|
Secundus gradus est, in quo facit quaerere incessanter.
Gregorius: vis amoris intentionem multiplicat inquisitionis. Super
hunc gradum pedem anima ponit, cum per infirmitatem prius mutata,
Deum quem quaesivit aliqualiter in lecto aegritudinis, convalescens ad
bonum frequenti et diligenti discursu rationis inquirit dicens: in
lectulo meo per noctes quaesivi quem diligit anima mea: quaesivi
infirma infirmiter; surgam et circumibo civitatem totam creaturae
universitatem; per vicos et plateas quaeram quem diligit anima mea.
Ps. 140: quaerite faciem ejus semper: semper quaerite, sed non
invenietis ubique. Augustinus: quaerite quod quaeritis, sed ibi non
invenietis ubi quaeritis: beatam vitam quaeritis in regione mortis,
non est illic: quomodo enim beata, ubi nec vita? O anima mea, si
sapienter, et cum hoc diligenter quaereres, hoc tribus signis
ostenderes. Primo quia lumen peteres, ne tenebris impedireris. Ps.
66: Deus misereatur nostri, et benedicat nobis: illuminet vultum
suum super nos, et misereatur nostri, ut cognoscamus in terra viam
suam. Secundo scientes interrogares, ut ad inveniendum expedireris.
Matth. 2: ubi est qui natus est rex Judaeorum? Cantic. 3:
invenerunt me vigiles, num quem diligit anima mea vidistis? Tertio in
nullo quod a requisito aliud est, sisteres; sed sine mora transiens ad
aliud oculos projiceres, donec tandem quaesitum invenires; ut illa
quae inclinavit se, et videns in monumento dilecti sui etiam Angelos,
nec alloquitur ipsos, nec diu intuetur; sed respondens interrogantibus
breviter ab ipsis se avertit. Et sequitur: et conversa Maria vidit
Jesum stantem. Cant. 5: paululum cum pertransissem eos, inveni
quem diligit anima mea.
|
|
