| #### Psalmus 27. |

| #### Dehinc a psalmo vigesimo septimo jam quinta perioche fit, cum ad caput reditur, ad summam fidei, quam de Christi passione et resurrectione constare credimus et scimus. ####
| #### “Ad te, inquit, Domine, clamabo Deus meus, ne sileas a me,” |
#### #### etc. Voces quippe capitis nostri sunt orantis, pro resurrectione sua, ut non sit similis descendentibus in lacum, simulque interponentis damnationem inimicorum sub concessione, qua dicit: ####
| #### “Da illis secundum opera eorum, et secundum nequitiam adinventionum ipsorum,” |
#### #### etc. Nam quod ait: ####
| #### “Dominus adjutor meus et protector meus, et in ipso speravit cor meum, et adjutus sum, et refloruit caro mea,” |
#### #### certissima post orationem resurrectionis enuntiatio est, in qua videlicet refloruit caro ejus, quae cum de radice Jesse floruisset, sub flagellis et opprobriis defloruisse visa fuerat. |