| #### Caput 112 |

| #### #### (Theodoritus). De eodem Theodoricus episcopus Cirensis in Siria magnus doctor, et contemporaneus patri Cirillo Alexandrino tempore tertii Concilii Ephesini, cui Concilio ipse idem Theodoritus interfuit, super illud apostoli ad Corinthios: si cuius opus arsit etc.: si quis super hoc fundamentum, Christum uidelicet Ihesum, aurum, Dei scilicet et proximi dilectionem, argentum, id est pacem proximi sonora uoce loquens, lapides pretiosos qui sunt preclara opera sanitatis non amittende, mercedem accipiet; si cuius opus arserit detrimentum patietur, ipse autem saluus fiet. Equidem solius Dei est quod perfectum est: sine peccato esse, non coinquinari opere nec mente maculari, nec sibi puluis et labilis huius uite lanugo inherere. Homines autem quamquam iusti sint, tamen non ad plenum sunt. Inter homines iustissimus apostolus dixit: offendimus omnes in multis, hoc est etsi non in thanasimis, id est mortalibus, tamen a uenialibus nullus est immunis. Et iuxta panphrona, id est omnimode sapientem, quis potest dicere: mundus sum a peccato et purum est cor meum? Nullus nisi ille qui pir analiscon, id est ignis consumens, dicitur. Ceteri autem cum liberi sint arbitrii et ex hoc in illud flexibiles, sine macula esse non possunt quandiu cum elementis uoluuntur, ipsi elementati in ipsis conclusi, donec ipsa elementa transcendentes ad immobilem deposita morte et omni grauedine ueniant et conformentur firmissimo. Et sic semper immaculati erunt et, Deus omnia in eis, immutabiles permanebunt. Sed dixit superius quod qui edificat aurum etc. mercedem accipiet; si cuius opus arsit, detrimentum patietur, ipse autem saluus fiet. Quis ipse? Qui uidelicet superedificat super fundamentum aurum et cetera. Dixit enim apostolus de tali quod mercedem accipiet; nunc autem dicit quam mercedem, uidelicet salutem: saluabitur sic tamquam per conflatorium ignem purgantem quidquid interuenit per incautelam practice uite ex puluere saltim pedum terreni sensus. In quo igne tamdiu manet quamdiu quidquid corpulentie et terreni affectus inhesit purgetur, in fide et spe ibi manens. Pro quo mater Ecclesia, que ipsum intermisit per Baptisma confessionis et penitentie, et hinc caractere Christi et sacramento salutis exaratum et munitum dimisit, in pace emisit, orat et dona pacifica amicanti nature humane deuote offert; et sic per hec mundus et inde purus exiens, domini Sabaoth purissimis oculis immaculatus assistit. ####  |