| #### CAPUT 18 |

| #### ####
| #### “Deinde post haec dicit discipulis suis: Eamus in Judaeam iterum.” |
#### #### Deinde, inquit, id est, cum dnobus diebus in eodem loco mansisset, post haec quae superius a Judaeis pertulit, qui voluerunt eum lapidare; ####
| #### “post haec,” |
#### #### inquam, quod magnum et a metu mortis alienum est, ####
| #### “dixit discipulis suis: Eamus in Judaeam iterum,” |
#### #### ####
| #### “Dicunt ei discipuli: Rabbi, nunc quaerebant te Judaei lapidare, et iterum vadis illuc?” |
#### #### Videlicet, metuebant ne occideretur, nescientes quod nisi vellet non moreretur, et idcirco consilium illi dabant, ne iterum pergeret in Judaeam. ####
| #### “Respondit Jesus: Nonne duodecim sunt horae diei?” |
#### #### Quid, inquit, mihi consilium datis, cum non vos me, sed ego vos duodecim elegerim, et sic debeatis sequi nutum magistri, sicut sequuntur duodecim horae motum solis sive diei? Aliter: ####
| #### “Nonne duodecim sunt horae diei?” |
#### #### Nonne, inquit, scriptum est, quia ####
| #### “sol cognovit occasum suum?” |
#### #### (Psal. CIII.) Nunquid sol iste, de quo scriptum est, alicujus excutietur incursu, et occidet antequam veniat hora ejus? ####
| #### “Ego nempe sum lux mundi (Joan. VIII),” |
#### #### ego ille sol, qui ####
| #### “occasum suum cognovit;” |
#### #### igitur sic iste sol, quo aer illustratus dies efficitur, ab oriente usque in occidentem proficiscitur, et nequaquam in hominis potestate est ut occidat, antequam veniat duodecima hora ejus; ita scitote quia non me occident Judaei, antequam veniat hora mea, in qua mori decrevi. Quod si timetis, ne forte dum ego quaeror vos periclitemini, ecce dico vobis: ####  |