| #### Caput 51 |

| #### #### Item in eodem: scriptum est: si spiritus eius qui suscitauit Ihesum Christum a mortuis (habitat in uobis), uiuificabit et uestra mortalia corpora per inhabitantem spiritum eius in uobis. Si enim uere creatura esset spiritus sanctus uel factura aliqua pro rabie maledicentium atque male credentium, quomodo omnimodam que solius Dei est et non alicuius creature deificam et indeficientem operationem haberet? Enimuero cum dicunt spiritum creaturam esse, et Deum non negant in ipso spiritu et per ipsum operari, recte se sentire asserunt audaces in spiritu diabolico, dicentes quod diuina natura operatur per organa et instrumenta creando et disponendo omnia atque gratificando et deificando electos creatos. Et ex hoc ad hoc inconueniens prolabuntur erronei supradicti, uera organa Diaboli quorum dampnatio in sacro et diuo Concilio Niceno totius Ecclesie Catholice et apostolice iusta extitit, quod diuina natura sic inperfecta non operet ad omnia, sed exegens organis et instrumentis; quo inter omnes errores nihil conuenientius ad iniuriam et blasphemiam Dei. Quoniam equidem et ordo nature hoc in rebus infallibiliter tenet, ut arbor florifera est et fructifera non aliunde per extraneam naturam, quod est dicere accidentaliter mutuo accipiens quod flores et fructus suos proferat, sed a se naturaliter suam uiridem quantitatem ad ramos producens, flores et fructus suos productos ad gaudium et refocillationem sui cultoris profert. Et sol non aliunde ab alio corpore recipit splendorem ut hunc estiton cosmon, id est sensibilem mundum, illuminet et soluat ad augmentum et multiplicationem generationis inferiora, sed potius de se ipso suum producens splendorem in quo hunc totum replet et illuminat mundum; et aqua non aliunde a siccis elementis mutuo recepit humiditatem qua bibitiuas nubes repleat ut desuper pluant super terram, sed potius ex se naturaliter aspirando et exaltando ad littora sitibundas nubes et attractiuas sua naturali humiditate replet. Nam nec cor humanum mutuo aliunde recipit uerbum mentale genitum in quo sue sapientie secreta ad audientium proferat (aures), sed a se magis in se suum generat uerbum in quo et sua profert secreta. Ac corpus humanum ad suum perfectum regimen non aliunde mutuo recipit manus ad operandum sua opera, sed a se suas generat manus, potentiam sui corporis, in quibus et operatur. Et quanto magis hoc idem in superessentiali et thearchica, increata et incomposita, beata et immortali diuina essentia creatrice et deificatrice omni expedit corde credere, ore confiteri et predicare toti mundo: quia ex se unum sibi coeternum ipsa omnimode sapiens et summe loquens genuit logon, id est sermonem mentalem intellectiuum, sui perfecte apprehensiuum, per quem, non tamquam per organum et instrumentum ut aiunt fantastici, sed, ut ita dicam, per manum suam propriam, id est suam sapientiam et potentiam, cuncta produxit in esse in uno suo uero et uiuifico atque deifico coessentiali sibi spiritu, quem de se usiodos, id est essentialiter, et per eundem logon filium naturaliter coeternum spirauit, prout ipsa est uera in se et non aliunde uita summe uiuens. In quo spiritu o Theos logos, id est Deus sermo mentalis, quem ex se naturalem et naturaliter ipse summe uiuens spirat spiritum uiuum, Deum sibi coessentialem, tamquam manus suum digitum et malus a radice uiridi proprium florem et fructum producit, omnia operatur et suos participes sibi coadunando gratificat et deificat. ####  |