| #### CAPUT 7 |

| #### #### Contigit autem septem fratres. Haec est quarta pars a cap. 4 divisa, in qua ponitur legalium obligatio quantum fuit in adversariis: et primo ponitur hostium contra 7 fratres et eorum matrem insurrectio; secundo eorum constans et fidelis responsio et mortis victoriosa toleratio, ibi: unus autem ex illis. Et in hac sunt singulae partes quae de his singulis fratribus mentionem faciunt, et etiam de matre. Circa secundam partem oportet considerare primo constantem eorum confessionem; secundo regis turbationem, ibi: iratus. Tertio ejus gravem mutilationem. Quarto in sartagine combustionem. Quinto fratrum contemplationem. Sexto mutuam exhortationem. Circa factum secundi vide primo ejus afflictionem, confoederationem et futurae resurrectionis promissionem. Circa factum tertii considera animi illius promptitudinem et fortitudinem constantiae. Circa quartum fit mentio de resurrectionis gloria, de tyranni miseria et ignominia. Circa quintum patet quomodo redarguit tyranni malitiam, quomodo confitetur de hoc divinam providentiam. Circa sextum ponit ipsum viriliter sustinentem et audacter tyrannum corripientem, et matrem aequanimiter omnia aspicientem, et filios multipliciter consolantem. Circa septimum ponit primo Antiochum indignatione commotum puero dona et divitias promittentem, matrem de informatione filii persuadentem et de morte recipienda filio praedicantem, filium quoque Antiocho viriliter respondentem, munera et oblationes ejus totaliter despicientem, defensionem legis sanctae adinstar fratrum proponentem, regem demum in ipsum acrius desaevientem. Ultima pars de facto matris manet indivisa. Nunc jam ad literam. Contra fas, idest contra praeceptum legis quae porcos reputabat immundos; et ideo comedi vetabat. Flagris, idest flagellis factis de corio tauri. Patrias et Dei leges, idest patribus a Deo datas, et ab ipsis observatas. Sartagines, idest patellas in quibus assantur carnes. Linguam, qua scilicet fuerat dominum confessus. Moyses. Deuteronomii 32. Patria voce, idest Hebraica. Et quoniam hi tam expressam caelestium bonorum rationem reddiderunt; ideo martyrium ipsorum Ecclesia celebrat. Ista, scilicet membra quae sibi amputabantur. E caelo, idest e dono divino. Ab hominibus morti datos: concluditur in hunc modum: potius est morti datos spem expectare a Deo, iterum ab ipso resuscitandos. Ab hominibus, idest quam ab hominibus: quasi dicat: si hic est adjudicatus morti, magis debet sperare salutem a Deo resuscitante, quam ab hominibus. Ad vitam, scilicet gloriosam quae simpliciter dicitur vita. Damnati enim etsi vivant realiter, tamen vita eorum, propter miseriam in qua sunt, quaedam mors est. Qualiter te et semen tuum torquebit. Hoc fuit impletum quando tam ignominiose mortuus fuit, ut dicetur infra cap. 9. Contra dominum, idest contra legem a domino institutam. Promisit, scilicet non sicut rex intendebat, sed sicut Deo placebat; ideo non fuit mentita. Modico, scilicet respectu praemii. Sub testamento aeternae vitae, idest immutabili promissione. Te cum tormento confiteri, quod ipse est Deus. Hoc fecit infra cap. 9: unde hic prophetavit. Mundus obiit, scilicet a transgressione legis immunis. Novissime et mater consumpta est. In hoc significatur quod in fine mundi post martyria filiorum omnium, consummata erit Ecclesia. ####  |