| #### CAPUT XXIII. Quid intenderit, dicendo: |

| #### ####
| #### “Verumtamen pergens ad populum meum, dabo consilium, quid populus tuus faciat populo huic,” |
#### #### addiderit, ####
| #### “extremo tempore.” |
#### ####
| #### “Verumtamen pergens ad populum meum, dabo consilium, quid populus tuus populo huic faciat extremo tempore.” |
#### #### Quale consilium dederit iste cadens apertis oculis, vel cur extremo tempore dixerit, subsequentibus factis apparebit: ####
| #### “Dixit homo cujus obturatus est oculus ejus, dixit auditor sermonum Dei, qui novit doctrinam Altissimi, et visiones Omnipotentis videt, qui cadens apertos habet oculos: Videbo eum, sed non modo, intuebor illum, sed non prope. Orietur stella ex Jacob, et consurget virga de Israel, et percutiet duces Moab, vastabitque omnes filios Seth. Et erit Idumaea possessio ejus, haereditas Seir cedet inimicis suis, Israel vero fortiter aget. De Jacob erit qui dominetur, et perdat reliquias civitatis.” |
#### #### Iterata confessione imo professione stultitiam suam promulgat, quod videlicet audiens intrinsecus sermones Dei, obturatum per cupiditatem habens cordis oculum, non provideat suae saluti, quod cadens apertos habeat oculos, ut superius dixerat. Addit adhuc non minora prioribus: ####
| #### “Videbo, inquit, eum, sed non modo.” |
#### #### Quem visurum se fateatur, in parabola hac pene aperit, cujus sensum satis manifestum totus novit orbis. ####
| #### “Orietur stella ex Jacob,” |
#### #### etc. De Christi namque nativitate manifesta et vera est prophetia, qui et ipse stella clara est, et matutina, et in ortu suo per stellam visibilem declarandus est (Matth. II). ####
| #### “Orietur” |
#### #### ergo, inquit, ####
| #### “stella ex Jacob, et consurget virga de Israel,” |
#### #### id est, lux veritatis et coeleste imperium de hujus populi carne procedet. Virga haec ####
| #### “percutiet duces Moab,” |
#### #### id est omnes hostes veri Israel, quos omnes jure nuncupes Moabitas. Et recte in praesenti causa, et apud regem Moab, per solum Moab inimicorum ejus designatur universitas. Sed quid est quod ait: ####
| #### “Vastabitque omnes filios Seth?” |
#### #### Nunquid hostes sunt ejus omnes filii Seth? Nonne totus mundus, nonne homines a diluvio sunt filii Seth? Nempe diluvio solus Noe cum domo superstes fuit, de quo totus iterum impletus est orbis. At illum Seth fuisse filium, quis nescit? Seth quippe genuit Enos, Enos genuit Malaleel, Malaleel genuit Jarech. Jarech genuit Enoch, Enoch genuit Mathusale, Mathusale genuit Lamech, Lamech genuit Noe (Gen. V). Igitur quod ait: ####
| #### “Vastabitque omnes filios Seth,” |
#### #### idem est ac si dicat, vastabitque omnes gentes virga Israel, virga ferrea, rectissimus atque fortissimus rex juxta prophetiam quoque, qua in psalmo loquitur Pater: ####
| #### “Postula a me, et dabo tibi gentes haereditatem tuam, et possessionem tuam terminos terrae. Reges eos in virga ferrea (Psal. II).” |
#### #### ####
| #### “Et erit, inquit, Idumaea,” |
#### #### id est conversa de terrenitate gentium Ecclesia, ####
| #### “possessio ejus,” |
#### #### sicut et aliud propheticum testatur oraculum: ####
| #### “In Idumaeam, inquiens, extendam calceamentum meum (Psal. LIX et CVII),” |
#### #### id est gentibus pandam incarnationis meae mysterium. ####
| #### “Haereditas Seir cedet inimicis suis.” |
#### #### Seir id est pilosi, scilicet diaboli haereditas, nos gentes quandoque fuimus, cui in simulacris mutis tributa cultus sacrilegi solvebamus. Fuimus, inquam, sed jam non sumus; regi namque Israel postulanti a Patre, ut praedictum est, dati sumus in haereditatem. Ergo haereditas Seir, quae cedat inimicis, illi sunt sive gentes, sive Judaei, quicunque adhuc Domino adulantur victi diaboli. Cedent itaque inimicis suis, id est derelinquentur, quia sic elegerunt, sic maluerunt, eisdem dominis suis. Ipsi namque idem, quod miserrimum est, domini sunt qui inimici. Israel ergo fortiter aget, Israel, inquam, quisquis de fide est Israel, et si non sit de carne Israel, fortiter aget, fortiter cum rege suo mundum vincet. Unde enim hoc? ####
| #### “De Jacob, inquit, erit qui dominetur, et perdat reliquias civitatis.” |
#### #### Unus, inquit, de carne Jacob princeps erit exercitus, et dux belli, qui et in primo adventu suo dominatum accipiet, regnumque et honorem, ut omnis populus, tribus, et linguae serviant ei (Apoc. V), et in secundo cum venerit, scilicet in die judicii, perdet quae ad se non pertinent reliquias civitatis, civitatis adversae, civitatis diaboli. ####  |