| #### CAPUT XXX De benedictione, in qua dictum est: |

| #### ####
| #### “Et terror vester sit super cuncta animantia terrae.” |
#### #### (CAP. IX.) Benedixitque Deus Noe et filiis ejus et dixit ad eos: Crescite et multiplicamini, et implete terram, et terror vester ac timor sit super cuncta animalia terrae, et super omnes volucres coeli, cum universis quae moventur in terra. Hoc jam secundo istis creaturae reliquiis Deus benedicit. Nam et paulo ante benedixerat eis, dicens: Ingredimini super terram, crescite et multiplicamini super eam. Bene et fideliter. Nam propter Dominum nostrum Jesum Christum, postquam resurrexit a mortuis, bis effusa est super homines abundantia supernae benedictionis: gemino quippe dono, data est apostolis gratia Spiritus sancti. Primo, quando datus est eis ab ipso insufflante, ac dicente: Accipite Spiritum sanctum, quorum remiseritis peccata, remittuntur eis (Joan. XX). Secundo, quando venit de coelo idem Spiritus sanctus in igne apparens illis, et super singulos eorum sedens (Act. II), sic intrinsecus ignivit ut de indoctis eruditos, de idiotis sapientes, et de timidis fortes efficeret. Unde et signanter in hac secunda benedictione dictum est: Et sit terror vester super cuncta animantia. Exinde namque minis contonando, miraculis coruscando, verbis pluendo, terribiles facti sunt omni homini bestialiter viventi. Notandum quippe, quod non dixerit, et sit terror vester super caeteros homines, sed super cuncta, inquit, animantia terrae, et super omnes volucres coeli. Hoc bene perspicientes hujus nostri Noe filii, vel domestici viri, terrorem suum non nisi super eos qui bestialiter vivunt, exercere voluerunt: nam in quantum rationabiliter vivunt, quippe subditorum, in tantum pares eos existimant sibi, vel etiam praeferunt: quemadmodum Paulus ille vas electionis, dum dicit quibusdam: Non praedicamus nosmetipsos, sed Dominum nostrum Jesum Christum, nos autem servos vestros per Jesum (II Cor. IV). Juxta litteram fere haec eadem in primis hominibus, Adam et uxore ejus, dicta fuerant, crescite et multiplicamini, et replete terram, et subjicite eam, et dominamini piscibus maris et volatilibus coeli, et universis animantibus quae moventur super terram. Sed hic additum est, ex largitate Dei, dicentis: Omnes pisces maris manui vestrae traditi sunt, et omne quod movetur et vivit, erit vobis in cibum. Tunc enim dictum est solummodo sic. Ecce dedi vobis omnem herbam virentem, afferentem semen super terram, et universa ligna, quae habent in semetipsis sementem generis sui, erunt vobis in cibum. Attamen felici adhuc et infirmitatis experti homini, tenuis ille victus, sufficientior exstitit, quam infirmo nunc et moribundo carnium esus esse possit. Porro, haec homini potestas super cuncta animantia nunc jure accrevit. Nam et tunc propter hominem condita, et nunc propter hominem reservata duplici ex causa hoc ipsum homini debent, quod sunt. Igitur et si antehac absque ulla Dei praecipientis auctoritate, haec homo in cibum praesumpsit, jam ex hoc nunc ante legem, et deinde per legem potestate accepta, jure sibi vendicat eadem in esum, ut is potius contra Dei faciat imperium qui prohibere tentaverit, testante Apostolo, cum quibusdam dicit: Attendentes spiritibus erroris, et doctrinis daemoniorum in hypocrisi loquentium mendacium, et cauteriatam habentium conscientiam suam, prohibentium nubere, abstinentium a cibis quos Deus creavit ad percipiendum cum gratiarum actione fidelibus, et his qui cognoverunt veritatem: quia omnis creatura Dei bona est, et nihil rejiciendum quod cum gratiarum actione percivitur (I Tim. IV). Sequitur: ####  |