| #### CAPUT V. Quomodo hanc prophetiam exposuit: |

| #### ####
| #### “Et dabo prodigia in coelo sursum, et signa in terra deorsum, sanguinem, et ignem, et vaporem fumi.” |
#### #### Pauca quaedam tractatu vel expositione indigent, scilicet haec: Et dabo prodigia in coelo sursum, et signa in terra deorsum, sanguinem, et vaporem fumi. Sol convertetur in tenebras, et luna in sanguinem, antequam veniat dies Domini magnus et horribilis (Joel. II). Haec ergo mirabiliter edoctus, laudabiliter donec incipit sic: Viri Israelitae, audite verba haec: Jesum Nazarenum virum approbatum a Deo in vobis, virtutibus, et prodigiis, et signis, quae fecit per illum Deus in medio vestri, sicut vos scitis, hunc definito consilio, et praesentia Dei traditum per manus iniquorum affligentes interemistis (Act. II). Tunc enim jam interemptus esset, cum jam spiritum emisisset, de latere ejus supra naturam mortuorum corporum, sanguis et aqua exivit. Sanguis ille prodigium fuit aliis mortis in mortem, aliis vitae in vitam. Sic olim cum emitteret Dominus signa et prodigia in medio tui, Aegypte, in Pharaonem et in omnes servos ejus (Psal. CXXXIV), sanguis agni aliis mortis, aliis vitae prodigium fuit. Signati quippe illo sanguine postes impenetrabiles fuerunt exterminatori signum sanguinis ejusdem videnti, non signati autem poster Aegyptiorum accessibiles illi fuerunt, ut fiducialiter irrueret, et primogenita tolleret de domibus singulis (Exod. XII). Ita et nunc: Qui sanguinem hujus Agni recipiunt in utrumque postem, scilicet corporis et mentis, evadunt exterminantis diaboli manum accepta remissione peccatorum; qui autem non recipiunt, procul dubio peribunt. Quem Deus, inquit, suscitavit solutis doloribus inferni, juxta quod impossibile erat teneri illum ab eo. David enim dicit in eum: Providebam Dominum in conspectu meo semper, quoniam a dextris est mihi ne commovear (Act. II), etc. Quam cito ad regale atque propheticum confugit testimonium velociter doctus, et in arte perfectus piscator hominum? Vix resurrectionis assertionem labiis emiserat, et quia res magna erat, magnumque negotium asserere hominem resurrexisse apud auditores eosdem, qui illum crucifixerant, metuens ne forte vulneratis auribus sese averterent, et benevolentiam praebere desisterent, velociter magnum et evidens, copiosum et rei competens de magna persona testimonium arripuit, quod contemnere vel parvipendere non deberent. Qualis ergo de coenaculo illo descendit, quantum mutatus ab illo, qui dudum cum diceret Dominus: Ecce ascendimus Hierosolymam, et Filius hominis tradetur ad crucifigendum (Matth. XX), assumens illum seorsum dixit: Absit a te, Domine, non erit tibi istud. Etenim illic audire meruit: Vade retro, Satanas; non enim sapis ea quae Dei sunt (ibid.); hic autem et psalmos memoriter tenebat, et mysteria intelligebat psalmorum. Quodque valde laudabile est, una eademque testimonii praeoccupatione, et praesentium auditorum benevolentiam retinuit, et omni mundo viam ostiumque aperuit, ad intelligendum quod psalmorum voces non id David, sed in Christi personam depromptae sint. Et ne cuiquam dubietatis quidpiam in hoc supersit, continuo promptus, et alacriter firmissima assumptione taliter occurrit: Viri fratres, liceat audenter dicere ad vos de patriarcha David, quoniam et defunctus et sepultus est, sepulcrum ejus est apud nos usque in hodiernum diem. Moxque concludit sic: Propheta igitur cum esset, et sciret quia jurejurando jurasset illi Deus, de fructu lumbi ejus sedere super sedem ejus, providens locutus est de resurrectione Christi, quia neque derelictus est in inferno, neque caro ejus vidit corruptionem (Act. II). Mira ars, mira facultas hominis idiotae, ut jam dictum est, et sine litteris, quia piscator ut homines piscaretur, fortissimi syllogismi hamum acutum projecit. Ecce et alium: Non enim, inquit, David ascendit in coelum. Hoc proposito. confestim assumit hoc modo: Dicit autem ipse: Dixit Dominus Domino mea: Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum (ibid.). His duobus datis, quibus indubitanter oportet concedi, protinus infert concludendo, et dicit: Certissime ergo sciat omnis domus Israel quia et Dominum eum et Christum Deus fecit hunc Jesum, quem vos crucifixistis (ibid.). Ita mirabiliter Spiritus intelligentiae exacutus, et petra justitiae in sermone elimatus, ille dudum litterarum inscius homo piscator, hominum tanquam piscium ora transfixit unco argumentosae orationis, ut non possent effugere ad gurgites humanae disputationis, suasque conscientias abscondere veritati. Sed incoeptum ordinem prosequamur. ####  |