|
Anno centesimo septuagesimo secundo congregavit. Haec est secunda
pars, de pacto Simonis. Et primo ponitur a Simone pacis
acquisitio. Et secundo promissa foederis renovatio in isto cap. et
describuntur tria per ordinem. Primo sub regimine Simonis ponitur
populi sublimatio, in principio. Secundo per Demetrium sacerdotii
libera collocatio, ibi: ut auditum est Romae. Tertio sacerdotii
collocati per populum confirmatio, ibi: et hoc est exemplum
epistolarum. Circa primum ponitur captivatio Demetrii. Secundo ex
hoc, sub Simone sede vacante populi sublimatio, ibi: et siluit
terra. Circa primum istorum, ponitur ejus invasio, ligatio et
captivatio. Circa secundum ostenditur Simonem primo habuisse ad
subditos aequitatem. Secundo ad patriam fortificandam studiosam
sedulitatem. Tertio ab hostibus pro se et populo securitatem. Quarto
ad cultum divinum pietatem. Circa secundam partem principalem, ut
audierunt etc., contraxerunt Spartiatae cum Simone renovationem
amicitiae. Secundo miserunt de hoc literas in tabulis aereis,
applaudentes suae prosperitati et gloriae. Circa primam partem, post
hoc autem, ponitur primo Romanorum deliberatio. Et secundo
epistolarum destinatio, ibi: et statuerunt et cetera. Et in
epistolis Missis ad Judaeos recoluerunt Judaeorum, specialiter
Machabaeorum, probitatem; et populo acquisitam prosperitatem, deinde
obtentam a Simone auctoritatem, et populi sub ipso libertatem, ut
patet; et totum non est nisi recapitulatio praecedentium. Dicitur
ergo: anno centesimo et cetera. Incepit ille regnare anno centesimo
sexagesimo quinto, ut supra cap. 10, habetur. Ac per hoc regnavit
septem aut octo annis ad plus, computando annum sexagesimum quintum et
septuagesimum secundum. Quod verum est de regno ejus prima vice, quia
bis regnavit. Nam frater ejus vel filius Antiochus invasit semper eos
qui eum detinebant, et liberavit eum, et regnavit post ipsum
Tryphonem pluribus annis. Josephus tamen dicit, quod istud quod hic
legitur, fuit factum antequam Tryphon occideret Antiochum, de quo
supra cap. 13 et 12. Cum omni gloria, idest cum tota sua
potentia, vel cum omnibus aliis factis suis gloriosis. Et designatur
securitas in eo quod dicitur: colebant; facilitas vero in eo quod
dicitur: dabat fructus. Longaevitas autem in eo quod dicitur:
seniores. Et stolas belli, idest loricas; non ad bellandum contra
hostes, sed ad exercitium et ludum, sicut faciunt qui vacant otio.
Vasa munita, idest instrumenti defendendi se, quoadusque, idest in
tantum quod et cetera. Laetitia magna, ista est prosperitas de qua
exponunt Judaei, plures, et fere omnes passus qui sunt in Isaia, de
quibus credimus prophetare nobis de prosperitate spirituali
Christianorum vel beatorum, ut illud, conflabunt gladios suos in
vomeres, et alia hujusmodi. Cum Juda et Jonatha, vide supra cap.
8 et 12. Qui missi sunt, scilicet supra a Juda et Jonatha, vel
melius modo a Simone. Segregatis, idest securius et magis solicite
custoditis. Numenium, vel Neumenium, habentem clypeum, non quo
utebatur, sed quem portabat Romanis pro encaenio. Pondo, est vox
indeclinabilis et neutri generis, et dicitur a pendeo, pendes, et
accipitur pro pondere, quod est quodlibet onus; tamen abusive
accipitur specialiter pro libra; unde dipondium dicitur duae librae.
Mina, est pondus habens sexaginta siclos, facientes obolos mille
ducentos; ac per hoc istud scutum habebat sexaginta mille siclos, et
obolorum ducenta millia. Quam gratiarum actionem, non solum pro
xenio, sed pro eo quod exaltavit fratres suos amicos Romanorum sibi
confoederatos. Statuunt, idest confirmant; prius enim statutum illud
scripsere Romani, scilicet illam confoederationem. Et posuerunt:
Judaei scilicet. Elul. Ait Glossa, idest Septembris. Anno
centesimo septuagesimo secundo, regni Graecorum. Sub Simone, idest
sub ducatu Simonis: et ita patet quod negotia sua subscribebant ab
annis Simonis in honorem sui ducatus, sicuti supra ab annis
Jonathae. Inferebant plagam magnam castitati, idest cultui divino,
quo reducitur homo ab idololatria. Demetrius, supra cap. 13.
Summum sacerdotem in aeternum, idest pro posteritate sua, donec
surgat propheta fidelis, idest donec habeant revelationem certam de
aliquo alio promovendo: vel propheta, idest Messias. Scribantur in
nomine, idest secundum annos suos, dicendo, anno tali a ducatu
Simonis factum est hoc vel hoc. Dux, scilicet in bellis.
Princeps, in officio sacerdotali. Peribolo, idest in armario quod
erat in muro templi: peribolus enim est circuitus muri.
|
|
