| #### CAPUT 11 |

| #### #### Sed parvo post tempore. Hic secundo ponitur bellum Judae cum Lysia qui erat inter omnes principes terrae principalior. Et primo describit bellum et sequentem concordiam. Secundo describit in factis particularibus multiplicem Judae victoriam. Et hoc cap. 12. Circa primum tria facit. Primo describit Lysiam a Juda superatum, ibi: sed parvo. Secundo Lysiam cum ipso confoederatum. Tertio Judam mediante Lysia cum rege pacificatum, ibi: anno centesimo quadragesimo octavo. Circa primam partem praemittit a Lysia exercitus congregationem. Secundo superbam et praesumptuosam intentionem, ibi: existimans se civitatem. Tertio ipsius Judae occupationem, ibi: ingressus autem Judaeam. Ex parte autem Judae ponitur, quomodo ipse cum suis ad lachrymas recurrerunt. Secundo quomodo verbis Judae confortati audacter contra adversarios processerunt, ibi: ipse primus Machabaeus. Tertio quomodo Angelum adjutorem receperunt, ibi: cumque secum prompto animo. Quarto quomodo adversarios occiderunt et fugarunt, ibi: ibant ergo prompti. Circa secundam partem principalem ponit, quomodo prudenter Lysias Judaeorum potentiam invincibilem consideravit. Secundo quomodo verba pacis et concordiae demandavit, ibi: misit ad eos. Tertio quomodo Judas verba nuntiorum acceptavit, ibi: annuit autem Judas. Quarto quomodo Judas amicabiles destinavit, ibi: nam erant scriptae. Circa tertiam partem ponit post confoederationem cum Antiocho eamdem cum populo Romano. Et circa primam partem ponit epistolam regis ad Lysiam. Secundo ad Judaeos. Circa tertiam partem principalem, primo praemittit rex curialem salutationem. Secundo aperit in generali suam regalem intentionem, ibi: patre nostro inter deos. Tertio explicat Judaeorum et patris dissensionem, ibi: audivimus Judaeos. Quarto concedit legalium liberam observantiam. Quinto hortatur Lysiam ad hujus divulgationem, ibi: bene ergo feceris. Circa epistolam regis ad Judaeos, primo ponitur salutatio. Secundo gaudium de prosperitate. Tertio signum de fideli securitate. Quarto excusatio de temeritate. Circa epistolam Romanorum salutationem praemittunt, prius donata concedunt, de futuris ipsos instruunt, epistolas mittendas eis petunt. Nunc ad literam, sicut cetera delubra, loca scilicet ad immolandum idolis, sic dicta quasi delentia umbram, ut dictum est. Venale sacerdotium, esse, scilicet ab ipso: idest cogitabat, quod quolibet anno sacerdotium venderetur. Elephantes, quia animalia sunt ad pugnandum apta, de quibus Lib. 1, cap. 6 dictum est. Bethsurae, civitas est fortis secundum Glossam ad vincendum in terra Juda vel Benjamin. Quinque stadiorum. Stadium est octava pars milliarii; et habet centum et viginti quinque passus qui conficiunt sexcentos et viginti pedes. Isidorus in Lib. 15. Nudi, armis suis projectis et illis exuti ad melius fugiendum, non insensatus, imo industrius. Quae justa sunt, idest quae petebant Judaei, quorum petitio justa esse potest haberi per victorias ipsis a Deo datas. Quae per illos, scilicet duos. Res permittebat, idest negotium exigebat. Et deinceps, idest cum his quae jam incoepi. Anno centesimo quadragesimo octavo: Glossa: eodem anno quo mortuus fuit Antiochus. Sed contra: quia supra Lib. 1, cap. 6 dicitur: quod mortuus fuit anno centesimo quadragesimo septimo. Respondetur, quod frequenter in computandis temporibus regum una pars modica anni computatur pro anno. Dioscori, idest Junii. Inter deos translato, idest a vita praesenti hominum abstracto, sicut dii qui conversationem cum hominibus non habent. Templum restitui, idest liberum cultum Dei in templo, quia templum jam habebant. Menelaus, ille de quo dictum est ante ambitiosus. Velle nos descendere: sensus est, quia ipse accusabat Judaeos, quod volebant venire contra regem et suos liberare, quia non erant inter illos liberi. His igitur qui commeant, idest commorantur: vel ad nos commeantes, et nobiscum convenientes. Mensis Xanthici. Graecum nomen est, quod Hebraice dicitur Nisan, Latine autem Aprilis. De his quae per ignorantiam, idest sicut alias passi sunt, ut patet de his quae erga ipsos facta sunt, resolvere aliqua noluit Lysias per seipsum determinate, sed ad regem deferenda esse putavit. Cum autem nondum essent determinata, miserunt Romani informantes Judaeos, ut scriberent, quomodo illa ad prosperitatem suam vellent determinari; quia id ipsi facturi essent apud regem Antiochum. Et notandum, quod eodem die, mense et anno, fuerunt datae literae regis et Romanorum. ####  |