|
Est igitur primus gradus, in quo caritas facit languere
utiliter. Cant. 5: nunciate dilecto, quia amore langueo. Super
hunc gradum anima pedem affectus ponit, cum primo amare Deum
incipiens, a peccato languescit. Verum infirmitas haec non est ad
mortem, nisi forte ad mortem mortis, scilicet peccati mortalis. O
infirmitas, Glossa non periculosa. Libenter ergo cum apostolo
gloriabor in infirmitatibus meis. Nimirum utilis infirmitas haec
multipliciter. Primo quia animae aufert gressum ad illicita. Secundo
mutat situm, ut jaceat prona per humilitatem, quae stabat erecta per
elationem. Tertio mutat gustum, ut amarescat animae peccatum quod
ante libuit, sapiat aliquantulum summum bonum quod ante non sapuit.
Item mutat pulsum in brachio operis, cujus causa est spiritualis
mutatio cordis. Cantic. 8: pone me ut signaculum super brachium
tuum. Igitur per brachium de corde datur judicium. Item mutat
vultum. Poeta: palleat omnis amans; color hic est aptus amanti.
Hic utique mutatio dexterae excelsi, omnis naturae creatae virtutem
excellens, et ad illum solum pertinens, qui pluviam voluntariam
gratiae segregabit hereditati suae ut infirmetur, et ipse perficiet
eam, quoniam virtus in infirmitate perficitur.
|
|
