| #### VERS. 29. |

| #### ####
| #### “Si gavisus sum, inquit, ad ruinam ejus qui me oderat,” |
#### #### quod videlicet a charitate alienum est, quae sola omnipotentis Dei discipulos probat, sicut ait ipsa Veritas: ####
| #### “In hoc cognoscent omnes, quia mei estis discipuli, si dilectionem habueritis ad invicem (Joan. XIII).” |
#### #### Nam, licet dicat Psalmita: ####
| #### “Laetabitur justus cum viderit vindictam (Psal. LVII),” |
#### #### non accipit justus ita, quasi dictum de ruina inimici sui, sed de ruina inimici Dei. Nec sibi invicem adversantur id quod dictum est: ####
| #### “Laetabitur justus cum viderit vindictam;” |
#### #### et illud quod dictum est: ####
| #### “Diligite inimicos vestros (Luc. VI).” |
#### #### Non enim ait: ####
| #### “Diligite inimicos” |
#### #### Dei, sed ####
| #### “inimicos vestros,” |
#### #### videlicet quia proprias ignoscere, Dei autem debemus injurias ad vindictam expetere. Non ergo, ####
| #### “gavisus sum, ait, de ruina ejus qui me oderat,” |
#### #### nec ####
| #### “exsultavi, quod invenisset eum malum,” |
#### #### ut videlicet et inimicum diligens, dum adversario ruenti condolui in malis ejus, ipse ad bonum crescerem. ####  |