| #### VERS. 2. |

| #### ####
| #### “Nunquid qui multa loquitur non et ipse audiet?” |
#### #### Qui mos procacium esse solet, ut recte dictis semper e diverso respondeant. ####
| #### “Nunquid, ait, qui multa loquitur,” |
#### #### id est qui nimium loquax est, subaudi ut tu (sapientia quippe ab ore justorum superfluam sonat loquacitatem in auribus stultorum), ####
| #### “non et ipse audiet,” |
#### #### subaudi responsum juxta stultitiam suam, ####
| #### “ne sibi sapiens videatur? (Prov. XXVI.)” |
#### ####
| #### “Aut vir verbosus justificabitur?” |
#### #### Subaudi, non; sed e contrario, cultus justitiae silentium. Sed verae sententiae jaculum virus perdit, imo retusum resilit, quia forte est quod ferit [al. videt], dum boni viri rectitudinem impetit; et more pravorum omnium, qui audire bona patienter nequeunt, ad respondendum se accingens. ####  |