| #### CAPUT 6 |

| #### ####
| #### “Dixit ergo Jesus: Facite homines discumbere.” |
#### #### Conjunctio litterae quae sic posita est: ####
| #### “Dixit ergo Jesus,” |
#### #### illi assumptioni ut conclusio respondet quam supra Evangelista posuit, dicens: ####
| #### “Hoc autem dicebat tentans eum. Ipse enim sciebat quid esset facturus.” |
#### #### Statimque aliud assumit sic: ####
| #### “Erat autem fenum multum in loco.” |
#### #### Mox iterum per conclusionem subjungitur: ####
| #### “Discubuerunt ergo viri.” |
#### #### Sed quanticum panes essent tam pauci? Sequitur: ####
| #### “Numero quasi quinque millia.” |
#### #### Nam revera, quia tentando dixerat: ####
| #### “Unde ememus panes, ut manducent hi;” |
#### #### et quia sciebat quid proposuisset, vel ####
| #### “quid esset facturus,” |
#### #### consequebatur, ut postquam tentavit illum, faceret homines discumbere, et quia ####
| #### “fenum multum erat in loco,” |
#### #### commodius ibidem homines poterant discumbere. Itemque per conclusionem sequitur: ####
| #### “Accepit ergo Jesus panes.” |
#### #### Nam quia tanti erant homines et tam pauci panes, utique oportebat, ut ipse illos suis manibus acciperet, ut gratias ageret, aut juxta alios evangelistas benediceret. ####
| #### “Et cum gratias egisset, distribuit discumbentibus.” |
#### #### ####
| #### “Cum, inquit, gratias egisset,” |
#### #### (videlicet ut nos de perceptis vel percipiendis coelestium gratiae donis, exemplo suo gratias agere praedoceret), ####
| #### “distribuit discumbentibus.” |
#### #### Quotidie quidem Dominus Jesus sequentibus se, unicuique juxta beneplacitum gratiae suae panem coelestis doctrinae distribuit, hoc praecipiens universis, ut discumbant super fenum, id est, ut reprimant vitia carnis. Quia videlicet ####
| #### “omnis caro fenum et omnis gloria ejus tanquam flos feni (Isa. XL).” |
#### ####  |