| #### Psalmus 89. |

| #### Psalmus LXXXIX inscribitur sic: ####
| #### “Oratio Moysi hominis Dei.” |
#### #### Moysi, inquam, non cujuslibet de Judaico populo, sed illius, qui quodam privilegio homo Dei potest dici. Hic psalmus communem resonat spem humani generis. ####
| #### “Domine, inquit, refugium factus es nobis a generatione et generatione,” |
#### #### id est a primis justis usque ad novissimos. Praevidens namque Propheta Judaeos in perfidia semper et errore permansuros, intendit in hoc psalmo ostendere genus humanum per solum Christum esse redimendum. ####
| #### “Sicut enim in Adam omnes moriuntur, ita et in Christo omnes vivificabuntur (I Cor. XV.)” |
#### #### Concessa itaque pro merito mortalitate hominis per haec verba: ####
| #### “Mane sicut herba transeat, mane floreat et transeat, vespere decidat, induret et arescat, quia defecimus in ira tua et in furore tuo turbati sumus,” |
#### #### etc., communem resurrectionis spem continuo subjecit: ####
| #### “Convertere, inquit, Domine, usquequo, et deprecabilis esto super servos tuos.” |
#### #### Et quasi exauditus: ####
| #### “Repleti sumus, inquit, mane misericordia tua.” |
#### #### ####
| #### “Mane,” |
#### #### id est resurrectionis die. ####
| #### “Sumus,” |
#### #### ait, pro ut diceret, erimus, quia videlicet fide certissima, quasi jam peracta resurrectio est, quam in Christo factam, in nobis futuram speramus. |