|
Sexto videamus de
Christi oblatione in templo: de qua dicitur Luc. 2: postquam
impleti sunt dies purgationis Mariae et cetera. Ad cujus evidentiam
sciendum quod Christus sub lege voluit fieri, ut eos qui sub lege
erant redimeret: ad Galat. 4. Augustinus: de prole nata duplex
praeceptum in lege traditur: unum quidem generale quantum ad omnes, ut
scilicet completis diebus purgationis matris offerretur sacrificium pro
filio sive pro filia, ut habetur Levitic. 12. Et hoc sacrificium
quidem erat ob expiationem peccati, in quo proles concepta erat et
nata; et etiam ad consecrationem quamdam ipsius, quia tunc
praesentabatur in templo, et ideo aliquid offerebatur in holocaustum,
et aliquid pro peccato. Aliud erat speciale praeceptum in lege de
primogenitis tam in hominibus quam jumentis: sibi enim deputaverat
dominus omne primogenitum Israel, pro eo quod per liberationem Israel
percusserat primogenita Aegypti ab homine usque ad pecus, primogenitis
Israel reservatis: et hoc mandatum ponitur Exod. 13. Quia ergo
Christus ex muliere natus erat primogenitus, voluit fieri sub lege.
Haec Evangelista Lucas circa eum observata fuisse ostendit. Primo
quidem id quod pertinet ad primogenitos, cum dicit, tulerunt eum in
Jerusalem, ut sisterent eum domino. Secundo id quod pertinet ad
omnes, cum dicit, et ut darent hostiam pro eo secundum quod dictum est
in lege domini, par turturum, aut duos pullos columbarum. Notandum
vero quod, ut dicit Anastasius, sicut Christus non gratia sui factus
est homo et circumcisus in carne, sed ut faceret nos per gratiam deos,
et ut specialiter circumcidamur, sic et propter nos sistitur Deo, ut
discamus praesentare nos ipsos. Ad haec quatuor sunt necessaria, quae
circa oblationem Christi mystice designantur: scilicet mentis
puritas, cordis humilitas, animi tranquillitas, bonorum operum
fecunditas. Primum designatur per oblationis tempus, quod completis
diebus purgationis: per quod mystice innuitur, quod Deo offerri non
possumus, nisi purgati prius ab omni immunditia mentis et corporis.
Eccle. 23: oculi domini multo magis lucent super solem, et ad
iniquitatem respicere non possunt. Matth. 18: nisi conversi
fueritis, et efficiamini sicut parvuli etc., ubi dicit Beda: nisi
talem habueritis innocentiam et animi puritatem sicut parvuli, non
intrabitis in regnum caelorum. Apoc. 21: nihil coinquinatum
intrabit in eam. Duo autem sunt in nobis purganda, ut dicit
Bernardus: intellectus, ut noverit; affectus, ut velit. Secundum
designatur propter hoc, quod secundum legem voluit offerri, qui huic
legi subjectus non erat; quia non ex virili semine, sed mystico
spiramine verbum Dei factum est caro; unde in signum humilitatis
voluit se offerri, ut doceret per humilitatis meritum, nos dignos
fieri divino conspectui. Job 18: omne pretiosum vidit oculus meus.
Glossa: idest animam de se abjectam sapientiae suae et gratiae
illustratione respexit: quia tanto quis ante oculos Dei pretiosior,
quanto ante oculos sui fuerit despectior. 1 Reg. 13: nonne cum
parvulus esses in oculis tuis et cetera. Tertium designatur per hoc
quod in Jerusalem oblatus fuit, quae interpretatur pacifica, sive
visio pacis. Ad Hebr. 12: pacem sequimini in omnibus, et
sanctimoniam, sine qua Deum nemo videbit. Augustinus: est autem pax
serenitas mentis, tranquillitas animi, simplicitas cordis, amoris
vinculum, consortium caritatis: nec poterit ad hereditatem domini
pervenire, qui testimonium pacis noluerit observare: nec potest
concordiam habere cum Christo, qui discors voluerit esse cum
Christiano. Isa. ult. Erit sabbatum ex sabbato: Glossa, quia
ille quiescet in futuro, qui hic quiescit ab opere malo. Quartum
designatur per hoc quod est oblatus cum muneribus, Exod. 23: non
apparebis in conspectu meo vacuus, Glossa bonis operibus.
Gregorius: non erit vacua manus a munere, si arca cordis repleta
fuerit bona voluntate. Notandum vero quod praeceptum fuit filiis
Israel tribus vicibus per singulos annos festa celebrare: scilicet
Pascha, Pentecostem et Scenopegiam: et ter in anno apparere coram
domino: quod mysterio non vacat: unde Glossa: tribus vicibus per
singulos annos, hoc est omni tempore praesentis vitae, in sanctae
Trinitatis confessione per fidem, spem et caritatem bonorum operum,
obsequia Deo creatori vestro exhibebitis. Pascha enim celebramus
mense novorum, cum per sanguinem agni immaculati ab Aegyptia servitute
liberati per spirituales aquas de veteri homine in novum transimus non
in vetustate litterae, sed in novitate spiritus, quo in terram
promissionis per gratiam Christi pervenimus. Solemnitatem vero mensis
primitivorum celebramus, cum operum nostrorum voluntatem et sermonum
primitias domino consecramus. Solemnitatem vero in exitu anni
celebramus, quando congregatis frugibus, idest virtutum fructibus, ad
finem vitae et introitum regni caelestis pervenire contendimus in
tabernaculis septem diebus commorantes, quia per omne tempus vitae
praesentis peregrinos nos esse cognoscimus, nec hic sed in futuro
requirimus sedulo curantes, ne in conspectu domini vacui appareamus.
|
|
