| #### CAPUT 6 |

| #### ####
| #### “Et transeunte Jesu inde, secuti sunt eum duo caeci, clamantes: Miserere nostri, fili David. Cum autem venisset domum, accesserunt ad eum caeci, et dicit eis Jesus: Creditis quia possum hoc facere vobis? Dicunt ei: Utique, Domine. Tunc tetigit oculos eorum dicens: Secundum fidem vestram fiat vobis, et aperti sunt oculi eorum.” |
#### #### Memores propositi sumus, ut esse debemus, quod videlicet propositum in hoc opere est considerare quatuor facies unius animalis, scilicet, faciem hominis, faciem vituli, faciem leonis et faciem aquilae volantis, quae sunt quatuor sacramenta unius Christi, Filii Dei et filii hominis, quae ignota esse non licet Christianae fidei, quae sunt incarnatio ejus, passio ejus, resurrectio ejus, ascensio ejus. In faciem hominis ad hunc intendimus, et in hoc faciem hanc ex parte nos videre, et per speculum contemplari arbitramur, si in factis et dictis ejus, qualis intentio esse potuerit, sentire moremur. Quaerimus igitur in faciem intendentes hujus filii hominis, quid sibi voluerit, tantopere requirens meritum fidei, ut diceret caecis istis: ####
| #### “Creditis quia possum facere hoc vobis? ” |
#### #### Statimque: ####
| #### “secundum fidem vestram, ait, fiat vobis.” |
#### #### Et paulo ante mulieri dixit: ####
| #### “Confide, filia, fides tua te salvam fecit,” |
#### #### et sparsim in omnibus Scripturis tam Veteris instrumenti quam Novi, fidem quaerit, fidem approbat, fidem collaudat. Causa sive intentio dignationis ejus non parvi pendenda haec est, curare antidoto competenti stultitiam antiquam nimiae credulitatis, qua creditum fuit diabolo, loquenti per serpentem, ac dicenti: ####
| #### “Scit enim Deus quod in quocunque die comederitis ex eo, aperientur oculi vestri, et eritis sicut dii, scientes bonum et malum (Gen. III).” |
#### #### Credidit mulier diabolo plus quam Deo, quod taliter deberet illuminari: credamus nos econtra veritati, si veraciter volumus illuminari. Consideratio haec, cum in caeteris ubicunque Dominus fidem quaerit vel invenit, tum in istis caecis perpulchra est, dum antequam illuminet eos, interrogans dicit: ####
| #### “Creditis quia possum hoc facere vobis?” |
#### #### Nostra quippe causa significabatur in illis quod maxime ex eo cognoscendum vel sentiendum est, quia cum aperti fuissent oculi eorum, comminatus est eis, dicens: ####
| #### “Videte, ne quis sciat.” |
#### #### Hoc denique valde utiliter in exemplum nobis revocamus, quicunque praerogativam aliquam illuminationis, qua genus humanum per fidem illuminatum est, accepisse videmur. Ad quid enim videamus ne quis sciat, nisi ad hoc, ut occursum malum jactantiae aut elationis illuminatus cordis oculus effugiat? Verumtamen illi fecerunt, sicut protinus subjunctum est: ####
| #### “Illi autem exeuntes diffamaverunt eum per totam terram illam.” |
#### #### Nos quoque digna facimus, si non illuminationem nostram lingua nostra, sed illuminatoris gloriam praedicent opera nostra. Igitur in duobus caecis omnem intelligamus hominem, sive Judaeus sive Graecus ille sit, qui tunc revera fiducialiter atque efficaciter ab illa luce vera, gratiam petit illuminationis, si verum et probatum, quem offerat nummum habet, non fictae fidei. ####  |