| #### CAPUT 9 |

| #### #### Causas dixi quam breviter potui, quae odii multorum seminaria fuerunt pauperi huic, ut eo loquente dicerent: Quis est hic, intenti ad perscrutandum, ut si in locutione sua quidquam offenderet, subverterent eum. Nunc dicendum est quid locutus sim et qualiter quidam illorum me offendisse cupientes, subvertere voluerint, in vindictam sive vicissitudinem reprehensionis, in qua contra illos secundum ea quae hactenus dicta sunt constans et indeficiens perseveravi. Locutus sum in primis opusculum De officiis divinis sive sacramentis per circulum anni, distinctum libellis XII materiamque pergrandem, ut ipse fateris breviori quam oportuisset opere astrinxi. Deinde in Evangelium secundum Joannem libros XIV. Et post hoc de sancta Trinitate et operibus ejus lib. XLII. Deinde in Apocalypsin Joannis libros XII. Deinde in duodecim prophetas libros XXXI. Deinde de Victoria Verbi Dei libros XII. Et nunc novissime de gloria et honore Filii hominis secundum Evangelium Matthaei, opus tibi charissimum, ut ipse fateris, tuo rogatu incoepi, et in hoc totus eram, tu autem me interpellasti. Haec locutus est pauper, non sua auctoritate, sed ejus de quo scriptum est: Leo rugiet, quis non timebit? Dominus Deus locutus est, quis non prophetabit? (Amos III.) Ipse autem quid invenerunt offensionis, in omni hujusmodi locutione pauperis? Imo quomodo ut invenirent scrutati sunt, et scrutantes defecerunt? Virgilianum illud cunctis pene tritum est: #### . . . Et crimine ab uno Disce omnes. #### (VIRGIL. Aeneid. lib. II, 65, 66.) ####  |