| #### CAPUT 11 |

| #### #### Et Ptolemaeus rex Aegypti. Haec est tertia pars illius, et congregati sunt omnes amici, in qua ponitur victoria Ptolomaei contra Alexandrum generum suum. Secundo exaltatio Jonathae sub tertio rege, scilicet Demetrio filio praedicti Demetrii, ibi, et regnavit Demetrius. Tertio adventus filii Antiochi, scilicet Alexandri, ibi, post haec autem reversus est Tryphon. Circa primum ponitur proditio Ptolomaei regis Aegypti exercitum congregantis, et Alexandrum invadentis. Et secundo confoederatio ipsius Demetrii cum ipso, ibi, et misit legatos ad Demetrium. Tertio prostratio regis Alexandri, ibi, et audivit Alexander, et venit in bellum. Quarto punitio Ptolomaei regis Aegypti, ibi, et rex Ptolomaeus mortuus. Circa secundam partem, quae incipit ibi, et regnavit Demetrius, ponitur ipsius Demetrii provocatio pro impiorum accusatione, et secundo ipsius placatio cum Jonathae honoratione, ibi, ut audivit Jonathas; tertio literarum subscriptio pro pacis confirmatione, ibi, et consensit rex et scripsit Jonathas. Quarto ponitur Antiochi filii Alexandri promotio pro Demetrii destinatione, ibi, et vidit Demetrius rex. Quinto ponitur a Jonatha exercitus destinatio pro regis liberatione, ibi, et misit Jonathas ad Demetrium. Sexto civium cum rege confoederatio, cum Judaeorum honore et commendatione, et regis Demetrii parum curiali oblivione, ibi, et ut viderunt qui erant in civitate. Circa tertiam partem, quae incipit ibi, post haec autem reversus, primo describitur adventus Antiochi filii Alexandri cum adjutorio Tryphonis. Et primo introducitur ex parte Antiochi regis occupatio; et secundo Jonathae salutatio et honoratio, ibi, et scripsit Antiochus; tertio ex parte Jonathae probitatis exequutio, ibi, et exiit Jonathas. Et circa istam ultimam partem, et exiit Jonathas, primo ponitur probitas Jonathae contra Ascalonitas et Azotios; et secundo probitas, scilicet sui fratris Simonis contra inclusos in Bethsuram, ibi, et applicuit Simon; tertio repetitur victoria Jonathae contra adversarios, ibi, et Jonathas et castra ejus. Et primo ponitur, qualiter Judaei fugerunt et succubuerunt; secundo, quomodo reversi fuerunt, et praevaluerunt, ibi, et scidit Jonathas. Et Ptolomaeus. Secundum Josephum, Philopator primus, fuit tertius rex in Alexandria, et regnavit viginti sex annis; secundus rex fuit quartus, et regnavit annos septemdecim. Et exiit in Syriam verbis pacificis, etc. in dolo, scilicet quasi venisset genero suo Alexandro solatia praestiturus, ait Josephus. Et aperiebant ei civitates. Magister historiarum dicit, quod sic praeceperat Alexander in favorem ipsius. Dagon succensum, scilicet a Jonatha, supra decimo capite, ut invidiam facerent ei, id est odium, et moverent regis animum contra eum, et tacuit, ac dissimulavit, ne haberet in sua novitate aut invasione in regem Alexandrum, Jonatham contrarium. Fluvium qui vocatur Eleutherus, idest liberum, secundum Josephum. Seleuciam, dictam a Seleuco, sicut Antiochia ab Antiocho. Imposuit duo diademata capiti suo. Josephus dicit, quod hoc fecit compulsus a suis militibus. Nam dicebat sibi sufficere regnum Aegypti, propter timorem Romanorum, ne videretur ipsis invitis eorum jurisdictionem usurpare. Quaesivit enim me occidere: imo e contra erat, quod iste eum, idest Ptolomaeus Alexandrum occidere quaerebat. Fugit Alexander in Arabiam, ad parentes maternos cum filio suo Antiocho. Rex autem Arabum ob favorem et timorem Ptolomaei occidit eum, et filium suum Antiochum