| #### CAPUT 2 |

| #### #### Sed et illud notandum quod dicens, haec est amphora, addidit, egrediens; quia profecto illa iniquitatis amphora diu versabitur intus, et in conventiculis et secretis consultationibus, quomodo Jesum in sermone caperent (Matth. XXII), quomodo illum dolo tenerent et occiderent (Marc. XIV), et quod taliter diu tractaverunt, tandem longo circuitu pertractum, egressum est in publicum. Hinc est illud Psalmistae, quod tam de traditore quam de omni inimicorum coetu, qui dixerunt, quando morietur et peribit nomen ejus (Psal. XL), recte intelligitur, cor ejus congregavit iniquitatem sibi, egrediebatur foras, et loquebatur in idipsum, adversum me susurrabant omnes inimici mei, adversum me cogitabant mala mihi, verbum iniquum constituerunt adversum me (ibid.). Nimirum sic agendo amphora intus versabatur, tunc autem egressa est, quando diffinito consilio, tanquam ad latronem exierunt cum gladiis et fustibus et seditiosis clamoribus petierunt atque effecerunt ut crucifigeretur (Joan. XVIII). Et ecce, ait, talentum plumbi portabatur, et ecce mulier una sedens in medio amphorae, et dixit: Haec est impietas. Talentum plumbi pondus est judicii sive damnationis, magnum utique et grave secundum magnitudinem et gravedinem irremissibilis delicti, id est cordis impoenitentis. ####  |