|
Inter specialia ponderantia etiam consanguinitati
praeponderat amicabilitas, quia vir amabilis ad societatem magis amicus
erit quam frater: et hoc in tribus est, quae sunt haec. Gratiositas
in vultu. Esther 2: indicibili pulchritudine omnium oculis gratiosa
videbatur, et ideo amabilis. Eccl. 40: gratiam et speciem
desiderat oculus. Item affabilitas in convictu vel verbo. Prov.
22: propter gratiam labiorum habebit amicum regem. Item mansuetudo
in gustu vel actu. Eccl.: in mansuetudine tua opera perfice, et
super hominum gloriam diligeris: e contra Prov. 22: noli esse
amicus homini iracundo. Praeponderat in his Deus per ordinem.
Nimium enim fallax gratia et vana pulchritudo quam confert sanitas,
complexionis bonitas et juvenilis aetas. Apparet enim, quoniam aufert
ipsam vel aegritudo fugans sanitatem, vel senectus excludens
juventutem, vel mors dissolvens complexionem. Ceterum amabilis ille
qui gratiosior in facie, cujus facies plena est gratiarum, in quem
desiderant Angeli prospicere, cujus pulchritudo non languescit, sed
intuentes salvos reddit: Gen. 32: vidi dominum facie ad faciem,
et salva facta est anima mea. Non senescit, sed juvenescere facit.
Psal. 102: qui replet in bonis desiderium tuum: renovabitur ut
aquilae juventus tua. Non moritur, sed vivificat in aeternum,
Joan. 17: haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te solum
verum Deum, et quem misisti Jesum Christum. Tibi ergo tibi domine
dixit cor meum, exquisivit te facies mea. Augustinus: videbimus, et
amabimus, et laudabimus. Item amabilis ille qui affabilior in
sermone: Exod. 19: loquebatur dominus Moysi, sicut loquitur homo
ad amicum suum. Affabilis ergo non solum justis, quinimo et
injustis; utpote cui opponitur quod sit publicanorum et peccatorum
amicus. Plane valde affabilis, cujus verbum non est rhetoricum vel
transitorium, sed aeternum: quod ut caperetur, verbum caro factum
est, et habitavit in nobis. Item, mansuetus in actione. Isa.
11: ego quasi agnus mansuetus.
|
|
