| #### VERS. 22. |

| #### #### ####
| #### “Appropinquavit corruptioni anima ejus,” |
#### #### id est agnovit quantum de semetipso sit infirmus, videlicet ut hoc quod a perditione longe est, non sibi, sed Domino tribuat, quia ex suis se viribus perditioni proximum non ignorat. ####
| #### “Et vita illius mortiferis,” |
#### #### subaudi appropinquavit, quia profecto ex infirmitate carnis proximum se peccatis mortem ferentibus respicit, dicitque perterritus: ####
| #### “Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus?” |
#### #### (Rom. VII.) Hoc autem in eo sibi utile est, in quo se suis viribus vicinium morti per adversa considerat, eo in cunctis fortiter egerit, ad divinum munimen fugiens solidius vivat. #### Postquam ostendit Eliu in qua tentatione positum sit genus humanum, sic enim tentationum expressit quorumdam proprie singulorum, ut possit intelligi universaliter omnium; mox huic generali pestilentiae remedium subintulit medicinae. ####  |