| #### CAPUT XII. De consideratione operis hujus Spiritus sancti, cum testimonio prophetico quod Pater Deus dicit: |

| #### ####
| #### “Eructavit cor meum verbum bonum,” |
#### #### etc. #### Quomodo autem convenerunt in illud sacrarium hic Spiritus sanctus et ille Filius Dei, nisi mittente Patre, quemadmodum dicit in David: Eructavit cor meum verbum bonum, dico ego opera mea regi. Lingua mea calamus scribae velociter scribentis? (Psal. XLIV.) Neque enim tantummodo intelligendum est de creatione mundi, ubi Pater verbum bonum eructabat, creando quidpiam, et dicendo: Fiat (Gen. I), praesertim cum in isto confestim addat: Speciosus forma prae filiis hominum, diffusa est gratia in labiis tuis (Psal. XLIV), etc. Ergo hic quoque, imo hic maxime in uterum Virginis Verbum bonum cor Patris eructavit, et dixit ipse opera sua regi. Quomodo? Lingua, inquit, mea, id est spiritus meus, revera calamus scribae velociter scribentis; Verbum meum, Verbum bonum naturae humanae velociter inscripsit, et sic dixi opera mea regi, ut assumptum hominem nihil lateret omnium quaecunque feci, ut sciret facere omnia quaecunque ego facere scivi. Igitur qui dixit olim: Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram, ejus Spiritus hic facit hominem novum, quem veraciter ipsam confiteamur esse imaginem, in quo plenariam non dubitemus inesse Dei similitudinem. Et illic quidem dixit: Et praesit piscibus maris, et volatilibus coeli, et bestiis, universaeque creaturae, omnique reptili quod movetur in terra (Gen. I). Hic autem dicit: Populi sub te cadent in corda inimicorum regis. Sedes tua, Deus, in saeculum saeculi; virga directionis, virga regni tui (Psal. XLIV). Ergo illum praeesse jussit piscibus, volucribus et bestiis, videlicet dignitate rationis; istum autem populis, scilicet auctoritate divinae majestatis. Cum enim dixisset, populi sub te cadent, in corda inimicorum regis, licet hoc idem sit, populi qui inimici fuerant te adorabunt, vera adoratione cordis, tamen ne quid deesset, saltem in proprietate vocis, continuo subjunxit: Sedes tua, Deus, in saeculum saeculi. Deum utique hunc appellavit, qui tanto et multo amplius praeesse debeat populis quam ille piscibus, volucribus, et bestiis. ####  |