| #### Caput 98 |

| #### #### Cirillus Alexandrinus. De eodem sanctus Cirillus patriarcha Alexandrinus, tertii Concilii maximus diffinitor, in 2 libro thesaurorum de passione domini dicit: cum igitur uideatur dominus trepidare mortem in hoc quod dixit: si possibile est transeat a me calix iste, nostre mortalitatis quam assumpsit uerax Deus coram discipulis demonstrauit proprietatem; ut idem Deus usiodos, id est essentialiter, in carne manens et ex se spiritum spirans sanctum operabatur in medio terre nostre salutis opera - quod est Dei et non hominis - sue proprie deitatis uerissime demonstrauit proprietatem, secundum quod tenet et predicat sancta Dei Ecclesia supra firmam Petri edificata petram, ab ipsa siquidem Trinitate: a patre, qui reuelauit ut ei coessentialem filium confiteatur, a filio qui ei dedit plene et perfecte claues regni celorum. Quoniam sicut ipse accepit a patre dux et sceptrum Ecclesie gentium ex Israel egrediens super omnem principatum et potestatem et super omne quodcumque est ut ei genu cuncta curuentur plenissimam potestatem, sic et Petro et eius diadochis, id est successoribus uel uicariis, plenissime commisit. Et coram apostolis et Euangelistis loco sui ipse caput Ecclesie in medio eorum statuit quatenus ipsi in Euangeliis et epistolis mundo huic predicando, Ecclesias et prelatos ordinando, scriberent que a domino audierunt et receperunt; affirmantes in omni doctrina Petrum loco domini et eius Ecclesiam, eidem dantes locum in omni capitulo et sinagoga, in omni electione et affirmatione, secundum quod et diuus ille ueracissimus scribit in Euangelio Lucas sanctus qui facta maiorum et sociorum narrauit atque indubitanter Ecclesie tradidit. Que Ecclesia apostolica ab omni seductione et heretica circumuentione immaculata manet super omnes prepositos et episcopos et super omnes primates Ecclesiarum nec non et populorum in suis pontificibus, in fide plenissime et auctoritate Petri; cum alie Ecclesie quorundam errore sint uerecundate, stabilita inquassabiliter ipsa sola regnat, silentium imponens et omnium obturans ora hereticorum. Et nos necessario salutis, non decepti superbia nec uino superbie debriati, tipum ueritatis et sancte apostolice traditionis seruantes una cum ipsa confitemur et predicamus. Ergo itaque, fratres mei, si Christum imitamur, ut ipsius oues uocem eius audiamus manentes in Ecclesia Petri, et non inflemur uento superbie ne forte tortuosus serpens propter nostram contentionem nos eiciat ut Euam olim de Paradiso Ecclesie Dei; sed ut membra maneamus in capite nostro apostolico trono Romanorum pontificum, a quo nostrum est querere quid credere, quid tenere debemus, ipsum uenerantes, ipsum rogantes pro omnibus: quoniam ipsius solius est reprehendere, corrigere, statuere, disponere, soluere et loco illius ligare qui ipsum edificauit et nulli alii quod suum est plenum sed ipsi soli dedit. Cui omnes iure diuino caput inclinant, et primates mundi tamquam ipsi domino Ihesu obediunt iuxta quod scriptum est: introibimus in tabernaculum eius, adorabimus in loco ubi steterunt pedes eius: humanitas est, ipse homo cui tota Trinitas ad salutem Ade et filiorum eius plenissimam dedit potestatem, quem unus trium assumpsit et in unitate persone transuexit ad patrem super omnem principatum et potestatem ut adorent eum omnes Angeli Dei; quem totum dimisit per sacramentum et potestatem Petro et Ecclesie eius super omnem huius mundi principatum et potestatem, ut sicut in celo adoratur ab uniuersis, ita et eius Ecclesia, locus pedum eius, ueneretur ab uniuersis, et ibi ipsum Christum adorantes per manus Ecclesie Christi dona et iura recipiant. ####  |