| ### LIBER PRIMUS ###  |

| #### INCIPIUNT CAPITULA LIBRI PRIMI. |

| #### #### I. De rationabili discipuli suggestione ad magistrum pro Ecclesiae defensione. #### II. De eo quod quadrifarie summa quaestionis proponitur, unde totus liber pendet et scribitur. #### III. Quod tres ordines Ecclesiae dum inter se contendunt, gravi quartum errore offendant. #### IV. Quod aliquando sicut videntur multae quaestiones sub una objici, ita multae sub una responsione praecidi. #### V. De argumento quo probatur quod Dei judicio sint relinquendi qui perfectiores sunt habendi. #### VI. Quod hoc argumentum si concedatur, inconveniens sequatur. #### VII. Objectio monachorum quali molimine roboretur argumentorum. #### VIII. Quid a monachis objiciatur regularibus canonicis. #### IX. Quod regulares canonici et monachi eadem his qui dicuntur clerici objiciant. #### X. Quod monachi et illi qui dicuntur clerici, nec in conversatione conveniant, nec in aliorum objectione. #### XI. Quod omnibus apostoli testimonio respondeatur, quod et praeludium vocatur. #### XII. Quo argumento inveniatur, quod nullus nisi ab ipsa Veritate doceatur. #### XIII. Quomodo constat inventum esse auctoritatem cum ratione convenisse. #### XIV. Quod debeant ratione et auctoritate refutari, qui videntur de utroque injuste roborari. #### XV. Quomodo auctoritas testetur gravius esse vitia expellere quam virtutes acquirere. #### XVI. Quod ex auctoritate constet aliquando sola ratione contradicentes convincere, aliquando ex adducta auctoritate concludere. #### XVII. Quod qui debet discordes ad pacem reducere, sic debet quosdam arguere, ut alios videatur defendere, et e converso nunc autem omnes corrigere vel omnes ad pacem reducere. #### XVIII. Quod ibi sermo pro veritate est, facilius [l. satius] est ut scandalum oriatur, quam ut veritas relinquatur. ####  |