| #### CAPUT 6 |

| #### #### Laborare fecistis Dominum in sermonibus vestris, et dixistis: In quo enim fecimus eum laborare? In eo quod dicitis: Omnis qui facit malum, bonus est in conspectu Domini, et tales ei placent. Aut certe ubi est Deus judicii? Multos fuisse in populo Judaeorum, etiam ante hanc ultimam impietatem, qua Christum occiderunt, et apostolos ejus persequentes, verbum ejus repulerunt, qui dicerent: Omnis qui facit malum, bonus est in conspectu Domini et tales ei placent, illud indicat de libro Machabaeorum taliter dictum: In diebus illis exierunt ex Israel filii iniqui, et suaserunt multis, dicentes: Eamus, et disponamus testamentum cum gentibus quae circa nos sunt, quia ex quo recessimus ab eis, invenerunt nos multa mala. Et abierunt ad regem, et dedit illis potestatem ut facerent justitias gentium. Secundum illas sive ex persona talium in septuagesimo secundo psalmo dicitur: Quia zelavi super iniquos, pacem peccatorum videns. Item: Quomodo scit Deus, et si est scientia Excelso? etc. Sic loqui et sic existimare et dicere, ubi est Deus judicii? eorum est, qui omnino a fide sunt alieni. Non est, aiunt, in rebus humanis providentia. Omnia casu feruntur incerto, nec Dei judicio gubernantur, quin potius mali ei placent, et boni displicent. Quantum offendat Deum, sermo vel sensus hujusmodi vehementer insinuat, cum dicit: Laborare fecistis Dominum in sermonibus vestris; cum haec et his similia Deus Pater, Deus Spiritus sanctus diceret per prophetas ad sacerdotes, et carnes eorum immolatitias reprobaret, jamdudum et interea loquebatur ad opus salutis nostrae praeparans se Filius unigenitus, et dicebat illud in psalmo: Holocaustum, et pro peccato non postulasti, tunc dixi: Ecce venio (Psal. XXXIX). Ad hoc dictum valde congruit hoc responsum Patris: ####  |