|
Nicanor autem ut comperit et cetera. Haec est secunda pars partis
praecedentis; in qua postquam ponitur Nicanoris destinatio,
subjungitur ejus a Juda et suis interfectio. Et primo ponitur
Nicanoris superbia in principio capitis. Secundo Machabaei
confidentia, ibi: Machabaeus autem. Tertio de hostibus magna
victoria, ibi: Judas vero. Circa primum ponitur fallax hostis
intentio. Secundo ejus redargutio, ibi: Judas vero. Tertio
veritatis ab ipso investigatio, ibi, at ille infelix. Quarto
veritatis auditae despectio, ibi: et respondentibus illis. Circa
secundam partem principalem hortatur suos Judas. Primo recitatione
verborum. Secundo expositione somniorum, ibi: singulos autem
illorum. Et circa istorum numerum primum declarat Judae
confidentiam, et promittit de caelo victoriam; et recitat Scripturae
divina adjutoria, replicat et hostium malitiam. Circa secundam partem
harum duarum ponit primo Judam somniantem, ibi: singulos autem
illorum. Secundo Oniam orare videntem, ibi: Oniam qui fuerat.
Tertio virum Oniae apparentem, ibi: post hoc autem apparuisse.
Quarto Jeremiam pro populo orare promittentem, ibi: hic est qui
multum orat pro et cetera. Quinto Jeremiam Judam animantem, ibi:
accipe sanctum gladium. Sexto populum ex his vires colligentem, ibi:
exhortati itaque verbis. Septimo Judam deprecantem, ibi: et cum jam
sperarent. Circa tertiam partem principalem ponitur primo quomodo
congressi fuerunt. Secundo quomodo exercitum Nicanoris occiderunt.
Tertio quomodo caput et linguam et manus ejus absciderunt. Quarto
quomodo caput ejus in loco eminenti suspenderunt. Quinto gratias Deo
cum laetitia reddiderunt. Sexto quomodo diem victoriae celebrari
ordinaverunt. Nunc ad literam. Ne ita barbare feceris, idest
extranee, ruditer vel crudeliter, sanctificationi, passive, idest
sanctificatae, vel active, quia observantes, ex hoc sanctificantur.
Commune trophaeum, idest habeo victoriam omnibus notam. Machabaeus
autem confidebat, scilicet malitiam ejus esse publice puniendam. Cum
omni spe, idest spe perfecta. De lege; idest aequitate et sanctitate
legis, et prophetarum. Juramentorum, scilicet Nicanoris, de quo
supra cap. 14. Armavit, idest constanter firmavit. Onia, qui
fuerat mortuus, supra 4. Qui multum orat. Hinc patet sanctos
habere curam de vivis, et eos qui mortui sunt in sanctitate, vivos
suis orationibus ante Deum juvare. Extolli posset impetus, idest
intendi et fieri major contra inimicos. Compositi. De hac
compositione satis habetur supra libro 1, cap. 6, si tamen sit idem
praelium, quod non omnino credo. Vel forte in isto praelio eodem modo
bestias et elephantes ordinaverunt. Ezechia. Isai. 28, et 4
regum 19, vide de hoc. Prima, scilicet hebdomada. Adar, idest
Martii, Esther 9. Pridie, quia solennitas Mardochaei fuit die
14 Martii, et ista ponitur die 13. Ex illis temporibus,
scilicet usque ad captivitatem Romanorum.
|
|
