Index

Caput 1. Continuatio sequentium ad praecedentia

Caput 2. Quod consideratio creaturarum utilis est ad fidei instructionem

Caput 3. Quod cognoscere naturam creaturarum valet ad destruendum errores qui sunt circa Deum

Caput 4. Quod aliter considerat de creaturis philosophus et theologus

Caput 5. Ordo dicendorum

Caput 6. Quod Deo competit ut sit aliis principium essendi

Caput 7. Quod in Deo sit potentia activa

Caput 8. Quod Dei potentia sit eius substantia

Caput 9. Quod Dei potentia sit eius actio

Caput 10. Qualiter potentia in Deo dicatur

Caput 11. Quod de Deo dicitur aliquid relative ad creaturas

Caput 12. Quod relationes dictae de Deo ad creaturas non sunt realiter in Deo

Caput 13 et 14. Quomodo praedictae relationes de Deo dicantur

Caput 15. Quod Deus sit omnibus causa essendi

Caput 16. Quod Deus ex nihilo produxit res in esse

Caput 17. Quod creatio non est motus neque mutatio

Caput 18. Quomodo solvantur ea quae contra creationem obiiciuntur

Caput 19. Quod in creatione non sit successio

Caput 20. Quod nullum corpus potest creare

Caput 21. Quod solius Dei est creare

Caput 22. Quod Deus omnia possit

Caput 23. Quod Deus non agat ex necessitate naturae

Caput 24. Quod Deus agit secundum suam sapientiam

Caput 25. Qualiter omnipotens dicatur quaedam non posse

Caput 26. Quod divinus intellectus non coartatur ad determinatos effectus

Caput 27. Quod divina voluntas ad determinatos effectus non artatur

Caput 28 et 29. Qualiter in rerum productione debitum inveniatur

Caput 30. Qualiter in rebus creatis esse potest necessitas absoluta

Caput 31. Quod non est necessarium creaturas semper fuisse

Caput 32. Rationes volentium probare aeternitatem mundi ex parte Dei acceptae

Caput 33. Rationes volentium probare aeternitatem mundi sumptae ex parte creaturarum

Caput 34. Rationes ad probandum aeternitatem mundi ex parte factionis

Caput 35. Solutio rationum supra positarum et primo earum quae sumebantur ex parte Dei

Caput 36. Solutio rationum quae sumuntur ex parte rerum factarum

Caput 37. Solutio rationum quae sumebantur ex parte factionis rerum

Caput 38. Rationes quibus quidam conantur ostendere mundum non esse aeternum

Caput 39. Quod distinctio rerum non est a casu

Caput 40. Quod materia non est prima causa distinctionis rerum

Caput 41. Quod distinctio rerum non est propter contrarietatem agentium

Caput 42. Quod causa prima distinctionis rerum non est secundorum agentium ordo

Caput 43. Quod rerum distinctio non est per aliquem de secundis agentibus inducentem in materiam diversas formas

Caput 44. Quod distinctio rerum non processit ex meritorum vel demeritorum diversitate

Caput 45. Quae sit prima causa distinctionis rerum secundum veritatem

Caput 46. Quod oportuit ad perfectionem universi aliquas creaturas intellectuales esse

Caput 47. Quod substantiae intellectuales sunt volentes

Caput 48. Quod substantiae intellectuales sunt liberi arbitrii in agendo

Caput 49. Quod substantia intellectualis non sit corpus

Caput 50. Quod substantiae intellectuales sunt immateriales

Caput 51. Quod substantia intellectualis non sit forma materialis

Caput 52. Quod in substantiis intellectualibus creatis differt esse et quod est

Caput 53. Quod in substantiis intellectualibus creatis est actus et potentia

Caput 54. Quod non est idem componi ex substantia et esse, et materia et forma

Caput 55. Quod substantiae intellectuales sunt incorruptibiles

Caput 56. Per quem modum substantia intellectualis possit corpori uniri

Caput 57. Positio Platonis de unione animae intellectualis ad corpus

Caput 58. Quod nutritiva, sensitiva et intellectiva non sunt in homine tres animae

Caput 59. Quod intellectus possibilis hominis non est substantia separata

Caput 60. Quod homo non sortitur speciem per intellectum passivum, sed per intellectum possibilem

Caput 61. Quod praedicta positio est contra sententiam Aristotelis

Caput 62. Contra opinionem Alexandri de intellectu possibili

Caput 63. Quod anima non sit complexio, ut posuit Galenus

Caput 64. Quod anima non sit harmonia

Caput 65. Quod anima non sit corpus

Caput 66. Contra ponentes intellectum et sensum esse idem

Caput 67. Contra ponentes intellectum possibilem esse imaginationem

Caput 68. Qualiter substantia intellectualis possit esse forma corporis

Caput 69. Solutio rationum quibus supra probatur quod substantia intellectualis non potest uniri corpori ut forma

Caput 70. Quod secundum dicta Aristotelis oportet ponere intellectum uniri corpori ut formam

Caput 71. Quod anima immediate unitur corpori

Caput 72. Quod anima sit tota in toto et tota in qualibet parte

Caput 73. Quod intellectus possibilis non est unus in omnibus hominibus

Caput 74. De opinione Avicennae, qui posuit formas intelligibiles non conservari in intellectu possibili

Caput 75. Solutio rationum quibus videtur probari unitas intellectus possibilis

Caput 76. Quod intellectus agens non sit substantia separata, sed aliquid animae

Caput 77. Quod non est impossibile intellectum possibilem et agentem in una substantia animae convenire

Caput 78. Quod non fuit sententia Aristotelis de intellectu agente quod sit substantia separata, sed magis quod sit aliquid animae

Caput 79. Quod anima humana, corrupto corpore, non corrumpitur

Caput 80 et 81. Rationes probantes animam corrumpi corrupto corpore (et solutio ipsarum)

Caput 82. Quod animae brutorum animalium non sunt immortales

Caput 83. Quod anima humana incipiat cum corpore

Caput 84. Solutio rationum praemissarum

Caput 85. Quod anima non sit de substantia Dei

Caput 86. Quod anima humana non traducatur cum semine

Caput 87. Quod anima humana producatur in esse a Deo per creationem

Caput 88. Rationes ad probandum quod anima humana causetur ex semine

Caput 89. Solutio rationum praemissarum

Caput 90. Quod nulli alii corpori nisi humano unitur substantia intellectualis ut forma

Caput 91. Quod sunt aliquae substantiae intellectuales corporibus non unitae

Caput 92. De multitudine substantiarum separatarum

Caput 93. Quod in substantiis separatis non sunt multae unius speciei

Caput 94. Quod substantia separata et anima non sunt unius speciei

Caput 95. Quomodo accipiatur genus et species in substantiis separatis

Caput 96. Quod substantiae separatae non accipiunt cognitionem a sensibilibus

Caput 97. Quod intellectus substantiae separatae semper intelligit actu

Caput 98. Quomodo una substantia separata intelligit aliam

Caput 99. Quod substantiae separatae cognoscunt materialia

Caput 100. Quod substantiae separatae cognoscunt singularia

Caput 101. Utrum substantiae separatae naturali cognitione cognoscant omnia simul