| #### CAPUT XXVII. Quomodo Joseph, semel venditus viginti denariis a fratribus, secundo venditus sit Putiphar eunucho in Aegypto a Madianitis. |

| #### #### Et illo perseverante in fletu, Madianitae vendiderunt Joseph in Aegypto Putiphar eunucho magistro militiae Quaeritur de isto qui nunc eunuchus asseritur, quo modo postea uxorem habere dicatur. Tradunt Hebraei emptum ab hoc Joseph ob nimiam pulchritudinem in turpe ministerium, et, a Domino virilibus ejus arefactis, postea electum esse juxta morem hierophantarum in pontificatum Heliopoleos, et hujus filiam esse Aseneth, quam postea Joseph acceperit. Ecce secundo in servum venundatus est Joseph (Psal. CIV). Et hoc interesse notandum est, quia primae venditionis pretium Scriptura non tacuit, viginti enim argenteis vendiderunt eum fratres sui Ismaelitis, secundo autem quanti venditus sit, dicere neglexit. Et recte: Quia Ismaelitae sive Madianitae negotiatores permisti, quod suum erat, et quod emerant licenter jam vendiderunt. Fratres autem hoc faciendo malum, ipsi venundati sunt, et idcirco sciendum fuit quanti seipsos vendiderunt, id est quam parvo pretio tam ingentis peccati servi facti sunt. Nam tali in negotio viginti argentei, quid sunt inter tantos? Siquidem cum decem fratres unius venditores fuerint, singulae portiones eorum, boni argentei sunt. Parvo igitur venundati sunt, nisi quod et illi non tam marsupiis suis consulere quam invidiae suae satisfacere curaverunt. Porro Madianitis qui emerunt et rursus vendiderunt Joseph, illi fratrum nequissimi comparabiles sunt, scilicet principes sacerdotum, qui et vendiderunt Christum, et ut sibi venderetur, pecuniam discipulo spoponderunt: vendiderunt, inquam, quia, juxta suam occasionem, ut locum et gentem sibi servarent, quasi rursus vendentes eum Pilato tradiderunt. Nam si, secundum Apostolum, ex Ismael sunt omnes qui sequuntur eos qui vel secundum spiritum nati vel promissionis filii sunt (Gal. IV), quanto magis illi Ismaelitae recte dicantur, qui hunc usque in mortem persecuti sunt, non utcunque secundum spiritum natum, sed ex sancto Spiritu conceptum, cui non ad mensuram Deus spiritum dat (Joan. III), sed in eo corporaliter omnis plenitudo divinitatis inhabitat? (Col. II.) Haec mira venditio eorum fuit, cum propter locum et gentem regem suum et loci et gentis suae solum praesidium tradiderunt, dicendo: Ne forte veniant Romani et tollant nostrum locum et gentem (Joan. XI). Et pretium quidem emptionis eorum similiter supputatum est. Triginta namque argenteos traditori discipulo dederunt. Ubi notanda diligenter, secundum distantiam personarum, differentia quoque divinitus provisa pretiorum. Binarius namque et ternarius in deceno limite viginti et triginta faciunt. Ergo quantitas pretii, quo Joseph venundatus est, binarius; pretii vero quo emptus est Christus, ternarius est. Et recte. Nam Joseph, utpote purus homo, solummodo ex anima constat et corpore, Christus vero ex anima et corpore, simul ex veritate constat divinae naturae. Bene igitur illic binarius, hic autem pretii quantitas ternarius est. Porro et illic, ubi in Aegypto venditus est Joseph, et hic ubi gentibus traditus est Dominus noster, pretium vel emolumentum vendentium sive tradentium definitum non est. Attamen in propheta dicente: Paveant illi, et non paveam ego, induc super eos diem afflictionis, et duplici contritione contere eos, Domine Deus meus (Jer. XVII), justa merces iniquitati illorum concessa est. Nam quia paventes, imo pavorem simulantes, dixerunt, et venient Romani, et tollent nostrum locum, non solum hac simplici contritione contriti sunt, sed et duplicata est contritio illorum, scilicet ut et locum perderent, et aeternam animae mortem incurrerent. ####  |