| #### CAPUT XX. Augustini patrocinio perperam sese defendere, qui Deum malum velle astruunt. |

| #### #### Totum patrocinium huic sensui quo Deus velle malum astruitur, locus ille ferre dicitur, in quo B. Augustinus plurimum loquens de omnipotentia Dei, et illi fideliter intentus ait : Non ergo fit aliquid, nisi omnipotens fieri velit Deus, vel sinendo ut fiat, vel ipse faciendo. Nec dubitandum est Deum facere bene, etiam sinendo fieri quaecunque fiunt male. Non enim hoc nisi justo judicio sinit. Et profecto bonum est omne judicium quod justum est. Quamvis ergo quae mala sunt, in quantum mala sunt, non sint bona, tamen ut non solum bona, sed etiam sint et mala, bonum est. Nam nisi esset hoc bonum, ut essent et mala, nullo modo sineretur ab omnipotente bono, cui procul dubio quam facile est quod vult facere, tam facile est quod non vult esse non sinere. Hoc nisi credamus, periclitatur ipsum nostrae Confessionis initium, qua nos in Deum Patrem omnipotentem credere confitemur. Et post aliqua: Propterea namque ####
| #### “magna opera Domini, exquisita in omnes voluntates ejus (Psal. CX),” |
#### #### ut miro et ineffabili modo non fiat praeter voluntatem ejus, quod etiam contra voluntatem ejus fit, quia non fieret, si non sineret. Nec utique nolens sinit, sed volens. Nec sineret bonus fieri male, nisi et omnipotens de malo facere posset bene . Totum, inquam, ex istis beati Augustini dictis suae sententiae patrocinium sumpsisse dicuntur hi qui Deum velle malum astruunt, a magnis et nominatis quos audire vel adire non possumus, magistris sese hoc accepisse confirmantes. Sed ecce inspicientes sollicite, primum illud nos advertisse gaudemus, quia sicut nusquam alias, ita nec istic audita est ipsa quam detestamur horrisona enuntiatio, vult Deus malum. Quod si ab eo dictum fuisset, merito seipsum et justius reprehenderet, quam ubi pro minuscula dictione retractando reprehendens semetipsum, vitanda, inquit, erat hic offensio aurium religiosarum. Magis autem hoc e contrario praedicat, quia vult Deus bonum fieri, dicendo: Non enim hoc nisi justo judicio sinit, et profecto bonum est omne quod justum est. Igitur haec ipsa dicta diligenter gratiae et veritatis lumine admoto perscrutemur, et ab ista, quae non ad honorem Dei spectat, enuntiatione nobiscum quoque tanti doctoris dignitatem conemur defendere. ####  |