| #### CAPUT XIX. Quod Moyses a cognato suo postulans dimitti, secretum quod audierat tenuit. |

| #### ####
| #### “Abiit Moyses et reversus est ad Jethro cognatum suum,” |
#### #### etc. Cognatum suum, hic appellat eum propter filiam ejus quam uxorem duxerat, id est socerum suum. Non dixit: ####
| #### “Vadam,” |
#### #### ut fratres meos educam de Aegypto juxta Dei mei imperium, qui mihi apparuit eo quod viderit afflictionem et audierit clamorem eorum, sed secretum hoc tenuit. ####
| #### “Vadam, inquiens, ad fratres meos in Aegyptum ut videam si adhuc vivant.” |
#### #### Non enim suam, sed Dei gloriam quaerebat, quam ille satis opportuno tempore sine praecurrente vocis suae nuntio visurus erat. Interpretatur autem Jethro superfluus ejus. Igitur quicunque hic est, quicunque hunc imitatur, superfluum hujus sit propalare gratiam sibi collatam coram hominibus, ut videatur ab eis, sed opportunum tempus exspectet, donec ultro clarescat secretum Dei, et opportune lucescat lux ejus coram hominibus, ut videant et glorificent Patrem Deum qui in coelis est (Matth. IX). ####
| #### “Cui ait Jethro: Vade in pace.” |
#### ####  |