|
Quarto videamus de
nominis impositione: de qua dicitur Luc. 2: et vocatum est nomen
ejus Jesus. Notandum, quod nomina singularium hominum semper
imponuntur ab aliqua proprietate ejus cui imponitur: vel a tempore,
sicut nomina sanctorum quandoque imponuntur his qui in eorum festis
nascuntur; vel a cognatione vel ab aliqua alia proprietate. Nomina
vero quae divinitus imponuntur data, semper significant donum aliquod
gratuitum divinitus datum eis quibus imponuntur: sicut Gen. 27:
dictum est Abrahae: appellaberis Abraham: quia patrem multarum
gentium constitui te: et Matth. 16, dictum est Petro: tu es
Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam. Quia ergo
homini Christo hoc munus gratiae collatum erat, ut per ipsum omnes
salvarentur, convenienter est vocatum nomen ejus Jesus, idest
salvator. Sciendum vero, quod hoc nomen Jesus, est magnae et multae
virtutis: est enim poenitentibus in refugium, aegrotantibus in
remedium, pugnantibus in subsidium, orantibus in suffragium, quia
confert veniam a peccatis, gratiam sanitatis, victoriam tentatis,
virtutem et fiduciam impetrandae salutis. De primo dicitur 1 Joan.
2: scribo vobis, filioli, quoniam remittuntur vobis peccata propter
ejus nomen: Act. 10: huic omnes prophetae testimonium perhibent.
Augustinus: quid est Jesus, nisi salvator? Ergo propter temetipsum
esto mihi Jesus: noli, domine, noli sic attendere malum meum, ut
obliviscaris bonum tuum. Sed attendendum quod hoc nomen in
circumcisione imponitur: per quod significatur, quod spiritualiter
circumcisi salvantur: unde Bernardus: nos, fratres, necesse est
circumcidi, et sic nomen salutis accipere: circumcidi plane non
littera, sed spiritu et veritate. De secundo dicitur Cant. 1:
oleum effusum nomen tuum. Oleum enim levamen est doloris, sic et hoc
nomen Jesus. Bernardus: habes anima mea, reconditum electuarium in
vasculo vocabuli, quod est Jesus, quod nulli unquam pesti invenitur
inefficax. Petrus Ravennas: hoc est nomen quod dedit caecis visum,
surdis auditum, claudis gressum, sermonem mutis, vitam mortuis. De
tertio dicitur Prov. 18: turris fortissima nomen domini: et
Marc. ult.: in nomine meo Daemonia ejicient: Luc. 10: reversi
sunt discipuli cum gaudio dicentes: domine, etiam in nomine tuo
Daemonia subjiciuntur nobis. Petrus Ravennas: totam Diaboli
potestatem de obsessis corporibus virtus hujus nominis, scilicet
Jesus, fugavit. De quarto dicitur Joan. 14: si quid petieritis
patrem in nomine meo, dabit vobis. Augustinus: in nomine meo, quod
est Christus Jesus. Christus regem, Jesus salvatorem significat;
et per hoc quodcumque petimus, in nomine salvatoris petimus, et tamen
ipse salvator est non solum quando facit quod petimus, verum etiam
quando non facit: quoniam quod vidit peti contrarium saluti, non
faciendo exhibet se salvatorem. Novit enim medicus quid pro sua, quid
contra salutem suam poscat aegrotus: ideo contrariam poscentis non
facit voluntatem, ut faciat sanitatem. Nota verbum Bernardi de
Christi circumcisione, et ejus nominis impositione: magnum et
mirabile sacramentum: circumciditur puer, et vocatur Jesus. Quid
sibi vult ista connexio? Sed agnosce mediatorem Dei et hominum, qui
ab ipso suae nativitatis exordio divinis sociat humana, ima summis:
nascitur ex muliere, sed cui fecunditatis fructus sic accedit ut non
decidat flos virginitatis. Pannis involvitur, sed isti panni
angelicis laudibus honorantur: absconditur in praesepio, sed proditur
stella radiante caelo. Sic et circumcisio probat veritatem assumptae
humanitatis; et nomen quod est super omne nomen, gloriam indicat
majestatis.
|
|
