|
Dicit ergo quod hoc bonum, scilicet quod est in primo et procedit in
alia, laudatur a cunctis theologis sicut pulcrum et sicut pulcritudo.
Et hoc pertinet ad praesentem tractatum. Et sicut dilectio et sicut
diligibile: et hoc pertinet ad sequentia; et quaecumque aliae
nominationes convenientes idest decentes pulcritudinis sunt
pulcrificae, secundum quod pulcritudinis potentiae est omnem
pulcritudinem facere; et quae sunt habitae gratiosae et rapientes in se
desiderium; et sicut dicitur homo gratiosus, quia rapit ad se amorem
hominum. Deinde dicit quod in causa prima non sunt separanda
pulcritudo et pulcrum, tamquam sit ibi aliud pulcrum et aliud
pulcritudo: ipsa enim propter hoc quod prima est, uno simplici
comprehendit tota, idest omnia, secundum influentiam et continentiam.
Sed in existentibus, idest in his quae ex alio sunt vel aliis habent
esse (dicitur enim existens quasi ex alio sistens, secundum Riccardum
de s. Victore), dicit in his, scilicet in causatis, dividentes
supradicta duo secundum participans et participationem ipsam sive
participatum, quod pulcritudo dicitur ipsa participatio, sive donum
participatum a primo. Pulcrum autem dicitur ipsum participans.
|
|
