| #### CAPUT III. De ortu parvuli vel filii qui illum superavit, et nominibus, sive ordine nominum ejus, quorum primum est Emmanuel, octavum princeps pacis, et quis zelus Domini exercituum fecit hoc. |

| #### #### Parvulus enim natus est nobis, et filius datus est nobis. Et factus est principatus super humerum ejus, et vocabitur nomen ejus admirabilis, consiliarius, Deus, fortis, pater futuri saeculi, princeps pacis. Multiplicabitur ejus imperium, et pacis non erit finis. Super solium David, et super regnum ejus sedebit, ut confirmet illud et corroboret in judicio et justitia amodo et usque in sempiternum. Zelus Domini exercituum faciet hoc. Ideo, inquit, diabolus, et omnis violenta praedatio, qua humanum oppresserat genus, et sanguinem sanguini miscuerat, erit in combustionem, et cibus ignis aeterni, quia natus est nobis parvulus, id est humilis Filius Dei, cujus principatus super humerum ipsius erit, ita ut sibimet, cum sit Deus, propriis viribus ad tenendum principatum suum sufficere possit, qui et per humilitatem passionis suae, agens judicium mundi, et per majestatem principatus sui, damnet illum in die judicii. Hic supra primum dictus est Emanuel, et deinde vocatum est nomen ejus, accelera, spolia detrahe, festina praedari, nunc vocabitur, et aliis nominibus sex, id est, admirabilis, consiliarius, Deus, fortis, pater futuri saeculi, princeps pacis. Et vide quam pulcher ordo nominum. Primum Emanuel, id est nobiscum Deus, pro causa videlicet quae prima est ordine, quia habitavit in nobis Deus homo factus. Secundum, accelera, spolia detrahe, festina praedari, ea videlicet pro causa, quia moriendo fortem armatum diabolum superavit, et spolia ejus distribuit (Luc. XI). Tertium, admirabilis, videlicet quia resurrexit a mortuis, et ascendens in coelum, gloria et honore coronatus, sedet a dextris Dei. Quartum, consiliarius, ex eo scilicet, quod dans paracletum Spiritum sanctum apostolis suis, consilium habuit cum eodem spiritu consilii, de repellendis Judaeis, et vocandis gentibus. Quintum, Deus, quia exinde ab omni mundo vere adoratur, ut Deus. Sextum fortis, quia vere fortis in judicio, quo exspectatur, apparebit. Septimum, Pater futuri saeculi, quia nimirum peracto judicio, non jam ut Dominus servorum, sed ut pater filiorum regnabit. Octavum, princeps pacis, quia revera laudabitur in aeternum, et grates habebit ut auctor pacis, qua Deo sumus reconciliati, per mortem ejus, qui eramus inimici. Quid miraris? Zelus Domini exercituum faciet hoc. Vere et fideliter. Quisnam est iste zelus Domini, qui faciet ut talis parvulus nascatur nobis, et tantus filius detur nobis? Quis, inquam, est iste bonus zelus Domini, nisi bonus spiritus Domini? Nempe non virili semine, sed isto spiritu fiet, ut talis parvulus nascatur nobis, ut tantus filius detur nobis. Sic angelus Gabriel dicit: Spiritus sanctus superveniet in te, et virtus Altissimi obumbrabit tibi. Ideoque et quod nascetur ex te sanctum, vocabitur Filius Dei (Luc. I). Quare autem praesenti loco Spiritus sanctus, zelus Domini dicitur? Videlicet, quia contra tyrannum regni Dei usurpatorem zelando fertur, et sua vi utitur, ut fortior illo forti armato sit iste (Luc. XI), qui natus est nobis parvulus, iste qui datus est nobis filius. Idcirco parvulus idem, daemonia se in spiritu Dei ejicere, profitetur (ibid.). Itaque misso foras principe mundi, multiplicabitur, inquit, ejus imperium, et pacis non erit finis, etc. Multiplicabitur, inquam, ejus imperium, ut non Judaeorum tantum quibus imperavit David, sed et omnium imperator sit gentium, amodo et usque in sempiternum. ####  |