reservavit, ut dicitur in historiis, et misit caput ejus Ptolomaeo. Et vituperavit eum. Loquitur auctor in tertia persona de Ptolomaeo, quod vituperaverit Alexandrum, id est crimen illi imposuit, quod Ptolomaeus scilicet concupierit regnum Alexandri. Erat rex in Cilicia, propter eorum rebellionem. Zabdiel rex Arabiae caput Alexandri, et misit Ptolomaeo: et mortuus est die tertia. Josephus dicit, quod contigit, ut equus Ptolomaei audiret vocem vel garritum elephantis, et quod projecit dominum suum ad terram; quod cum vidissent hostes, impetum fecerunt in eum, et multa vulnera illi inflixerunt usque ad mortis periculum, custodes tamen corporis sui eum liberaverunt, et ideo supervixit quatuor diebus, non intelligens neque loquens. In fine vero quinti diei respirans a vulneribus, et videns caput Alexandri, quod rescissum illi miserat Zabelus sive Zabdiel rex Arabum, quoquo modo exultavit, sed statim mortuus fuit. Et qui erant in munitionibus, positi, scilicet, a Ptolomaeo. Ab his qui erant intra castra, id est, qui plus favebant Alexandro, plusque diligentes eum quam Ptolomaeum. Sed quia uterque jam erat mortuus, ideo melius dicitur secundum Josephum, ab his qui erant de parte Demetrii, qui coepit corrumpere milites Ptolomaei ipso defuncto. Quidam qui oderant gentem suam, scilicet Judaei. Impugnatio enim ortum habebat ex Judaeis. Ne obsideret, id est in obsidione permaneret: aliqui tamen libri habent, non obsideret, et aliqui, ne obsisteret, id est desisteret. Et statuit ei principatum sacerdotii, id est confirmavit ei officium sacerdotis, quod scilicet habuit prius sibi ab Alexandro concessum. Principem amicorum, id est principalem amicum. Et tres toparchias, id est principatum trium locorum: et dicitur sic a topos, quod est locus, et archon, quod est princeps. Erant autem illa tria loca Judaeae addita; et erant Samaria, Lydia et Ramatha. Josephus dicit, trium provinciarum Judaeae additarum, scilicet Samariae, Joppen et Galilaeae; et in Samaria fuerunt, Ephronia, Bebellida et Ramatha. Et Samariam, ita debet esse: aliqui autem libri habent, sed male, ex Samaria. Rex Demetrius Lastheni parenti, id est summo sacerdoti gentis suae et ritus sui, excepto exercitu peregrino, qui propter hoc fuit odiosus aliis: vel, ut dicit Trogus Pompejus, quia prospero tunc successu adolescens vitiis adolescentiae corruptus in segnitiem versus est: et ideo tantum fuit odiosus propter suam lasciviam, quantum pater ejus propter suam superbiam. Primus, id est praecipuus. Quidam partium, id est, quidam praecipuus de parte Alexandri. Et ivit ad Emlachuel, idest regem Arabiae, qui ob favorem Ptolomaei occiderat Alexandrum, retinens filium ejus Antiochum. Assistebat ei, id est assidue instabat, illum pro Antiocho dimittendo. Misit Jonatham, videns eum suis odiosum. In praesidiis, aliis scilicet ab arce in Bethsura. Et mentitus est omnino, scilicet Judaeis, quod multum ei postea nocuit. Et accepit Tryphon bestias, id est elephantes exercitus Demetrii, qui erant docti ad bellum. Et misit illi vasa aurea in ministerium, id est usum. Fibulam, ornamentum, quod solis cognatis regis ferre licebat. Trans fluvium, Euphratem scilicet. Et venit Ascalon, civitas est Philisthinorum. Et Jonathas et castra ejus applicuerunt ad aquam Genesar, mare Galilaeae, quae alias dicitur Tyberiadis; et dicitur Genesar, quasi generans auras. Et ante lucem vigilaverunt, id est excubias fecerunt propter hostes propinquos, quos postea Jonathas vicit et fugavit. ####  |