| #### CAPUT 12 |

| #### ####
| #### “Dicit ad eum Nicodemus: Quomodo potest homo nasci cum sit senex? nunquid potest in ventrem matris suae iterum introire et nasci [alias renasci]?” |
#### #### Imo quia senex, quia vetus homo est: ####
| #### “Inveteravit enim inter omnes inimicos suos (Psal. VI),” |
#### #### idcirco oportet eum denuo nasci, oportet alterari, oportet alia generatione renovari. At ille terreno sensu coelestis hominis dicta penetrare non poterat, idcirco dicebat: ####
| #### “Nunquid potest homo in ventrem matris suae rursus introire et nasci?” |
#### #### Solam enim nativitatem vel generationem illam attendebat (Joan. I), quae ex sanguinibus et ex voluntate carnis, et ex voluntate viri sit; unde non nascuntur ut sint filii Dei, aut, ut videant homines regnum Dei. Verumtamen hoc impossibile vel regno Dei inutile, non illa objiciebat intentione vel spiritu, quo illi dixerunt superius: ####
| #### “Quadraginta et sex annis aedificatum est templum hoc, et tu in tribus diebus aedificabis illud?” |
#### #### (Ibid. II.) Alioquin nec huic semetipsum crederet Jesus. Pulsabat potius ardore discendi, non obstrepebat livore adversandi. Se potius deficere sensu, quam illum proferre inania arbitrabatur. ####  |