| #### VERS. 12. |

| #### #### His amplius, fili mi, ne requiras. Faciendi plures libros nullus est finis: frequens meditatio, carnis est afflictio. Exceptis his verbis quae ab uno pastore sunt data, et a consilio atque consensu probata sapientium, nihil facias, nihil tibi vindices. Majorum sequere vestigia, et ab eorum auctoritate non discrepes. Alioquin quaerenti multa infinitus numerus librorum occurret, qui te pertrahat ad errorem, et legentem frustra faciat laborare. Vel certe doceat brevitati studendum, et sensus magis sectandos esse quam verba, adversus philosophos et saeculi hujus doctores, qui suorum dogmatum falsitates conantur asserere varietate ac multiplicatione sermonum. Contra Scriptura divina brevi circulo coarctata est, et quantum dilatatur in sententiis, tantum in sermone constringitur. Quia consummatum breviatumque sermonem fecit Dominus super terram (Rom. IX), et verbum ejus juxta est in ore et in corde nostro (Deut. XXX). Aliter. Frequens lectio et quotidiana meditatio, animae solet magis labor esse quam carnis. Quomodo enim quidquid manu et corpore fit, manus et corporis labore completur, ita quod ad lectionem pertinet magis mentis est labor. Ex quo mihi videntur superiora de multitudine librorum aliter sentienda quam plerique existimant. Moris est Scripturarum, quamvis plures libros, si inter se non discrepant et de eadem re scribant, unum volumen dicere. Siquidem et Evangelium et lex Domini immaculata convertens animas singulariter appellantur (Psal. XVIII), cum plura Evangelia et multa mandata sint legis. Sic et volumen in Isaiae sermone signatum (Isa. XXIX) omnis Scriptura divina est, et uno capitulo libri Ezechiel Joannesque vescuntur (Ezech. II; Apoc. X). Salvator quoque omnium retro sanctorum vocibus prophetatus ait: In capite libri scriptum est de me (Psal. XXIX). Juxta hunc igitur sensum arbitror nunc praeceptum, ne plures libri fiant. Quidquid enim dixeris, si ad eum referatur qui in principio erat apud Deum, Deus verbum (Joan. I) unum volumen est, et innumerabiles libri una lex, unum Evangelium nominantur. Quod si diversa et discrepantia disputaveris, et curiositate nimia huc atque illuc animum adduxeris, etiam in uno libro multi libri sunt. Unde dictum est: In multiloquio non effugies peccatum (Prov. X). Talibus igitur libris non est finis. Bonum enim omne, et omnis veritas, certo fine concluditur: malitia vero atque mendacium sine fine sunt. Et quanto plus requiruntur, tanto major eorum series nascitur. Super hac re studium atque meditatio labor carnis est. Carnis, inquam, non spiritus. Habet siquidem et spiritus laborem suum, juxta illud quod Apostolus ait: Plus autem omnibus illis laboravi. Non autem ego, sed gratia Dei mecum (I Cor. XV). Et Salvator: Laboravi clamans (Psal. LXVIII). ####  |