| #### CAPUT VIII. Quod septem persecutiones passus sit David: quo numero capitum draconis rufi in Apocalypsi significantur omnes persecutiones diaboli contra Christum et Ecclesiam; et quod in persona sua tolidem vicibus a Judaeis tentutus sit Christus. |

| #### #### Hic jam persecutiones ipsae quas pertulit David numerandae sunt. Prima est, ubi nunc mittente Saul lanceam, ut configeret eum cum pariete, declinavit et fugit. Secunda, ubi postquam percussit Philistaeos plaga magna, itidem psallentem nisus est Saul configere, et eo declinante, lancea casso vulnere perlata est in parietem. Tertia, ubi cum fugisset David, et venisset ad Achis regem Geth, interfecit Saul propter illum sacerdotes Domini. Quarta, ubi nuntiaverunt Ziphei, dicentes: ####
| #### “Ecce David latitat apud nos,” |
#### #### et surrexit Saul et persecutus est David in desertum Maon. Cumque desperaret David se posse evadere, nuntius venit ad Saul dicens: ####
| #### “Festina et veni quoniam infuderunt se Philistaei super terram.” |
#### #### Quinta in deserto Engaddi, ubi cum ingressus speluncam fuisset Saul ut purgaret ventrem, surrexit David, et praecidit oram chlamidis ejus silenter. Sexta ubi iterum nuntiaverunt Ziphei, dicentes: ####
| #### “Ecce David absconditus est in colle Achila,” |
#### #### et surrexit David et descendit in desertum Ziph, ubi cum dormiente illo dixisset Abisai, ####
| #### “Conclusit Deus hodie inimicum tuum in manus tuas. Nunc ego perfodiam eum lancea in terra semel, et secundo opus non erit. Dixit David: Ne interficias eum. Ac deinceps propitius sit mihi Dominus, ne extendam manum meam in Christum Domini. Nunc igitur tolle hastam quae est ad caput ejus, et scyphum aquae,” |
#### #### etc. Septima, quae et ultima, ubi ait David in corde suo: ####
| #### “Aliquando incidam in una die in manus Saul. Nonne melius est ut fugiam et salver in terra Philistinorum, et desperet Saul, cessetque me quaerere in cunctis finibus Israel? Fugiam ergo manus ejus. Et surrexit David et abiit ipse et sexcenti viri cum eo ad Achis filium Mahog regem Geth.” |
#### #### Septem istis persecutionibus David, universae significantur persecutiones, quas excitavit Diabolus contra Christum et Ecclesiam ejus. Septenario quippe numero plerumque universitas designatur. Unde et in Apocalypsi draco ille magnus rufus, serpens antiquus, qui vocatur Diabolus, et Satanas, septem capita habere scribitur, quibus universi reges qui contra Christum et sanctam ejus Ecclesiam persecutiones excitaverunt, significantur (Apoc. XII). Caeterum et in propria persona sua, quas pertulit Christus persecutiones, septem fuerunt. Prima fuit ubi secundum Matthaeum mox nati ejus animam funestus Herodes quaesivit, et propter eum infantes occidit (Matth. II). Secunda fuit ubi secundum Lucam, cum venisset Nazareth, ubi erat nutritus, cum jam citharizaret, id est, praedicaret, ad mitigandum furorem Saul, scilicet, ut conquiesceret, qui contra eum jam furere coeperat possessor vel agitator Judaeorum malignus spiritus, ####
| #### “Surrexerunt, inquit, et ejecerunt illum extra civitatem, et duxerunt illum usque ad supercilium montis, supra quem civitas illorum erat aedificata, ut praecipitarent eum. Jesus autem transiens per medium illorum ibat (Luc. IV).” |
#### #### Tertia fuit, ubi secundum Joannem, fugit a facie Judaeorum irridentium, fugit, inquam, dicendo: ####
| #### “Nisi manducaveritis carnem filii hominis, et biberitis ejus sanguinem, non habebitis vitam in vobis (Joan. VI).” |
#### #### Nam revera haec dicendo, ####
| #### “fugit et abscondit se ab illis,” |
#### #### secundum titulum Psalmi tricesimi tertii, qui sic inscribitur: ####
| #### “Psalmus David, cum commutavit vultum suum coram Abimelech, et dimisit eum (Psal. XXXIII),” |
#### #### et abiit, et tympanizabat ad ostia portae civitatis, et defluebant salivae in barbam, et ferebatur in manibus suis (I Reg. XXI). Abimelech ipse est, qui supra dicitur Achis. Interpretatur autem Abimelech patris mei regnum. Achis vero quomodo est. Significat ergo Judaeos, quos recte Christus prius appellaverit Patris sui regnum, quod significat Abimelech, nunc autem Achis, ex quo dixerunt: Quomodo est, quomodo esse potest. In quo coram istis immutavit vultum suum? In eo videlicet, quod veteris sacrificii ritum convertit in novum. In eo quoque salivae defluxerunt illi in barbam, quod cum diceret: ####
| #### “Nisi manducaveritis carnem meam,” |
#### #### etc., infantilia videbatur illis verba proferre. Infantium enim est salivam emittere. Tunc quoque tympanizabat ad portam civitatis, quando invitis et audire nolentibus mysterium praedicabat suae passionis, futurum esse sciens, quod credendo aperirent aliqui. Ferebatur etiam in manibus suis, videlicet cum tenens in manibus panem et vinum: ####
| #### “Accipite,” |
#### #### inquit, ####
| #### “et comedite, hoc est corpus meum. Hic est sanguis meus Novum Testamentum (Matth. XXVI; Luc. XXII).” |
#### #### Attamen secundum Hebraicam veritatem nunc legimus, ####
| #### “Et collabebatur in manibus eorum.” |
#### #### Quarta fuit persecutio, quando miserunt principes et Pharisaei ministros ut apprehenderent eum. Qui reversi, cum diceretur eis: ####
| #### “Quare non adduxistis eum? Responderunt: Nunquam sic locutus est homo sicut hic homo loquitur (Joan. VII).” |
#### #### At illi in intentione persistentes, adduxerunt mulierem in adulterio deprehensam, tentantes, ut possent accusare eum (Joan. VIII). Quinta persecutio fuit, ubi cum dixisset: ####
| #### “Amen, amen dico vobis, antequam fieret Abraham ego sum, tulerunt lapides ut jacerent in eum (ibid.).” |
#### #### Sexta ubi cum dixisset: ####
| #### “Ego et Pater unum sumus, sustulerunt lapides Judaei ut lapidarent eum (Joan. X).” |
#### #### Septima, quae et ultima, ubi collegerunt adversus eum concilium, nec destiterunt donec crucifigerent eum. ####  |