| #### CAPUT 14 |

| #### #### Anno centesimo septuagesimo secundo congregavit. Haec est secunda pars, de pacto Simonis. Et primo ponitur a Simone pacis acquisitio. Et secundo promissa foederis renovatio in isto cap. et describuntur tria per ordinem. Primo sub regimine Simonis ponitur populi sublimatio, in principio. Secundo per Demetrium sacerdotii libera collocatio, ibi: ut auditum est Romae. Tertio sacerdotii collocati per populum confirmatio, ibi: et hoc est exemplum epistolarum. Circa primum ponitur captivatio Demetrii. Secundo ex hoc, sub Simone sede vacante populi sublimatio, ibi: et siluit terra. Circa primum istorum, ponitur ejus invasio, ligatio et captivatio. Circa secundum ostenditur Simonem primo habuisse ad subditos aequitatem. Secundo ad patriam fortificandam studiosam sedulitatem. Tertio ab hostibus pro se et populo securitatem. Quarto ad cultum divinum pietatem. Circa secundam partem principalem, ut audierunt etc., contraxerunt Spartiatae cum Simone renovationem amicitiae. Secundo miserunt de hoc literas in tabulis aereis, applaudentes suae prosperitati et gloriae. Circa primam partem, post hoc autem, ponitur primo Romanorum deliberatio. Et secundo epistolarum destinatio, ibi: et statuerunt et cetera. Et in epistolis Missis ad Judaeos recoluerunt Judaeorum, specialiter Machabaeorum, probitatem; et populo acquisitam prosperitatem, deinde obtentam a Simone auctoritatem, et populi sub ipso libertatem, ut patet; et totum non est nisi recapitulatio praecedentium. Dicitur ergo: anno centesimo et cetera. Incepit ille regnare anno centesimo sexagesimo quinto, ut supra cap. 10, habetur. Ac per hoc regnavit septem aut octo annis ad plus, computando annum sexagesimum quintum et septuagesimum secundum. Quod verum est de regno ejus prima vice, quia bis regnavit. Nam frater ejus vel filius Antiochus invasit semper eos qui eum detinebant, et liberavit eum, et regnavit post ipsum Tryphonem pluribus annis. Josephus tamen dicit, quod istud quod hic legitur, fuit factum antequam Tryphon occideret Antiochum, de quo supra cap. 13 et 12. Cum omni gloria, idest cum tota sua potentia, vel cum omnibus aliis factis suis gloriosis. Et designatur securitas in eo quod dicitur: colebant; facilitas vero in eo quod dicitur: dabat fructus. Longaevitas autem in eo quod dicitur: seniores. Et stolas belli, idest loricas; non ad bellandum contra hostes, sed ad exercitium et ludum, sicut faciunt qui vacant otio. Vasa munita, idest instrumenti defendendi se, quoadusque, idest in tantum quod et cetera. Laetitia magna, ista est prosperitas de qua exponunt Judaei, plures, et fere omnes passus qui sunt in Isaia, de quibus credimus prophetare nobis de prosperitate spirituali Christianorum vel beatorum, ut illud, conflabunt gladios suos in vomeres, et alia hujusmodi. Cum Juda et Jonatha, vide supra cap. 8 et 12. Qui missi sunt, scilicet supra a Juda et Jonatha, vel melius modo a Simone. Segregatis, idest securius et magis solicite custoditis. Numenium, vel Neumenium, habentem clypeum, non quo utebatur, sed quem portabat Romanis pro encaenio. Pondo, est vox indeclinabilis et neutri generis, et dicitur a pendeo, pendes, et accipitur pro pondere, quod est quodlibet onus; tamen abusive accipitur specialiter pro libra; unde dipondium dicitur duae librae. Mina, est pondus habens sexaginta siclos, facientes obolos mille ducentos; ac per hoc istud scutum habebat sexaginta mille siclos, et obolorum ducenta millia. Quam gratiarum actionem, non solum pro xenio, sed pro eo quod exaltavit fratres suos amicos Romanorum sibi confoederatos. Statuunt, idest confirmant; prius enim statutum illud scripsere Romani, scilicet illam confoederationem. Et posuerunt: Judaei scilicet. Elul. Ait Glossa, idest Septembris. Anno centesimo septuagesimo secundo, regni Graecorum. Sub Simone, idest sub ducatu Simonis: et ita patet quod negotia sua subscribebant ab annis Simonis in honorem sui ducatus, sicuti supra ab annis Jonathae. Inferebant plagam magnam castitati, idest cultui divino, quo reducitur homo ab idololatria. Demetrius, supra cap. 13. Summum sacerdotem in aeternum, idest pro posteritate sua, donec surgat propheta fidelis, idest donec habeant revelationem certam de aliquo alio promovendo: vel propheta, idest Messias. Scribantur in nomine, idest secundum annos suos, dicendo, anno tali a ducatu Simonis factum est hoc vel hoc. Dux, scilicet in bellis. Princeps, in officio sacerdotali. Peribolo, idest in armario quod erat in muro templi: peribolus enim est circuitus muri. ####  |