| #### CAPUT XX. Quomodo veraciter dictum sit: |

| #### ####
| #### “Erat enim docens eos sicut potestatem habens,” |
#### #### secundum signa quae fecerat. #### Amplius autem: Erat enim docens eos sicut potestatem habens, et non sicut Scribae eorum et Pharisaei (Matth. VII), subauditur, sive boni sive mali. Fuerunt enim in illis scribae boni, videlicet quorum Moyses et Esdras erant optimi. Fuerunt et boni Pharisaei, scilicet Aaron, et filii ejus, imo quotquot erant sacerdotalis aut Levitici generis. Nam Pharisaei clerici dicuntur illius populi. De optimis sumamus comparationem. Non sicut Moyses et Aaron erat iste docens, sed sicut potestatem habens, verbi gratia. Dixitque Dominus ad Moysen: Quid clamas ad me? Loquere filiis Israel, ut proficiscantur: Tu autem eleva virgam, et extende manum tuam super mare, et divide illud, ut gradiantur filii Israel in medio maris per siccum (Exod. XIV). Sic et in caeteris quaecunque fecit non penes se potestatem habebat, quippe qui homo et non Deus erat, et idcirco necessario ad Deum potestatem habentem clamabat. Hic autem sicut potestatem habens cuncta peragebat, quippe qui non homo tantum, sed Deus et homo erat. Consideremus ergo ejus opera quomodo sicut potestatem habens illa faciebat. Descendente illo de monte cum sequerentur eum turbae multae, ecce, inquit, leprosus veniens adoravit eum, dicens: Domine, si vis, potes me mundare (Matth. VIII). Non dixit, si clames ad Deum, potes emundationem mihi obtinere, sed quod magnae fidei est, si vis, ait, potes me mundare. At ille veraciter potestatem habens, ut eamdem potestatem gestu quoque corporis significaret, extendens manum tetigit eum, dicens: Volo, mundare. Et confestim mundata est lepra ejus. Deinde accedens Centurio, potestatem illum habere, ut habebat vere, egregia fide confessus est. Tantum, inquit, dic verbo, et sanabitur puer meus. Nam et ego homo sum sub potestate, habens sub me milites, et dico huic: Vade et vadit, et alii: Veni, et venit, et servo meo, fac hoc et facit (Marc. I; Luc. V). Denique hac proposita similitudine vir admirandae fidei, hoc voluit subintelligi, ut diceret: Tu homo qui et Deus es, passiones omnes et universas infirmitates habes potestati tuae et judiciis tuis militantes, et dicis huic, vade et vadit; dicis, inquam, huic spiritui infirmitatis, recede et recedit; dicis item alio, cum causa et ratio postulat, veni et venit, ut scilicet flagelletur, quem flagellari volueris, tu qui malis servitiis nosti bene uti. Itaque potestatem confessus est, et responsum accepit, sicut potestatem habentis pro merito suae fidei, vade, et sicut credidisti fiat tibi. Sic et caetera quaecunque faciebat, sicut potestatem habens operabatur, et non sicut Scribae et Pharisaei, imo non sicut summi principes Moyses et Aaron, quibus ut aliqua facerent clamore et oratione opus erat, et idcirco recte admirabantur turbae super doctrina ejus. ####  |