|
Sed parvo post tempore. Hic secundo ponitur bellum Judae cum Lysia
qui erat inter omnes principes terrae principalior. Et primo describit
bellum et sequentem concordiam. Secundo describit in factis
particularibus multiplicem Judae victoriam. Et hoc cap. 12.
Circa primum tria facit. Primo describit Lysiam a Juda superatum,
ibi: sed parvo. Secundo Lysiam cum ipso confoederatum. Tertio
Judam mediante Lysia cum rege pacificatum, ibi: anno centesimo
quadragesimo octavo. Circa primam partem praemittit a Lysia exercitus
congregationem. Secundo superbam et praesumptuosam intentionem, ibi:
existimans se civitatem. Tertio ipsius Judae occupationem, ibi:
ingressus autem Judaeam. Ex parte autem Judae ponitur, quomodo ipse
cum suis ad lachrymas recurrerunt. Secundo quomodo verbis Judae
confortati audacter contra adversarios processerunt, ibi: ipse primus
Machabaeus. Tertio quomodo Angelum adjutorem receperunt, ibi:
cumque secum prompto animo. Quarto quomodo adversarios occiderunt et
fugarunt, ibi: ibant ergo prompti. Circa secundam partem principalem
ponit, quomodo prudenter Lysias Judaeorum potentiam invincibilem
consideravit. Secundo quomodo verba pacis et concordiae demandavit,
ibi: misit ad eos. Tertio quomodo Judas verba nuntiorum acceptavit,
ibi: annuit autem Judas. Quarto quomodo Judas amicabiles
destinavit, ibi: nam erant scriptae. Circa tertiam partem ponit post
confoederationem cum Antiocho eamdem cum populo Romano. Et circa
primam partem ponit epistolam regis ad Lysiam. Secundo ad Judaeos.
Circa tertiam partem principalem, primo praemittit rex curialem
salutationem. Secundo aperit in generali suam regalem intentionem,
ibi: patre nostro inter deos. Tertio explicat Judaeorum et patris
dissensionem, ibi: audivimus Judaeos. Quarto concedit legalium
liberam observantiam. Quinto hortatur Lysiam ad hujus divulgationem,
ibi: bene ergo feceris. Circa epistolam regis ad Judaeos, primo
ponitur salutatio. Secundo gaudium de prosperitate. Tertio signum de
fideli securitate. Quarto excusatio de temeritate. Circa epistolam
Romanorum salutationem praemittunt, prius donata concedunt, de
futuris ipsos instruunt, epistolas mittendas eis petunt. Nunc ad
literam, sicut cetera delubra, loca scilicet ad immolandum idolis,
sic dicta quasi delentia umbram, ut dictum est. Venale sacerdotium,
esse, scilicet ab ipso: idest cogitabat, quod quolibet anno
sacerdotium venderetur. Elephantes, quia animalia sunt ad pugnandum
apta, de quibus Lib. 1, cap. 6 dictum est. Bethsurae, civitas
est fortis secundum Glossam ad vincendum in terra Juda vel Benjamin.
Quinque stadiorum. Stadium est octava pars milliarii; et habet
centum et viginti quinque passus qui conficiunt sexcentos et viginti
pedes. Isidorus in Lib. 15. Nudi, armis suis projectis et illis
exuti ad melius fugiendum, non insensatus, imo industrius. Quae
justa sunt, idest quae petebant Judaei, quorum petitio justa esse
potest haberi per victorias ipsis a Deo datas. Quae per illos,
scilicet duos. Res permittebat, idest negotium exigebat. Et
deinceps, idest cum his quae jam incoepi. Anno centesimo quadragesimo
octavo: Glossa: eodem anno quo mortuus fuit Antiochus. Sed
contra: quia supra Lib. 1, cap. 6 dicitur: quod mortuus fuit
anno centesimo quadragesimo septimo. Respondetur, quod frequenter in
computandis temporibus regum una pars modica anni computatur pro anno.
Dioscori, idest Junii. Inter deos translato, idest a vita
praesenti hominum abstracto, sicut dii qui conversationem cum hominibus
non habent. Templum restitui, idest liberum cultum Dei in templo,
quia templum jam habebant. Menelaus, ille de quo dictum est ante
ambitiosus. Velle nos descendere: sensus est, quia ipse accusabat
Judaeos, quod volebant venire contra regem et suos liberare, quia non
erant inter illos liberi. His igitur qui commeant, idest
commorantur: vel ad nos commeantes, et nobiscum convenientes. Mensis
Xanthici. Graecum nomen est, quod Hebraice dicitur Nisan, Latine
autem Aprilis. De his quae per ignorantiam, idest sicut alias passi
sunt, ut patet de his quae erga ipsos facta sunt, resolvere aliqua
noluit Lysias per seipsum determinate, sed ad regem deferenda esse
putavit. Cum autem nondum essent determinata, miserunt Romani
informantes Judaeos, ut scriberent, quomodo illa ad prosperitatem
suam vellent determinari; quia id ipsi facturi essent apud regem
Antiochum. Et notandum, quod eodem die, mense et anno, fuerunt
datae literae regis et Romanorum.
|
|
