|
Igitur cum sancta civitas. Ista secunda pars divisa est contra
primam. In qua primo praelibata fuit praefatio; secundo, ut hic
promittebatur, recitanda eorum tribulatio. Et primo tribulatio, ut
incepta sub Seleuco Eupatore; secundo ut perfecta sub Antiocho,
Epiphane scilicet, qui fuit frater Seleuci Philopatoris. Unde
historia in hoc libro aliquantulum citius incipit, quam in primo: quia
in primo nihil tangitur ipsius Seleuci, qui praecessit Antiochum,
sed supponitur, et incipitur ab Antiocho. Secunda pars incipit cap.
4. Circa primum, ponitur prosequendi motivum, et secundo
persequendi modus, ibi: statimque Heliodorus; tertio persequentis
conflictus, ibi: sed spiritus optimus Dei. Circa primam partem
primo ponit sub Seleuco pacis tranquillitatem; secundo Simonis
cujusdam iniquitatem, ibi: Simon autem; tertio Oniae pontificis
bonitatem, ibi: sed cum vincere; quarto provocavit Simon regem ad
cupiditatem, ibi, cumque retulisset ad regem. Statimque
Heliodorus. Haec est secunda pars principalis; ubi describit modum
procedendi: et primo ponit Heliodori destinationem, ibi: statimque;
et secundo ipsius negotii investigationem, ibi: sed cum venisset;
tertio summi sacerdotis liberam responsionem, ibi: tunc summus
sacerdos; quarto Heliodori obstinationem, ibi: at ille pro his;
quinto sacerdotis et populi afflictionem, ibi: non modica autem. Sed
spiritus omnipotentis Dei. Haec est tertia pars principalis; in qua
ponitur persequentis conflictus: et in hac tria sunt: primo ponitur
Heliodori afflictio, ibi: sed spiritus; secundo ejus per sacerdotem
liberatio, ibi: tunc vero; tertio ipsius recognitio, ibi,
Heliodorus autem. Notandum est autem quod totum quod hic dicitur
usque ad cap. 4, ubi dicitur: sed post Seleuci vitae excessum etc.
ubi revertitur ad Antiochum nobilem, totum dimissum fuit in primo
libro. Et videtur hic tangi ratio, vel occasio, quare Jason et
Menelaus, qui supra, Lib. 1, cap. 1, dicuntur fuisse filii
iniqui, persequuti fuerunt Oniam fratrem suum, quia jam videbant ei
infensos fuisse regales, propter illa quae dicuntur hic. Unde tota
historia hujus cap. supponitur a libro primo. Igitur. Hoc infert ex
veritate praefationis dictae in alio cap. Civitas, Jerusalem.
Propter Oniae pontificis dispositionem. Occasione hujus oportet
scire secundum Glossam ordinem pontificum qui fuerunt ab institutione
templi sub Salomone. Primus fuit Sadoc, 2. Achimas, 3.
Joram, 4. Axamus, 5. Judas, 6. Nidoas, 7. Hilus, 8.
Icatham, 9. Urias, 10. Verias, 11. Odeas, 12.
Sellum, 13. Helcias, 14. Azara, 15. Josedec, 16.
Jesus qui templum aedificavit, 17. Joachim, 18. Joannes,
19. Jaddus, 20. Onias, 21. Simon, 22. Eleazarus
frater ejus qui Septuaginta interpretes misit Ptolomaeo regi
Aegypti, 23. Manasses avunculus ejus, Simonis justi filius,
25. Simon, sub quo Simon Sirac fecit librum Ecclesiasticum;
26. Onias filius ejus de quo hic legitur. Locum, id est templum.
Seleucus, filius Antiochi magni, et frater Antiochi nobilis, vel
Epiphanis. Simon autem de tribu Benjamin. Ex hoc patet, quod
neque sacerdos erat, neque esse poterat, cum non esset de tribu levi;
sed praeerat custodiae rerum templi ipsius, obsistente, id est
resistente Apollonio, duce illo qui fuit interfectus postea a Juda,
ut habetur supra Lib. 1, cap. 3. Caele Syriae, duae sunt
dictiones; et Caele, est proprium nomen unius partis Syriae, et ibi
erat dux ille. Et communes copias, id est communiter, ibi reposita
pecunia in magna copia. Ad rationem sacrificii; hoc dicebat, ut
audacius aggrederetur locum, quia illa pecunia ad cultum Dei non
pertinebat. Regis, scilicet Seleuci cui ille Apollonius suberat.
Delatae, id est a Simone falso accusatae. Ascitum, id est monitum
et invitatum vel vocatum, specie, id est simulatoria ostensione. De
dato, scilicet a Simone sibi, indicio, id est informatione.
Hircani Tobiae. Sed contra hoc videtur, quod Onias in hoc
peccarit, quia Nehemiae 13, reprehenditur summus sacerdos quia
thesaurum cujusdam Tobiae posuerat in templo. Unde et Nehemias ipsum
ejecit. Respondetur, quod ut ibi patet, ille posuerat eum in loco
sancto et prohibito; hic autem non sic, sed in loco debito et ad hoc
ordinato, tantum propter securitatem, non propter curiositatem. Omni
genere omnibus modis. De depositis, idest occasione debitorum.
Legem ponunt. Exod. 22: si quis commodaverit proximo asinum. Ex
hoc patet, quod non tantum propter illa bona, nec propter corporalia
dolebant, quantum propter libertatem loci, quam illi infringebant.
Conclusa erant, alias scilicet quia tunc virgines arctius
custodiebantur, satellitibus. Satellites dicuntur quasi satis
laedentes, servi scilicet parati ad exequenda praecepta quaevis
magnatum. Spiritus, idest fortitudo et virtus. Equus, virtute
angelica formatus. Terribilem habens ascensorem, ipsius scilicet
Heliodori judicio. Adornatus. Litera correcta habet, adornatum.
Priores calces elisit. Calx est prima pars plantae, unde dicitur
calcitrare: unde sensus est, quod vel equus elisit et immisit calces
suos Heliodoro, idest in illa parte pedum suorum ipsum percussit: vel
equus quidem ita percussit Heliodorum, quod partes illas in ejus
pedibus laesit. Hi autem dominum benedicebant, idest Judaei
constantes, vel illi juvenes, idest Angeli in corpore humano
assumpto, magnificabat locum suum et templum, idest homines, qui
timebant pro templo. Ut vitam donaret ei, idest Deus merito
orationis Oniae, qui in supremo spiritu erat constitutus, idest
ultimo.
|
|
