidem ullum habentes in scelere dixerunt ad Lot: Educ foras viros, ut abutamur eis (Gen. XIX), sic et illi publice proclamantes, suum praedicaverunt peccatum, nec ullam in blasphemando habuere verecundiam. Idcirco quomodo illis agnitio vultus eorum respondet, ut percussi caecitate, a minimo usque ad maximum, non possent invenire ostium (ibid.), sic istis et agnitio vultus sui respondit, ut velamen malitiae super cor habentes, eum invenire non possent qui dicit: Ego sum ostium (Joan. X). Vae animae eorum, quia reddita sunt eis mala. Dicite justo quoniam bene, quoniam fructum adinventionum suarum comedet. Vos qui auditis et intelligitis haec, laudate judicium Dei, quoniam mala juste reddidit eis, justo favete, quem illi blasphemaverunt et condemnaverunt injuste, et dicite quoniam fecit omnia bene, quoniam fructum adinventionum suarum comedet, hoc dicite justo, ut et vobis aequa vice faveat justus, ut quandiu ille comedet, vos quoque edatis et bibatis super mensam ejus, in regno ejus (Luc. XXII). Econtrario: Vae impio in malum, retributio enim manuum ejus fiet ei. Populum meum exactores sui spoliaverunt, et mulieres dominatae sunt eis. Qui exactores ipsi et mulieres? Exactores propter rapacitatem, mulieres propter passivam et Sodomiticam libidinem. Exactores isti, mulieres istae, Scribae et Pharisaei fuerunt, qui turpis lucri gratia, ut acciperent decimas, et primitias unde libidines suas explerent, populo persuaserunt ut crucifigerent Dei Filium. Hoc faciendo nimirum omni gloria populum spoliaverunt, et nudum inter hostes constituerunt. Adhuc autem captivum populum beatum dicunt, pro Christo promittentes Antichristum. Sequitur ergo: Popule meus, qui te beatum dicunt, ipse te decipiunt, et viam gressuum tuorum dissipant. Idcirco continuo dicit: ####  |