| #### CAPUT XLI. Quomodo civitatem illam vel templum tentorium Domini vocaverit. |

| #### #### VAU. ####
| #### “Et dissipavit quasi hortum tentorium suum, demolitus est tabernaculum suum. Oblivioni tradidit Dominus in Sion festivitatem et sabbatum, et in opprobrium et indignationem furoris sui regem et sacerdotem.” |
#### #### Tentorium sive tabernaculum Domini erat templum illud augustissimum; nam in illo quasi in tabernaculo, quod ad horam figi solet, militabat nomini Domini fides peregrinantium, manentem hic civitatem non habentium, sed futuram inquirentium (Hebr. XIII). Hoc ####
| #### “dissipavit quasi hortum,” |
#### #### nec pluris fecit sanctum nominis sui locum quam vilem hortum olerum (III Reg. XXVII). ####
| #### “Festivitatem et sabbatum,” |
#### #### quae utique visu pulchra erant, ####
| #### “oblivioni tradidit, regem et sacerdotem in indignationem furoris sui et in opproprium tradidit.” |
#### #### Hoc denique non praetereundum quia probrose sic regem projecit, ut, in oculis ejus occisis ipsius filiis tunc demum oculos ejus erueret rex Babylonis (IV Reg. XXV). ####  |