| #### CAPUT 17 |

| #### #### De hominibus haereticis in illo psalmo parabolarum, qui sic incipit: ####
| #### “Attendite, popule meus, legem meam; inclinate aurem vestram in verba oris mei, aperiam in parabolis os meum (Psal. LXXVII),” |
#### #### ita dictum est: ####
| #### “Adhuc esca eorum erat in ore ipsorum, et ira Dei ascendit super eos, et occidit pingues eorum, et electos Israel impedivit.” |
#### #### Eorum namque peccatum est in eo quod dicunt: Tentemus Deum, ####
| #### “quoniam percussit petram et fluxerunt aquae, et torrentes inundaverunt, nunquid et panem poterit dare, aut parare mensam populo suo?” |
#### #### (ibid.) Est enim hic sensus: Nunquid quia potuit Deus facere, ut patefacto crucifixi Jesu Christi latere, quod fuit percuti petram, flueret aqua cum sanguine, et implerentur Scripturae, et intelligibiles fierent, sufficerentque mentibus nostris ad bibendum, in modum torrentium inundantium: nunquid, inquam, quia potuit illud facere, poterit etiam panem confectum manibus hominum convertere in corpus et vinum de palmitibus istis in sanguinem suum? Alioquin nisi mysterium attendas, sensus secundum litteram non constat, ####
| #### “quoniam percussit petram, et fluxerunt aquae, nunquid et panem poterit dare,” |
#### #### quia videlicet iste panis, id est manna, secundum historiam prius datum est, quam percussa petra fluerent aquae. Hactenus dilectio sacramenti hujus morosius nos detinuerit, nunc ad caetera pergamus. ####  |