| #### VERS. 15, 16. |

| #### #### ####
| #### “Quamobrem elegit suspendium anima mea, et mortem ossa mea. Desperavi, nequaquam jam vivam.” |
#### #### Haec ad litteram stare non possunt, maxime quia mox sequitur: ####
| #### “Parce mihi,” |
#### #### Domine, quod non consonat cum desperatione. Nisi ita accipiatur quod ait, ####
| #### “confabulabor cum amaritudine animae meae,” |
#### #### ut ea quae supra dixit: ####
| #### “Nunquid mare sum ego, aut cetus,” |
#### #### et caetera, verba sint rationis, et haec dicta, ####
| #### “suspendium elegit anima mea, Dei [f. despera.],” |
#### #### verba sint amaritudinis desperationem male suggerentis. Sed sic bene possunt mystice accipi. ####
| #### “Suspendium,” |
#### #### id est cor suspendere sursum ad Deum, ####
| #### “elegit anima mea,” |
#### #### id est intentio mea; ####
| #### “et mortem,” |
#### #### id est mortificationem, subaudi elegerunt, ####
| #### “ossa mea,” |
#### #### id est carnis fortitudo nociva, juxta illud: ####
| #### “Mortificate membra vestra, quae sunt super terram (Coloss. III),” |
#### #### et hoc modo sequitur hic sensus: ####
| #### “Desperavi,” |
#### #### id est, bona praesentis vitae sprevi; ####
| #### “nequaquam jam vivam,” |
#### #### subaudi in illis, videlicet quia elegi mundo mori. Sic non repugnat hoc quod sequitur: ####
| #### “Parce mihi, Domine,” |
#### #### quod dictum patet desperationis non esse. ####
| #### “Parce,” |
#### #### inquam: nam expedit ut parcas: ####
| #### “nihil enim,” |
#### #### subaudi te non parcente, facti ####
| #### “sunt dies mei,” |
#### #### id est dies vitae praesentis, et hoc affirmat subjungendo: ####  |