|
Chrysostomus super Matth. Ex hoc loco ostenditur, quia cum stella
deduxisset magos prope Ierusalem, abscondita est ab eis, ut relicti a
stella cogerentur in Ierusalem interrogare de Christo simul et
manifestare propter duo: primo ad confusionem Iudaeorum, quia
gentiles stellae tantummodo visione confirmati, Christum per alienas
provincias requirebant, et Iudaei ab infantia prophetias legentes de
Christo, et in suis finibus natum non susceperunt; demum ut
interrogati sacerdotes unde nascitur Christus, ad praeiudicium suum
responderent de Bethlehem, quia qui Herodem docuerant de Christo,
ipsi ignorabant de illo; et ideo post interrogationem et responsionem
habitam subditur et ecce stella quam viderant in oriente, antecedebat
eos, ut considerantes obsequium stellae, regis intelligerent
dignitatem. Augustinus in Serm. de Epiph. Et ut Christo plenum
redderet obsequium, temperavit gradum, donec magos perduceret ad
puerum. Obsequium praebuit, non imperium adduxit: supplices
ostendit, hospitium radiavit amplissimo lumine, et tecta nati
perfudit, sicque discessit; unde sequitur usque dum veniens staret
supra ubi erat puer. Chrysostomus super Matth. Quid autem mirum si
soli iustitiae orituro stella ministrabat divina? Stetit enim supra
caput pueri, quasi dicens: hic est; ut quia loquendo monstrare non
poterat, stando demonstraret. Glossa. Hic autem apparet quod stella
in aere posita erat, et domui in qua puer erat multum vicina; aliter
enim domum non discrevisset. Ambrosius super Luc. Haec autem stella
via est, et via Christus est, quia secundum incarnationis mysterium
Christus est stella: ipse enim est stella splendida et matutina; unde
ubi Herodes est, non videtur; ubi autem Christus, rursum videtur,
et viam monstrat. Remigius. Vel stella significat gratiam Dei,
Herodes Diabolum. Qui autem per peccatum se Diabolo subdit, mox
gratiam perdit; quod si per poenitentiam recesserit, mox gratiam
invenit, quae non dimittit donec perducat ad domum pueri, idest
Ecclesiam. Glossa. Vel stella est illuminatio fidei, quae ad
proximum ducit, quam dum divertunt ad Iudaeos, magi amittunt: quia
dum a malis consilium quaerunt, veram illuminationem perdunt.
|
|
